Paulina Gałązka: Rzucił mnie chłopak. I wtedy zmieniłam swoje życie

0:00Jak miałam 5 lat, chciałam zostać

0:01premierem. Ja po prostu rozwiążę

0:03wszystkie problemy, [muzyka] które były

0:04przedstawiane w agrobiznesie. Wizycie

0:06moja mama i mój tata są właśnie z rodzin

0:09rolniczych ora etlabora. U mnie w

0:11rodzinie cały czas się coś zawsze robiło

0:13i ja też po prostu cały czas coś

0:15potrzebuję robić.

0:16>> Jeszcze dajesz sobie tak taki lufcik, że

0:18może kiedyś pójdziesz w jakąś inną

0:20stronę. Na razie niestety nic innego

0:21mnie nie interesuje. Kocham to, że

0:23chowam się za postaciami, więc [muzyka]

0:25bardzo się obawiałam tego odbioru. Czy

0:28ty jesteś kobietą, [muzyka] która zdaje

0:30sobie sprawę z własnej wartości? To jest

0:34bardzo trudne pytanie. Bardzo tego nie

0:36lubię w mainstreamowej [muzyka]

0:37psychologii właśnie tego, że wszystko

0:38musi być super.

0:40>> Nie musi być super,

0:40>> prawda? Nie musi być. A takiego wała po

0:43prostu musi być normalnie.

0:51To jest przestrzeń na prawdziwe [muzyka]

0:53uczucia. Zapraszam was na PS I love you

0:55by Ama.

1:01Z moją dzisiejszą gościną widzę się po

1:03raz drugi, ale tak naprawdę mam wrażenie

1:04jakbyśmy się znały od wielu, wielu lat.

1:07I pamiętam magnetyzm, który mnie w niej

1:09urzekł i który odkryłam podczas jej

1:12występów w Tańca z gwiazdami. I

1:13zastanawiam się jak dzisiaj myśli o

1:17sobie Paulina Gałązka.

1:19>> Cześć Ama, dziękuję za taki piękny

1:21wstęp. No ja też mam wrażenie, że ciebie

1:23znam. Zresztą jak się spotkałyśmy u

1:26Doroty Gold Point na pokazie zresztą

1:29pięknym, przyświecający całej idei

1:31feminizmu,

1:32to no to miałam wrażenie, że się znamy

1:34po prostu. No tak. Były niezwykłe, bo

1:36widziałyśmy się wtedy po raz pierwszy i

1:38nawet się chyba jakoś nie przywitałyśmy

1:39ze sobą, no nie? Tylko

1:42to my się znamy, my tak naprawdę się już

1:43znamy, ale widzisz to tak jest ostatnio

1:46w życiu. Nie wiem jak, jak jest u

1:47ciebie, ale mam coraz więcej takich

1:49momentów, wiesz, że spotykam osoby, z

1:52którymi od razu jest taki przepływ, że

1:55nawet możesz przy tej osobie milczeć, a

1:58ty i tak wiesz, że jest między wami

1:59jakieś połączenie. Ale też wiesz co, ja

2:02bardzo dużo mam chyba wspólnych

2:04znajomych z tobą. Naprawdę.

2:07Tak, miałam wrażenie, bo wszyscy się

2:08pytali, no jak to nie znasz Amy, jak to

2:09nie znasz Amy?

2:10>> Przecież nawet nasz zawód to jest ciągła

2:14taka wymiana z ludźmi,

2:16>> tak?

2:16>> Więc też poniekąd ciągle sobie coś

2:18słyszymy,

2:19>> tak?

2:19>> No nie. A jak właśnie to jest z tobą?

2:21Powiedz, jak ty masz się dzisiaj ze

2:24sobą?

2:26>> Wiesz co, no muszę powiedzieć, że jakoś

2:28tam dobrze. Muszę powiedzieć, że im

2:30starsza, tym mądrzejsza. to na pewno y w

2:34tym roku skończyłam 37 lat i i mam

2:37wrażenie, że jestem mądrzejsza niż rok

2:40temu, że bardziej potrafię być jeszcze

2:41szczęśliwa, bo dla mnie szczęście to

2:44jest umiejętność, także

2:47no nie mam na co narzekać.

2:49>> A z czego się bierze ta umiejętność? Co

2:50to znaczy dla ciebie bez tak

2:53>> strzewi to szczęście?

2:57Dla mnie na przykład definicją szczęścia

2:59są długotrwałe relacje

3:02międzyludzkie

3:04i podążanie za zarobieniem tego, co

3:08chcesz. Więc w sumie jak mam takie

3:10relacje, które są długotrwałe i

3:12głębokie, mogę robić to co chcę, no to

3:15czego chcieć więcej?

3:17>> M a czujesz się spełniona?

3:22No to chyba akurat nie, [śmiech] bo

3:25powiem ci, że [wciągnięcie powietrza] no

3:27nie, kurczę, ja

3:29>> to mnie zadziwia, ale ja po prostu mam

3:31jakieś niespożyte zasoby energetyczne co

3:34do opowiadania historii i co do ich

3:37wymyślania. I tak było już zawsze. Tak

3:40było od zawsze. Pamiętam, jak napisałam

3:41pierwszą swoją książkę.

3:43>> Mhm.

3:44>> Była to zaledwie kilkustronicowa

3:46książka.

3:46>> Ile miałaś lat?

3:48>> To było w zerówce. Aha.

3:50I słuchaj, to były przygody tulipana.

3:53>> Okej.

3:53>> Kwiatka tulipana.

3:56>> Boże, żałuję, że że nie mam tej książki,

3:58bo jestem bardzo ciekawa, jaki był, że

4:00tak powiem, łuk tej postaci. Nie sądzę,

4:02że zbyt wiele mogło go spotkać oprócz

4:05rozwinięcia kwiata i zwiędnięcia, ale

4:09ale tak, ale ja po prostu zawsze kocham

4:10historię. Kocham je opowiadać, kocham w

4:13nie wchodzić. Naprawdę. Ale zobacz, to

4:15jest niezwykle paradoksalne, bo przecież

4:16twoim pierwszym wyborem nie było

4:17aktorstwo.

4:19>> No tak, bo wiesz, bo ja po prostu mam

4:20taki analityczny strasznie umysł i i no

4:24jakby potrafię wiesz widzieć jaka jest

4:26sytuacja na rynku. E, też słyszałam od

4:30mojej wychowawczyni, bardzo wspaniałej

4:31wychowawczyni mojej z liceum, która

4:34miała moje dobro na swoim sercu, że no

4:38ze względu na trudną sytuację finansową

4:40powinnam wybrać zawód, który jednak daje

4:44stabilność.

4:46>> Więc dlatego zdecydowałam, że będę

4:48studiowała na UW stosunki

4:50międzynarodowe, bo jeszcze w tamtych

4:52czasach jak ja wybierałam ten kierunek,

4:54to nie było tak, że to jest kierunek, po

4:55którym jest najwięcej bezrobotnych.

4:59Czyli to był chyba tam 2009 rok. Teraz

5:02już wiemy, że po tym kierunku po prostu

5:04jest najwięcej bezrobotnych. E, ale

5:08wiesz, ale ja po prostu kochałam

5:10politykę, kochałam historię, także to

5:13był dla mnie taki oczywisty, pełen pasji

5:16wybór. Zresztą świetne studia.

5:18>> Mhm. No a co w takim razie spowodowało,

5:20że jednak poszłaś za sercem i tym

5:23opowiadaniem tych historii? Jak to w

5:26twoim życiu sercem?

5:27>> [śmiech]

5:28>> Także słuchaj, [wciągnięcie powietrza]

5:29rzucił mnie chłopak, a ja w związku z

5:31tym miałam yyy kryzys egzystencjalny

5:35yyy i sądziłam kurde no Boże święty, nie

5:39chcę być jak moja mama, która żałowała,

5:41że nie przyjęła oferty bycia frontką w

5:44zespole rockowym,

5:47bo stwierdziła, że ważniejsze jest

5:49skończenie technikum spożywczego

5:52i to wypomina po prostu przez całe

5:53życie. Więc dam sobie szansę, po prostu

5:55wyślę papiery do jednej szkoły, jak się

5:58nie uda ten jeden raz, to rezygnuję.

6:01Więc wysłałam tak dla bezpieczeństwa,

6:03tam gdzie wiedziałam, że nikt ze

6:04znajomych nie będzie wiedział, czyli do

6:06Łodzi. No i tak wiesz, z takim brakiem

6:08wiary w siebie w ogóle tam

6:10przystępowałam do kolejnych etapów i w

6:13końcu tam zostałam. Także, [śmiech]

6:16ale to jest taka piękne odbicie się, no

6:19nie, że tak naprawdę nie zrezygnowałaś z

6:22tej ścieżki ducha.

6:24Tak, że tylko tylko, że jednak to to, co

6:26nam podpowiada ten duch i to ciało, to

6:28jest prawda i warto jednak za tym iść,

6:30no nie?

6:31>> No kurczę i że te kryzysy właśnie

6:33czasami kryzysy prowadzą do tego, że

6:35wychodzi się z jakiegoś

6:37>> do prawdy,

6:38>> tak, do prawdy i z takiego jakiegoś

6:40komfortu, że zaczynamy ryzykować. Pewnie

6:43przez to, wiesz, że jakoś tam czujemy

6:45się podminowani, czy czujemy, że

6:48dotykamy jakiejś ściany, to potrzebujemy

6:50ostrej zmiany. yyy czy czy właśnie

6:53pewnie tej adrenaliny, jeśli patrząc tam

6:56na hormony, więc jak to działa w mózgu,

6:58więc yyy więc to to jest bardzo ciekawe,

7:01tak że kryzysy rzeczywiście wzmacniają.

7:04>> Mhm. Tak, z perspektywy czasu

7:07zdecydowanie przybijam piątkę wobec

7:09tego, że kryzysy powodują,

7:12że poszerza nam się perspektywa,

7:14>> tak?

7:15>> I że to co się w tamtym konkretnym

7:16momencie wydawało kryzysem, to po jakimś

7:18czasie w ogóle już w nim nie jest.

7:20Totalnie, to jest piękne w tym rozwoju,

7:21no nie?

7:22>> Tak.

7:23>> A wracając do magii, od której zaczęłam,

7:28to czy wiesz, pamiętam, pamiętam twoje

7:31występy w Tańcu z gwiazdami

7:34i i nie mówię ci tego, żeby ci

7:36posłodzić, żeby było jasne, tylko

7:40myślę, że mamy szkoł

7:41>> szkoda, bo nie mamy herbaty, więc nawet

7:42nie mam jakodzić, tak, którą bardzo

7:44[śmiech] lubisz. Ewentualnie dosypiamy

7:45cukru do wody.

7:47>> [wciągnięcie powietrza]

7:47>> wiesz, że mamy mamy cechę wspólną,

7:49wiesz, jakoś tak intuicyjnie czuję, że

7:52od razu jak wchodzisz do przestrzeni

7:53albo poznajesz człowieka, to widzisz

7:54trochę więcej. I

7:58jak widziałam ciebie wtedy na tych

7:59parkietach, znaczy na tym parkiecie, ale

8:01w tych w tych różnych wykonach,

8:04to

8:05to był jakiś taki niezwykły magnetyzm

8:07twojej postaci

8:09i z tego tańca na taniec raz, że ty się

8:11zmieniałaś, bo pozwalałaś was sobie na

8:15to, żeby się otwierać, no nie? Ale też

8:17historie, które z Michałem

8:18opowiadaliście, to w jaki sposób ruchem

8:19opowiadaliście, to ja w ogóle tam

8:21widziałam,

8:23nawiązując do tego tulipana, wiesz, że

8:26ty pozwalałaś sobie na to, żeby te

8:34m płatki rozwijać i pokazywać coraz

8:37więcej i taki większy wachlarz, że nawet

8:39jak coś tam było schowane w środku, to

8:42żeby pokazać to na zewnątrz i

8:45tak Jak już powiedziałam, to było

8:46niezwykle magnetyzujące i nie wiem jakie

8:49ty masz

8:51wrażenie samej siebie z tamtego czasu,

8:54czy toż same, czy kompletnie inne. Wiesz

8:57co, a ja myślę, że to jest w ogóle takie

8:59zaskakujące. Nie wiem czy ty nie

9:01sądzisz, bo ja też podziwiałam ciebie

9:03właśnie z Michałem Kasinem. Byliście

9:05świetną parą. Dziękuję.

9:07>> No naprawdę i

9:08>> świetnie dobrani na pewno. Tak,

9:10>> tak. Cudownie. naprawdę też pięknie

9:12razem wyglądaliście

9:14yyy rzeczywiście jest tak, że człowiek

9:17się przez tą ciężką pracę fizyczną yyy

9:20otwiera, że każdy tam przechodzi jakiś

9:23proces i po prostu nie da się po prostu

9:25wejść i zostać takim samym. jest się

9:27zmuszonym do tego, żeby po prostu yyy

9:30przejść ten cały proces y otwierania się

9:33i i takie może też trochę mam wrażenie

9:36wiesz, że terapii przez ruch. Yyy na

9:39pewno to co też jest świetne, co daje

9:40ten program to jest to, że uczysz się

9:43tego, że ruch może być częścią twojego

9:46dnia przez 8 godzin dziennie,

9:48codziennie. Więc uczysz się tego, że tak

9:51naprawdę uzależniasz się od ruchu

9:54fizycznego. Myślę, że to jest bardzo

9:56ważne, szczególnie w naszym kraju,

9:58dlatego że i szczególnie dla aktorów, bo

10:01my pracujemy ciałem, ale też mam

10:03wrażenie, że u nas trochę ten WF i tak

10:06taka kultura odpoczynku przez ruch nie

10:09jest tak popularna jak na przykład

10:11właśnie w krajach skandynawskich,

10:14bo nie mamy na przykład takich zajęć,

10:16wiesz, w szkole, ja nie miałam takich

10:17zajęć, że idziesz, wiesz, na dwór zimą

10:20>> i po prostu w zimę masz

10:22>> hartujesz siebie,

10:23>> tak na przykład Myślę, że to są takie

10:25wiesz outdoorowe rzeczy i i w ogóle ta

10:29ta zwiększona ilość wysiłku fizycznego

10:31bardzo pomaga y na dobrostan, więc y

10:34>> ale też kształtuje twoją psychikę, no

10:36nie? Wiesz na ile możesz sobie pozwolić,

10:38gdzie są twoje granice i co,

10:39>> ale jak już dojdziesz do granicy, to

10:41wiesz, że jednak możesz j przeskoczyć.

10:43>> Tak. Tak. zobą totalnie i znowu tutaj

10:46się wiesz kłania to, że to jest jednak

10:49bardzo duży wyrzut endorfin przy tym

10:51wysiłku fizycznym, więc to jest bardzo

10:54łatwe zafundowanie sobie terapii tak

10:56naprawdę.

10:56>> A to bardzo ciekawe, wiesz, bo

11:00ja ja pamiętam duży stres, który

11:02towarzyszył mi podczas podczas tych

11:05odcinków.

11:06>> Tak, same odcinki to jakaś masakra.

11:08same odcinki, ale oczywiście te treningi

11:11to było rzeczywiście jakieś takie takie

11:13spotykanie się ze sobą, ale też z tym

11:15drugim człowiekiem, z tym partnerem na

11:17ten czas towarzyszącym ci i też jakiś

11:21taka wzajemna kompatybilność, no nie, w

11:23tym, żeby żeby w ogóle ją wytworzyć,

11:25żeby żeby tę kompatybilność wytworzyć i

11:27zrozumieć siebie nawzajem.

11:29>> Tak, tak, totalnie. Nie wiem jak ty

11:31masz, ale to jest jaka to jest jakiś

11:33taki czas, który

11:37w twoim sercu przynajmniej jakaś jego

11:39część już zostanie

11:42>> absolutnie,

11:42>> że to jest jakiś sentyment, do którego

11:45do którego wracasz i i tak z perspektywy

11:47czasu jeszcze u mnie oczywiście za wiele

11:49nie upłynęło u ciebie tym bardziej, ale

11:51jak tak sobie patrzę na swoje życie

11:54to są są takie momenty sentymentu we

11:57mnie gdzie ja wracam i mam takie

12:00niezależnie od tego Jak coś się

12:01układało,

12:03to mam takie fajnie, że to przeżyłam.

12:05>> Absolutnie.

12:06>> No

12:06>> absolutnie polecamy.

12:08>> A jak ty, jaką masz swoją perspektywę

12:11siebie w ogóle, bo powiedziałaś wiesz,

12:12że że nie da się, że przeżyłaś osobistą

12:16terapię podczas podczas tego programu,

12:18no to no to czego się o sobie

12:20dowiedziałaś? Coś sobie odkryłaś?

12:23No na pewno to, że jestem w stanie

12:24pracować fizycznie, na przykład na

12:27budowie mogłabym pracować. Takie mam

12:30refleksje naprawdę, bo to jest to był

12:33jakiś tak niesamowity ten wysiłek

12:34fizyczny. Zresztą jak sama wiesz.

12:36>> Mhm.

12:38>> No naprawdę nie sądziłam, że jestem yyy

12:40no jest to dla mnie możliwe, żeby

12:42normalnie ciężko pracować fizycznie yyy

12:44i i tak zarabiać na życie.

12:46>> Mhm.

12:47>> Myślę już, że jestem w stanie.

12:48>> A z takiej psychicznej strony bardziej

12:50też takiego środka dowiedziałaś się

12:51czegoś o sobie?

12:53Wiesz co,

12:57może bardziej zweryfikowałam moją

12:59relację z z widzami, ponieważ nie miałam

13:03takiej relacji, żeby widzowie mogli mnie

13:05poznać prywatną, więc bardzo się

13:07obawiałam tego odbioru.

13:10>> Wiedziałam, że moje

13:13postacie, które robię podobają się

13:14ludziom, ale nie wiedziałam czy mnie

13:17taką prawdziwą, bo ja jednak kocham to,

13:19że chowam się za postaciami. Uwielbiam

13:22to i uwielbiam właśnie dlatego robię ten

13:25zawód, bo uwielbiam zamieniać się w

13:26kogoś innego. Dlatego taki taka

13:30jakby pozytywna gratyfikacja ze strony

13:32widzów, którzy poznali mnie, no to jest

13:36super nagroda i super taka weryfikacja.

13:38Bardzo wzmacniające doświadczenie pod

13:40tym względem.

13:41>> No i oczywiście wyniosłaś wyniosłaś z

13:43tego programu też piękną relację z

13:45Michałem. Absolutnie tak, totalnie

13:47trzymam kciuki bardzo,

13:50>> bardzo. Chociaż tyle jest wspaniałych

13:53osób w tej edycji, słuchajcie, że ciężko

13:55wybrać po prostu. Też też też mówiłaś,

13:58czytałam w jakimś jednym z twoich

13:59wywiadów, że dowiedziałaś się

14:05jak dostając wsparcie od osób z zewnątrz

14:09jesteś w stanie piąć się do góry.

14:12>> Tak. Tak. że mając dobrego trenera

14:14rzeczywiście można bardzo wiele osiągnąć

14:17i bardzo wiele wypracować, bo

14:19[parsknięcie] ja naprawdę zaczynałam od

14:21zera, a raczej od ujemnych doświadczeń w

14:24tej dziedzinie. A rzeczywiście mając

14:25odpowiednio dobranego nauczyciela, który

14:28jest empatyczny i też taki umiejący się

14:31złączyć z uczniem, to wejść w potrzeby

14:34tego ucznia, to to jest naprawdę można

14:37góry przenosić.

14:37>> A ty czasem jesteś dla siebie

14:38nauczycielem? że jednak polegasz na

14:41sobie i

14:44myślę, że tak. Myślę, że wiesz co no to

14:47też przychodzi z wiekiem, że człowiek

14:49się tak mam wrażenie, że uczy słuchać

14:52siebie i intuicji, nie?

14:54>> Bo jak jesteśmy młodzi, to tak bardziej

14:56pytamy innych, a potem uczymy się

14:58znajdować w sobie bardziej te odpowiedzi

15:01na pytania. Aczkolwiek nigdy nie żałuję,

15:03że zawsze się radziłam jakiś

15:05mądrzejszych ludzi. A masz dzisiaj już

15:07tak, że że coraz bardziej znalazłaś

15:09te odpowiedzi w sobie, że połączyłaś się

15:11ze sobą?

15:12>> Chyba cały czas znajduję. To jest jakiś

15:15proces, nieskończony proces,

15:17>> proces. M

15:17>> i oby się w sumie nie zakończył, bo to

15:19byłoby strasznie nudne.

15:20>> M.

15:23Bardzo ciekawe i tak się zastanawiam w

15:25ogóle czy w tej zawodowej kwestii wiesz

15:27na ile ty intuicyjnie

15:31działasz

15:33dobierając rolę

15:35>> wcielając się w różne charakteryzy

15:37>> ja tak nie wiem czy tak w Polsce można

15:39tak w sensie będąc kobietami w naszym

15:41wieku dobierać sobie rolę i kaprysić

15:44raczej mam wrażenie że mamy tutaj wiesz

15:47niewielkie pole do możliwości

15:50kapryszenia Więc,

15:53ale na pewno no cieszę się z tego, że

15:57no mam szczęście tak dywersyfikować te

15:59role, bo to jest bardzo trudne. Sobie

16:02rozmawiałyśmy właśnie

16:05>> w charakteryzatorni, nie, o

16:07szufladkowaniu i rzeczywiście to jest

16:09bardzo trudne, nawet nie wiem czy to nie

16:11jest trudniejsze dla naszej branży niż

16:15dla widzów, bo ja mam wrażenie, że

16:17widzowie kochają

16:19metamorfozy.

16:22A tutaj jest tak trudniej, że jak już

16:24się

16:25aktor skojarzy z jakąś rolą

16:27charakterystyczną,

16:29to potem ciężko może być z wejściem w

16:33inny canon rule, że raczej myślę, że

16:36tutaj jest taki problem.

16:37>> A spotkałaś się w ogóle tym z

16:39zaszufladkowaniem ciebie w ogóle w

16:40swojej przestrzeni zawodowej na

16:42przestrzeni lat? Mam wrażenie, że bardzo

16:44ciężko pracuję właśnie, żeby być

16:47kameleonem, że to jest bardzo

16:49>> duży trud z mojej strony,

16:52duża praca,

16:54ale ale no tak, no wiesz, nigdy nie

16:57zagrałam też w postaci podobnej do

16:58siebie, więc może przez to

17:00[śmiech][wciągnięcie powietrza] tak

17:01czuję, że wiesz, że że nigdy nie buduję

17:03też na sobie, więc mnie to też bardzo

17:05ciekawi, żeby grać różne role po prostu,

17:08żeby te role były różne, bo bo też dla

17:11mnie to musi być przyjemne. Ale no

17:12zobacz, czyli tak naprawdę intuicyjnie

17:14udaje ci się to, pomimo tego, że może w

17:16naszym kraju nie do końca jest

17:18możliwość, tak jak powiedziałaś,

17:20odrzucać, chociaż nie do końca się

17:22zgadzam, to to, że jednak

17:26jakoś tak to ci się układa w tym

17:28zawodowym świecie twoim, że że jednak

17:31rzeczywiście te role są inne, że ty że

17:33dajesz takie takie wiesz, dajesz takie

17:37>> różnego rodzaju to to

17:40>> no ale jaka ciężka praca za tym stoi.

17:42pokój. Ale zaciekawiło mnie to, co

17:45powiedziałaś, że dlaczego uważasz, że że

17:47można odrzucać rolę. No bo,

17:51no bo zawsze można, bo ja uważam, że

17:53zawsze można. I wiesz, jeżeli na

17:55przykład dostajesz jakąś, jakąś rolę,

17:56która kompletnie ci nie siedzi i

17:59czujesz, że jest w ogóle wbrew

18:02jakimś twoim wartościom, pomimo tego, że

18:05ty wcielasz się w charakterhm

18:08>> i to nie jesteś ty, albo produkcyjnie

18:11coś ci nie odpowiada, to ja uważam, że

18:13zawsze możesz się wycofać i wręcz to

18:14jest wtedy twoja moc. Yyy, tak,

18:17absolutnie, ale czy nie masz wrażenia

18:19takiego, że hym

18:22to to nie wygląda tak, że tych

18:24propozycji pracy jest tak dużo i tak

18:27dużo jest możliwości yyy żeby

18:30rzeczywiście jakoś móc yyy być

18:34wybrednym.

18:36Żebym cię dobrze zrozumiała,

18:39że uważa, czy ty uważasz, że my jako

18:41aktorki w Polsce nie mamy takiej

18:43możliwości wyboru w wachlarzu ról,

18:47>> tak,

18:47>> które mogłyby do nas trafiać.

18:49>> Okej.

18:51>> Ja dzisiaj mam, w sensie wiem o co ci

18:53chodzi i i tak zgodzę się z tobą. Zgodzę

18:56się też z tym, że

18:58niestety chyba każda z nas trochę

19:02jest w pewien sposób szufladkowana już

19:04poprzez dobieranie nas na castingi.

19:07>> Mhm.

19:07>> Bardziej mogę się oczywiście mylić i nie

19:10mam z tym żadnego problemu, że też

19:12jesteśmy często, często i gęsto

19:14dobierane poprzez aparycję, nie do końca

19:16poprzez to, [odchrząknięcie]

19:17>> co ktoś z nas może zobaczyć, co tam

19:20wyciągnąć. Dlatego [parsknięcie] myślę,

19:25że że

19:27ty jesteś w takiej

19:30bardzo ciekawej sytuacji

19:33i nie omijam oczywiście twojej ciężkiej

19:35pracy z tym związanej,

19:37ale że naprawdę ciebie można zobaczyć w

19:41no już trochę jak takiego kameleona, o

19:43którym wspomniałaś wcześniej

19:45i może masz to takie

19:48nie chcę powiedzieć, że szczęście,

19:50chociaż Może i też, ale taką

19:55możliwość.

19:56O

19:58>> tak, to jest bardzo cieszące.

20:00>> Możliwość, że

20:03m

20:05że ta, że ta, że ten wachlarz jest

20:08różny, że on nie składa się z tego

20:10samego koloru.

20:12>> Tak,

20:12>> no nie,

20:13>> tak. To jest to jest fascynujące i

20:16bardzo miłe

20:18dla mnie, bo właśnie, bo tak, tak chcę

20:19tworzyć, bo po prostu kocham to, bo jak

20:22mi się coś już nudzi, jakiś temat,

20:24ciężko jest wałkować jeden temat po

20:26prostu w kółko albo wiesz, podobne

20:27tematy w kółko, więc chce się czegoś

20:31nowego, ale jednak no prawda jest taka,

20:33że wiesz, ról kobiecych jest mniej po

20:35prostu. Oczywiście. No przecież to No

20:37pewnie, że to

20:38>> męskich i i wiesz, no ja znam po prostu

20:40tyle wspaniałych, utalentowanych moich

20:43koleżanek, które nie mają okazji

20:48wiesz grać i musiały zmienić zawód, a u

20:51mężczyzn jest po prostu, mam wrażenie,

20:53że troszeczkę łatwiej.

20:55Tak, ale wiesz też myślę, jeżeli mogę

20:57sobie pozwolić na to, że nas jest tak

20:59dużo w tym zawodzie, że zarówno, że

21:02zawsze kim ma dwa końce [parsknięcie] i

21:05i zgadzam się z tym, co mówisz, że my

21:07mamy inną perspektywę trochę tych ról,

21:12a mężczyźni inną,

21:15ale też ich jest bardzo dużo

21:18i to też nie jest tak, że każdy kto

21:20skończy szkołę teatralną niestety wybije

21:22się i będzie mu dane. grać te rolę.

21:24Myślę, że tak samo jest wielu mężczyzn,

21:26którzy musieli zrezygnować z tego

21:28zawodu,

21:29>> żeby mieć co do garnka włożyć

21:32>> i jak w ogóle wiesz funkcjonować w w

21:35przestrzeni tego życia. Więc taka jestem

21:39bardzo jestem ostrożna z tym, wiesz, pod

21:41względem takiego

21:46wkładania nas w te w te ramy konkretne.

21:51Oczywiście jestem za kobietami bardzo,

21:53ale też z empatycznej strony wiem, że to

21:55nie tyczy się tylko i wyłącznie nas.

21:58Nie, to oczywiście ja wiem, że nie tyczy

22:00się yyy wiesz wyłącznie nas, ale yyy no

22:03statystyka jest taka, że ról dla kobiet

22:06jest po prostu mniej.

22:08>> Tak, to prawda.

22:10>> I i po prostu no ja znam więcej

22:12dziewczyn, które musiały y no po prostu

22:15się przebranżowić, bo raczej w szkołach,

22:18przynajmniej u mnie w szkole było tak,

22:19że starano się dobrać nas pół na pół na

22:22roku, żeby to było po prostu po równo,

22:24tak?

22:25Ale potem no nawet patrząc na wiesz na

22:28na scenariusze nawet teatralne, to też

22:30jest więcej ról męskich po prostu.

22:32>> Tak, to też prawda. Oczywiście, że tak.

22:34A jestem bardzo ciekawa, bo skoro

22:35powiedziałeś, że nie budujesz postaci,

22:37że nie czerpiesz z siebie, to jakie

22:40budujesz?

22:41>> Wiesz co,

22:44buduję na tej zasadzie, że ja bardzo w

22:46ogóle jestem taką empatyczną osobą i

22:48bardzo się interesuję innymi ludźmi. W

22:50sensie w ogóle ludzie mnie interesują,

22:52człowiek, psychologia człowieka.

22:55filozofia na temat właśnie tego jak żyć.

22:59Więc dla mnie bardzo interesujące są

23:01sposoby myślenia ludzi. Więc ja zaczynam

23:04w ogóle od tego, jaką architekturę

23:05myślenia ma moja postać. Jak ta postać

23:08postrzega, że powiedzmy tam jedna

23:11postać, wiesz, widziałaby tutaj

23:15powiedzmy, że są kamery na nią

23:17skierowane, nie? i czułaby lęk, inna

23:20postać by czuła, że o jaka piękna

23:24kobieta jest naprzeciwko, możemy sobie

23:27inspirująco pogadać, a inna postać

23:30powiedzmy czułaby, że

23:34że nie wiem, o, muszę tutaj zdominować

23:36sobą i się pokazać na przykład, że takie

23:39i to mnie bardzo po prostu interesuje,

23:40jak wiesz, na jedną sytuację można

23:43wielorako patrzeć będąc innym

23:46człowiekiem. Yyy, no i to od tego

23:49zaczynam. Właśnie

23:50>> ja mam taką teorię, wiesz, że nie

23:52jesteśmy w stanie zagrać czegoś, co nie

23:54jest w nas.

23:57>> No to tutaj można by było się pochylić

23:59nad Karlem Gustawem Jungiem i teorią yyy

24:02jakby świadomości yyy społecznej.

24:05>> Tak. Tak.

24:06>> To idąc za tym absolutnie, ale możemy

24:08mieć w nas właśnie różne historie. Pytam

24:11ciebie z takich różnych stron, bo, bo

24:12często jak tutaj mam przyjemność

24:15rozmawiać z, z osobami z tegoż samego

24:18środowiska, to to jestem jestem bardzo

24:20ciekawa tej perspektywy, wiesz.

24:22>> Mhm.

24:23>> I też myślę, że w jakimś stopniu może to

24:25być też

24:27przełożeniem na życie tego, jak tego

24:29tego, jak potem to życie nasze tworzymy

24:32i jak bardzo barwne jest. A myślę, że

24:34tak naprawdę my w tym życiu, w naszym

24:36zawodzie jesteśmy w stanie przeżyć

24:39>> bardzo wiele tych żyć. O to i to jest

24:41cudowne. To jest wspaniałe po prostu.

24:44>> To jest takie

24:45>> kocham to.

24:47>> PS I love you. [śmiech]

24:48>> Tak, tak, tak, tak, tak bardzo. No

24:51właśnie, żeby, żeby tak z tego czerpać,

24:53no nie? I

24:54>> żeby chłonąć,

24:55>> nie? No to jest wspaniałe. Naprawdę to

24:57jest jakieś, jak spełnienie marzeń. Ja

24:58po prostu się tak często czuję na

25:01planie, wiesz, czy czy w teatrze, jakbym

25:04była małym dzieckiem w piaskownicy.

25:07[odchrząknięcie]

25:07>> A propos tego, że mówiłeś, że masz te

25:10pola niespożytej energii,

25:13to czy

25:16co jest teraz takim twoim

25:19zawodowym, pytam na razie o zawodowe

25:22marzenie. Masz, masz coś takiego, czego

25:24jeszcze nie spełniłaś?

25:26>> Co nie jest łatwiej jest zapytać, co nie

25:30jest? Naprawdę? A to u mnie jest łatwiej

25:32zapytać co nie jest, bo tych marzeń jest

25:34oh my god strasznie dużo.

25:38Ale słuchaj, teraz się spełnia moje

25:40marzenie w ogóle takie z takiej strony

25:43kurde kompletnie niespodziewanej,

25:45>> bo nadal jest takie coś jak teatr

25:49polskiego radiahm

25:51>> i jest taki poem słowackiego, który

25:55skończył to samo liceum co ja. Mhm.

25:58>> Yyy, w sumie to liceum było kiedyś na w

26:01Krzemieńcu na Wołyniu, ale potem

26:03przeniosło się do Warszawy, ale to jest

26:04to samo imienia Tadeusza Czackiego,

26:06który to liceum założył, bla bla bla. No

26:09i yyy ja byłam w tym rzeczonym

26:12krzemieńcu kiedyś z moim przyjacielem

26:13pojechaliśmy, żeby zobaczyć jak wygląda

26:15ta szkoła nasza prawdziwa, oryginalna.

26:19Yyy i też bardzo się fascynowałam,

26:21wiesz, Słowackim i tym, jaki on był yyy

26:24też trochę gnębiony przez Mickiewicza,

26:27bo Mickiewicz to takie trochę buli był,

26:30mówiąc na wiesz dzisiejszy język yyy i

26:33robił mu pod górkę i był zazdrosny o o

26:36Juliusza. I wiesz, że Juliusz miał tą

26:39ten problem z ciałem, tą dziwną relację

26:43z mamą

26:44i też krótko żył. Więc jakoś tak ten

26:46Juliusz zawsze był mi bardzo bliski

26:50>> i wybrałam sobie jak tak już

26:52stwierdziłam, że zdaję do tej szkoły

26:54aktorskiej, wybrałam sobie monolog na,

26:57bo tam trzeba było, nie te monologi

26:58klasyczne, to monolog ze snu srebrnego

27:01Salomei, który właśnie dzieje się tam

27:04zresztą, skąd był Juliusz Słowacki,

27:07>> więc wiesz i marzyło mi się to, ale

27:10wiedziałam, że po prostu pewnie i tak

27:11nigdy tego nie zagram, bo nikt takich

27:13rzeczy nie robi, bla, bla, bla. Teraz to

27:15już jestem w ogóle za stara, żeby coś

27:17takiego zagrać. No i słuchaj, no i

27:21proszę bardzo. Teatr Polskiego Radia

27:23spełnił moje marzenia. Tomek, ty odezwał

27:26się do mnie z tą propozycją i po prostu

27:29słuchaj, no jestem dumna, blada i po

27:31prostu taka szczęśliwa i siedzę w tym,

27:34słuchaj, po prostu czytam to w

27:35nieskończoność. Naprawdę także

27:37>> pięknie.

27:38>> Także niesamowite jest to jak tutaj

27:40właśnie taka. A takich marzeń jest

27:41strasznie dużo.

27:42>> No właśnie masz taką swoją wish listę,

27:43na której odhaczasz te swoje spełnione

27:45marzenia.

27:46>> Boże, ta lista by wiesz co zajęła chyba

27:48cały mój kalendarz, więc więc po prostu

27:50one są gdzieś w moim sercu

27:53>> Tak. Tak, ale jest tych marzeń bardzo

27:55dużo.

27:56>> Ale nie masz jakiegoś takiego takiego

27:58takiego

28:00jakiejś takiej roli życiowej, wiesz? No

28:02mówi się tak,

28:04że jest jakaś rola życia. Jeżeli jest

28:07nam udane zagrać, oczywiście jeżeli

28:08sobie pozwolimy na to. Tak uważam. Czy

28:11jest coś takiego na twojej liście?

28:14Rola, którą bardzo chciałabym zagrać,

28:16ale nigdy jej nie zagram też. Akurat

28:19tutaj nie sądzę, że pojawi się nagle

28:21wiesz Teatr Polskiego Radia.

28:25To w filmie takim Królowa Margot

28:31>> trochę na podstawie książki, ale

28:33bardziej Aleksandra Dima, ale bardziej

28:36to jest wiesz filmowa historia.

28:40Jest postać Katarzyny Medycejskiej,

28:43która jest już w podeszłym wieku

28:44dojrzałą kobietą, która ma synów królów.

28:47jeden właśnie Henryk Walezjusz, który

28:49był naszym królem, co uciekł od nas i

28:52ona organizuje

28:55dzień po weselu swojej córki, w sensie

28:57noc po weselu swojej córki, Rześ

29:00Hugenotów, noc świętego Bartłomieja w

29:03Paryżu i zabija protestantów. No i to

29:07jest tak świetnie stworzona postać. Po

29:09prostu ta aktorka włoska Wirna liisi

29:12stworzyła tak niesamowitą kreację, moim

29:15zdaniem, bo jest to postać zła. Jest to

29:19po prostu Lord Voldemort po prostu Lord

29:22Vader, przepraszam, ale Voldemort także

29:25[śmiech][wciągnięcie powietrza]

29:26charakter

29:27>> totalnie. Ale posłuchaj, no tak zły

29:30człowiek po prostu. A z drugiej strony

29:33ona tak to usprawiedliwia tą swoją

29:36przekręconą miłością do rodziny, że

29:40rozumiesz tę kobietę i nie potrafisz jej

29:43potępić w ogóle za jej postępowaniem.

29:45Także no no to jest po prostu wspaniała

29:48rola. Ale niestety a musiałabym mówić po

29:51włosku

29:53jako native, b musiałabym dobrze mówić

29:55po francusku, więc Ale może jest

29:58możliwość, żebyś zagrała taką postać tak

30:01charakterologicznie ułożoną

30:03w innej roli.

30:05>> No może tak. Słuchaj, może się okaże, że

30:07jednak Katarzyna

30:08>> może, może sobie wymanifestujesz.

30:10>> Tak, Katarzyna Di Medic [śmiech] jednak

30:12wiesz, była Polką. Może przez Bones

30:14force gdzieś tam.

30:16To nie o to chodzi, tylko o to, że że te

30:19emocje i te i te takie idee, które

30:21przyświecają zostaną tam tej postaci. No

30:24nie, no świetna. Polecam film,

30:26wspaniały, jeszcze na taśmie kręcony.

30:29>> Bardzo jestem ciekawa, jak to twoje

30:30życie się układa, że

30:34masz tak, że jesteś w zależności od

30:35tego, co do ciebie przyjdzie, że jednak

30:37sama to kreujesz. A myślisz, że to tak

30:39się da na polskim rynku, że teraz

30:41chciałabym to i zapraszam? Bo ja tak nie

30:43wiem. Nie,

30:43>> ja myślę, że ja myślę, że szczególnie

30:46jako kobiety jesteśmy takimi

30:47kreatorkami, że jesteśmy w stanie

30:48stworzyć wszystko,

30:50>> że że sobie to napiszesz. W sensie na

30:52przykład

30:52>> w sensie, [parsknięcie] że takie

30:54możliwości jesteś w stanie stworzyć, że

30:55to się po prostu pojawia w twoim życiu

30:58albo sobie sama to napiszesz.

31:01>> No na pewno bardzo inspirując

31:03>> i takie osoby przyciągniesz ze swojego

31:05życia, że po prostu to powstanie.

31:07Na pewno bardzo inspirująca pod tym

31:08względem jest Lena Góra, która

31:10rzeczywiście wzięła sprawy w swoje ręce

31:12i absolutnie ją podziwiam, że potrafi

31:14być taką twórczynią 360 stopni.

31:18>> Naprawdę?

31:19>> Czyli ty bardziej jesteś w takim swoim

31:22kredożyciowym.

31:24No właśnie. Jaka?

31:28>> Pantarei. [śmiech]

31:29Wszystko płynie.

31:30>> Wszystko płynie.

31:32>> Okej. No dobrze, no dobrze. Dziękuję ci.

31:36Dziękuję ci za za to, że że za to, że

31:38wszystko płynie,

31:39>> nie? Ale też jeszcze dubito ergosum

31:41wątpię, więc jestem.

31:43>> Okej, okej, okej. No właśnie, no właśnie

31:45bardziej w tę stronę.

31:46>> Tak,

31:46>> tak jak, tak jak ciebie słucham, ale to

31:48też jest piękne. Chciałabym wrócić na

31:50chwilę do twojego dzieciństwa. Wiesz, że

31:52jesteś z Podlasia.

31:55Moja mama.

31:55>> Tak, z tamtych rejonów. i twoja

31:59twoja gdzieś takie właśnie to twoje

32:00kredo dziecinne, dziecięce, mogłabym tak

32:03powiedzieć, było stworzone na pracę i

32:07moja mama i mój tata są właśnie z rodzin

32:10rolniczych

32:11>> i życie na roli jednak stwarza to, że

32:14ciągle pracujesz, nie od rana do świtu.

32:17Yyy, więc yyy ta wartość, patrzenie na

32:20to, na te wartości, no to ja myślę, że

32:22to jest po prostu takie typowo yyy

32:25katolickie, ale właśnie z tego etosu

32:27chłopskiego, że tak powiem yyy ora

32:29etlabora, yyy,

32:31>> które też módl się i pracuj, które też

32:33jest bardzo takie protestanckie jak jak

32:36teraz już wiem,

32:38>> że to jest właśnie taki ten etos pracy,

32:41ale rzeczywiście no u mnie w rodzinie

32:42cały czas się coś zawsze robiło i ja też

32:44po prostu cały czas coś potrzebuję

32:46robić.

32:47Czyli to się czy to to to już wysłać z

32:49mlekiem matki. To już jest twoja opcja.

32:51>> Chyba tak. Ja cały czas coś mi się chce

32:53robić po prostu.

32:54>> A czy ty się widzisz w ogóle w

32:56jakiejkolwiek innej perspektywie swojego

32:58życia niż ten zawód?

33:00>> Co innego bym mogła robić? Tak.

33:03>> No a słuchaj miałam takie pomysły.

33:05Słuchaj jak miałam 5 lat chciałam zostać

33:07premierem, bo chciałam rozwiązać.

33:09>> To widzę cię jako widzę cię jako ta

33:11postać

33:12>> pięć czy osiem, wiesz? I po prostu

33:13miałam takie myśli, że ja po prostu

33:15rozwiążę wszystkie problemy, które były

33:17przedstawiane w agrobiznesie, które

33:19oglądał mój wujek rolnik, który mieszkał

33:22z moimi dziadkami, więc chciałam, żeby

33:23oni się przestali martwić, więc

33:24postanowiłam, że ja będę właśnie

33:26premierem, żeby skończyć problemy

33:28rolników.

33:30Co potem? No potem chciałam pracować w

33:32dyplomacji właśnie jak wiesz,

33:34studiowałam na stosunkach

33:35międzynarodowych, nie zdając sobie

33:37sprawy z tego, że po prostu to jest

33:39dopiero zamknięty świat. bardzo ciężki

33:43do przebicia, że tak powiem, sufit.

33:46>> Y, no także nie myślę, że coś by się tam

33:49znalazło.

33:50>> A widzisz siebie dalej w ogóle, że tylko

33:52i wyłącznie ścieżka aktorska, czy

33:54jeszcze dajesz sobie taki lufcik, że

33:56może kiedyś

33:58>> pójdziesz w jakąś inną stronę?

33:59>> Na razie niestety nic innego mnie nie

34:00interesuje.

34:02>> Okej, [śmiech] ale dlaczego niestety? No

34:04niestety

34:05>> po prostu, bo wiesz, mam tak, że jak w

34:07coś właśnie wpadam, to ja po prostu

34:08wpadam całą sobą, więc jestem w tym po

34:11prostu, wiesz, po uszy, że tak powiem.

34:14Ale, ale no tak, ale wiesz, nie, na

34:16pewno coś się znajdzie. A, słuchaj,

34:18pasji to ja miałam bardzo dużo. Nawet

34:20szycie było kiedyś na tapecie

34:23>> właśnie. Czy czy czy to u ciebie nie

34:25było tak, że za pierwszą wypłatę,

34:27>> za pierwszy konkurs recatorski kupiłam

34:29maszynę do szycia upragnioną.

34:31>> Tak. A zostało ci to? To krawie albo

34:35stoi w piwnicy zakurzona.

34:37>> To skąd skąd pomysł na maszynę do szycia

34:39wtedy na tamten moment?

34:39>> Słyszyłam o tym. Tak. Ja właśnie od

34:41dzieciaka szyłam jakieś rzeczy.

34:43Niszczyłam mamy sukienki, szyłam rzeczy

34:44dla miśków najpierw, potem sama dla

34:47siebie. Wiesz to,

34:49>> czyli ta kreatywność w tobie zawsze

34:50była.

34:51>> Tak. No

34:54Boże, jedyny przypomniała mi się moja

34:55pierwsza bluzka, którą sobie uszyłam. To

34:58było po prostu strasznie śmieszne.

35:00Bardzo takie wiesz moda 2000.

35:03Ja myślę, że to, że to jest też trochę

35:06ten sentyment, o którym mówiłyśmy

35:07wcześniej, że jakby tak przywołać,

35:10jakbyśmy tak robiły, wtedy zatrzymywały

35:11w kadrze każdy z tych momentów z

35:13dzieciństwa, niezależnie od tego, jak

35:15ono się układało,

35:18to to chyba byłby ten uśmiech na twarzy,

35:20co

35:21>> nie? No oczywiście. No po prostu też

35:23chyba tak działa mózg, nie? Że że mózg

35:25zaciera te

35:27>> może nie każdego, ale tak coś czytałam.

35:30Myślę, że to też jest trochę tak, że

35:31zapamiętujemy obrazy tak jak chcemy je

35:34zapamiętywać. I czasem jest nawet tak,

35:36że jak wracamy do tych do tych, to chyba

35:38też jest właśnie psychologicznie

35:39udowodnione, ale mogę się mylić, że że

35:42też te wersje, które mamy w sobie i

35:44wracamy do nich, jak mamy tendencję do

35:46powrotu, one za każdym razem się

35:47zmieniają, wiesz, że dodajemy jakiś, że

35:49zmieniamy jakiś szczegół i one się

35:52jednie, jedna jest do tej poprzedniej,

35:54jedna jest do drugiej niepodobna. O, no

35:58>> no

35:58>> to tak.

36:00To pamięć trochę jest tak cebul. Tak,

36:03pamięć jest też trochę zawodna mi się

36:04wydaje.

36:06>> No i mam wrażenie właśnie, że jak

36:07cebula, nie? Że tak trochę czegoś nie

36:09pamiętasz, ale potem jak odkryjesz jedną

36:11warstwę, to potem się okazuje coś innego

36:13i tak można

36:14>> Mhm.

36:15>> się wiele dowiedzieć. A czy ty

36:17[parsknięcie] jesteś kobietą, która

36:19zdaje sobie sprawę z własnej wartości?

36:23Bo już cię o to pytałam, ale tak

36:24zgrabnie odeszłaś.

36:26>> M, bo to jest bardzo trudne pytanie.

36:29Bo trzeba byłoby określić, co to znaczy

36:32być świadomym swojej wartości,

36:36bo to

36:40mi się tak kojarzy, wiesz, że bycie

36:44świadomym swojej wartości, że może być

36:47to tak trochę

36:50z taką współczesną,

36:53nie, nie mam tutaj na myśli ego i wiesz,

36:55zadzierania nosa, tylko tak, takiego,

36:57takiej świadomości w ogóle kim jesteś.

36:58co sobą reprezentujesz nie tylko w

37:00sferze zawodowej, ale w ogóle jako

37:02człowiek. Już dzisiaj mówiłaś, że jesteś

37:03niezwykle empatyczna, ale czy czy masz

37:05takie poczucie, że

37:07>> że stoisz, wiesz o co mi chodzi, że

37:10że masz na tyle wyrobioną siebie, swoją

37:14swoje poczucie tego środka.

37:16>> Mhm.

37:18>> No że wiesz kim jesteś. Może tak. To to

37:21na pewno. To to na pewno. Ale i wiesz,

37:25na pewno jestem osobą, która jest

37:27świadoma. refleksyjna.

37:30Lubię siebie,

37:32lubię spędzać czas ze sobą, lubię jaka

37:34jestem w relacjach z ludźmi.

37:37Jestem zadowolona z tego co jak

37:40funkcjonuje.

37:41Na pewno tak jest, ale właśnie to

37:46ja się bardzo boję tego, że w

37:47dzisiejszych czasach, wiesz, ale

37:49oczywiście ten mainstream taki

37:51psychologiczny, taki trochę z

37:56spłycony, chciałabym powiedzieć, taki

37:58zmasowiony,

38:00promuję coś takiego właśnie, żeby wiesz,

38:02żeby być takim m jesteś najlepszy,

38:05jesteś wiesz w ogóle super. E i mi się

38:08wydaje, że to jest takie nieautentyczne

38:11y bardzo, bo każdy ma lepsze, gorsze

38:13chwile, każdy czuje się raz lepiej, raz

38:15tak. E i bardzo tego nie lubię w tym tym

38:19dzisiejszym takim mainstreamowej

38:22psychologii właśnie tego, że wszystko

38:23musi być super.

38:25>> Nie musi być super,

38:26>> prawda?

38:27>> Nie musi być. A takiego wała po prostu

38:29musi być normalnie.

38:30>> Tak kurczę, trochę uciekamy od tych

38:32emocji, wiesz? Tak mi się wydaje, że

38:33właśnie uciekam od tego, żeby

38:36żeby nawet sobie czasem trochę popłakać

38:38i żeby powiedzieć, że

38:40że na ten moment mojego życia ja czuję

38:44się tak i tak i że właśnie nie muszę być

38:47na tym w tym piku,

38:48>> tylko że na przykład dzisiaj jestem

38:51poniżej poziomu podłogi, bo tak się

38:52czuję ze sobą.

38:54>> No płacz jest super. Tak, też jedno z

38:57najszybszych wyzwalaczy endorfin na

39:00przykład.

39:01Tak, ale też niezwykle oczyszczający

39:03przez to wszystko.

39:04>> No tak, jak przepuszczamy, to też

39:06zupełnie mamy potem inną perspektywę

39:07tego, no nie?

39:08>> Absolutnie.

39:09>> Czy jesteś osobą, która kumuluje w sobie

39:12emocje albo jak radzisz sobie z

39:13emocjami, które w twoim życiu

39:15przychodzą? No właśnie nawiązując też do

39:17poprzedniego pytania, [odchrząknięcie]

39:19>> to mi się wydaje właśnie, że te emocje i

39:22trochę jesteśmy do tego zobowiązani

39:24żyjąc w społeczeństwie,

39:26żeby brać za nie odpowiedzialność. To

39:29znaczy yyy żeby być dobrze nimi yyy

39:34dysponować.

39:35>> Mhm.

39:37żeby umieć właśnie wiedzieć samemu, co

39:41czuję albo gdy czuję dyskomfort, jakie

39:44rzeczy to powodują,

39:46ale też jak poradzić sobie z tym

39:48dyskomfortem, żeby nie popadać w takie

39:52bezmyślne samoregulacje, bo regulacja

39:55emocji to jest to, co prowadzi często do

39:58toksycznych, autodestrukcyjnych

40:00zachowań. Więc myślę, że no właśnie

40:02żyjąc w relacjach z innymi ludźmi

40:04jesteśmy trochę zobowiązani do tego,

40:06żeby prowadzić tą higienę

40:08osobistą swojego mózgu i

40:10>> obrać odpowiedzialność przede wszystkim.

40:12>> Tak właśnie, no żeby wiedzieć y co mnie

40:15gryzie, próbować zrozumieć dlaczego to

40:18mnie gryzie.

40:21Absolutnie jestem za tym, żeby się

40:22wystawiać na stresory i żeby doświadczać

40:25tego dyskomfortu, ale żeby no tak, żeby

40:29budować generalnie sobie w głowie taką

40:32bezpieczną sieć zarządzania emocjami. No

40:36myślę, że no dla mnie psychoterapia to

40:38jest coś, co

40:40jest bardzo ważne i po prostu mam

40:42wrażenie, że przy takim właśnie

40:44stresującym trybie życia rwanym, że to

40:46nie jest takie pracowanie normalne od

40:50godziny 8:00 do 16:00, tylko

40:53rzeczywiście czasami jest to praca nocą,

40:55jest dużo niepewności, dużo zmiennych,

40:58to że to jest bardzo, a często jest też

41:01taka dysproporcja właśnie, że że na

41:03przykład właśnie taniec z gwiazdami wyjm

41:05zjmuje uje cię na tr miesiące z życia w

41:08ogóle, więc a potem wracasz do tego

41:11życia i żeby umieć się w tym wszystkim

41:13odnaleźć, mi się wydaje, że rzeczywiście

41:16potrzebne jest to wsparcie

41:17psychologiczne,

41:19>> z którego oczywiście korzystasz.

41:20>> Oczywiście

41:22>> oczywiście bardzo sobie chwalę. A

41:24widzisz taką

41:26wracając do początku naszej rozmowy, że

41:28mówiłaś, że tak naprawdę a propos

41:29szczęścia i dojrzałości, że ty się masz

41:3237 lat i jesteś w stanie powiedzieć, że

41:33jesteś mądrzejsza niż rok temu, to jak

41:37to jest właśnie z tą z tą kwestią

41:38emocjonalności u ciebie?

41:41To też się przekłada na to. To znaczy,

41:43że

41:43>> tak, tak. Absolutnie tak. To właśnie to

41:45mam chyba na myśli, że mądrzejsza

41:46właśnie, że potrafię wiesz lepiej

41:48>> zarządzać,

41:49>> zarządzać, lepiej się czuć po prostu

41:52lepiej siebie rozumieć i świat. A jesteś

41:54osobą, która tak właśnie potrzebuje

41:56rozdrapywać te różne, nie wiem,

41:59sytuacje, zdarzenia, które w życiu w

42:01życiu cię spotkały, czy czy bardziej

42:03chcesz zrozumieć, dlaczego to się

42:05wydarzyło?

42:07No ja mam strasznie analityczny mózg,

42:09więc ja po prostu praktycznie wszystko

42:12czuję potrzebę, że muszę zrozumieć

42:15naprawdę po prostu. No mam niestety tak,

42:17że jak gdzieś nie wiem jestem, byłam na

42:21Sycylii na wakacjach, to też muszę się

42:22od razu dowiedzieć wszystkiego o tym

42:24mieście, w którym jestem i o tym, co tam

42:25się działo kulturowo. Dlaczego jest tak,

42:27a nie tak, dlaczego ta kuchnia wygląda

42:29tak, a nie inaczej. Ta architektura

42:31wygląda tak, nie tak, a nie inaczej.

42:34Więc po prostu mój mózg pracuje cały

42:36czas na wytężonych obrotach,

42:38>> tak? I ja po prostu potrzebuję cały czas

42:40wiedzieć. Naprawdę to jest to jest

42:43ogromny taki siła napęd napędowa siła we

42:47mnie. Dla mnie

42:49to co jest proponowane często przed

42:51zaśnięciem, żeby robić, że po prostu

42:52wiesz leżysz i jakby się wyciszasz, to

42:54jest jakaś męka.

42:55>> No właśnie miałam, to miało być moje

42:57kolejne pytanie. Czy ty w ogóle

42:58pozwalasz sobie na to, żeby żeby tak

43:00wychillować, żeby sobie posiedzieć ze

43:01sobą w ciszy, ze swoimi myślami nawet,

43:04albo

43:06albo albo po prostu tak łączyć się.

43:09>> Nie, no to to mam wrażenie, że cały czas

43:11się łączę, wiesz, jadąc

43:14nie wiem, autobusem, wyglądając przez

43:16okno, wiesz, jadąc metrem, to ja wpadam

43:19w zadumy, jak najbardziej. Ale, ale

43:21wiesz, no to ja potrzebuję rozwiązać

43:23przed snem sudoku, bo ja po prostu

43:24potrzebuję mieć jakiś wysiłek po prostu

43:26mózgu. Bo, bo takie wiesz, leżenie i

43:29myślenie o niczym to jest jakieś po

43:31prostu wow piekło.

43:32>> Nie wiem czy tak się da, żeby leżeć i

43:34myśleć o niczym. Chyba tego nie

43:36doświadczyłam w życiu, żeby

43:37>> Ale słuchaj, oni tak mówią. Dużo osób

43:39tak mówi. Po prostu leż i myśl o niczym,

43:42nie? Na przykład po prostu.

43:43>> Ale to nawet tak jest, że że to myśli

43:45same przychodzą, że to że to chyba nie.

43:47>> Absolutnie. No i możesz tutaj robić

43:49jakąś medytację, że je obserwujesz.

43:52>> Tak. Nie wiem czy znasz tą tą medytację

43:54na myśli, że właśnie one spadają jak

43:57liście na wodę i odpływają i pojawia się

44:01kolejna myśl i odpływa.

44:03>> Nie, nie praktykowałam.

44:05>> Nie, to jest chyba z

44:07mindfulness, jeśli się nie mylę.

44:10>> Ja jestem daleka od tych wszystkich,

44:11wiesz.

44:14Przyznaję się bez bicia, że nie.

44:15>> Tak. Praktyk medytacyjno

44:17>> tych wszystkich takich nałożonych na

44:19nas,

44:21nie?

44:22Nie, bardzo nie.

44:23>> A korzystasz z psychoterapii?

44:26>> Nie, dzisiaj już nie, wiesz, dzisiaj,

44:28dzisiaj już nie, ale jak najbardziej,

44:30jak najbardziej byłam jej bliska. Czy w

44:31twojej przestrzeni

44:33jest taki wymiar siostrzeństwa w ogóle w

44:36życiu?

44:37>> Ojej, oczywiście.

44:38>> Jeżeli tak, to właśnie jak on się jak on

44:40się objawia, wiesz, w tym prywatnym

44:41życiu?

44:42Jezu, znaczy oczywiście ja też mam

44:44przyjaciół, facetów, których kocham

44:46absolutnie i

44:47>> i ta ich energia męska jest dla mnie

44:50bardzo ważna i i bardzo wspierająca,

44:55ale dziewuszyska, no to oczywiście jak

44:57najbardziej. Dzisiaj nawet się

44:58zdzwaniałam z moją przyjaciółką na

45:00szybki 20minowy

45:02update, jak się czujemy.

45:05>> A to jest wspaniałe, no nie? Nie no, no.

45:08Cudo

45:08>> w ogóle, że masz osobę, do której możesz

45:10zadzwonić, podzielić się tym, co się

45:11wydarzyło przez ostatni czas.

45:12>> Ale cudo. Właśnie to dzisiaj rozmawiałam

45:15z jedną moją przyjaciółką, która pracuje

45:17w poważnej firmie, na jakimś poważnym

45:20stanowisku, w jakiejś poważnej

45:21korporacji i wracała, ona wracała z

45:24pracy, a ja jechałam na nasze spotkanie.

45:28No i tak się updjowałyśmy, jak tam nasz

45:30dzień. E i cenię sobie właśnie to, że z

45:32dziewczynami można tak szybko wejść na

45:35taki, wiesz, głęboki poziom, y, gadki,

45:39która jest naprawdę taka treściwa

45:41odnośnie tego właśnie samopoczuće, no

45:44tego jak się czujesz, po prostu uczuć.

45:46Yyy, wczoraj rozmawiałam z moją inną

45:48przyjaciółką, która yyy na co dzień

45:50mieszka w Senegalu, bo jest yyy

45:53dziennikarką yyy w Associated Press,

45:56jest jakby korespondentką z Senegalu. I

45:58właśnie mówiłam jej o tym, jaka jestem

46:00po prostu tak z niej dumna, yyy, że ona

46:03yyy tak dużo osiągnęła, że po prostu tak

46:05ją podziwiam, tak się cieszę czytając

46:08wszystkie jej artykuły. Po prostu wiesz,

46:10napawi mnie to taką dumą, że że ktoś

46:13taki jest moją przyjaciółką, kto kto po

46:15prostu jest tak poważną dziennikarką.

46:17Ona mówi: "Boże, co ty?" To ja się

46:18wszystkim moim znajomym chwaliłam, że ty

46:20jesteś w Tańcu z gwiazdami, więc po

46:23prostu [śmiech][wciągnięcie powietrza]

46:24>> Ale zobac jaka wymiana, co?

46:26>> Tak, jaka wymiana, ale jakie w ogóle

46:27nawzajem, wiesz, że po prostu

46:29>> tak ja czuję przez to, że ona ma taki

46:31sukces, to ja mam wrażenie, wiesz, że

46:32trochę ja w ogóle przez to się czuję

46:34dumna.

46:36Ale chyba jest coś takiego niezwykłego w

46:38ogóle w tym wsparciu kobiet, siebie

46:40nawzajem, że

46:43że jeżeli to jest takie uczciwe i

46:44płynące z serca,

46:47to ty też wtedy wzmacniasz siebie, ale

46:49nie robisz tego z perspektywy kalkulacji

46:53i takiego myślenia, okej, analitycznego

46:56myślenia właśnie, że skoro ja powiem ci

46:58to, to i to, no to w takim razie też dla

47:01mnie przepłynie dużo dobre. Tylko jakieś

47:03to jest takie czyste.

47:05>> Tak, tak. No

47:06>> nie, w tej w te w tej wymianie i w ogóle

47:07w tym, w tym obcowaniu z tym drugim

47:09człowiekiem.

47:10>> No naprawdę w ogóle przyjaźń to jest

47:13taka, mam wrażenie, wiesz, super

47:14instytucja. Zresztą znasz mojego jednego

47:16przyjaciela Wiktora Słojkowskiego.

47:18>> Byłaś jego gościnią.

47:20>> Tak. No to Wiktor jest wziętym

47:21dziennikarzem i wziętym pisarzem po

47:24prostu. Jest bardzo utalentowanym

47:25pisarzem i ja też po prostu no powiem

47:27ci, że jak on wydaje kolejne książki, to

47:29jestem dumna jak paw normalnie, prawie

47:31jak ja bym to napisała, [śmiech] wiesz?

47:33Tak się z tego cieszę, ale to jest po

47:36prostu super mi się wydaje właśnie ta

47:38taka. Ja zresztą też jak byłam w tym

47:40całym Tańcu z gwiazdami przez to, że to

47:41jest takie wiesz bardzo na na

47:44świeczniku, przez to, że to jest w

47:45telewizji i tak dalej, jest popularne,

47:47to moi przyjaciele się totalnie tym

47:49ekscytowali. To było tak miłe widzieć

47:51ich buźki takie całe ucieszone na

47:53publiczności. Także no

47:56>> ale wtedy też poznajesz prawdę o drugim

47:58człowieku, no nie? Kto, kto tak naprawdę

47:59jest z tobą, kto cię kibicuje, a kto

48:01jednak

48:03>> kto jednak, nie wiem czy, nie wiem czy

48:04doświadczyłaś tego, mam nadzieję, że nie

48:06i tego ci nie życzę, ale to też jest

48:07taka,

48:08>> taka życiowa,

48:10>> tak na miarę tego mainstreamu, o którym

48:11rozmawiałyśmy i też dzisiejszych czasów,

48:13no nie, że jakoś te relacje w ogóle

48:14między ludźmi,

48:17>> że dzisiaj trochę ze świecą szukać,

48:18dlatego tak bardzo tak bardzo ja sama

48:20jestem z ciebie dumna, że ty tak

48:21opowiadasz o tych relacjach i o tym

48:23wsparciu, bo bo chyba dzisiaj to już tak

48:25odchodzi do lamusa, wiesz, że

48:27>> że te relacje my też trochę Trochę

48:28jesteśmy inny rocznik.

48:30>> No tak,

48:30>> ale że te relacje międzyludzkie takie są

48:33różne,

48:35pozbawione często głębi, co

48:38>> na pewno dużo jest takich. Tak, dlatego

48:40trzeba tych przyjaciół trzymać,

48:41>> pielęgnować,

48:42>> trzymać za nogi i dusić jak cytrynę.

48:45>> Tak jest. A czego ci życzyć?

48:47>> Y, no ama, no słuchaj, [śmiech] życzyć

48:50mi następnego spotkania z tobą.

48:53>> M to tego nam życzę.

48:54>> No tak. A tak życiowo.

48:58>> A

48:58>> w spokoju?

48:59>> Życiowo. No zastanawiam się z tym

49:01spokojem to też tak wiesz celowo ciudowo

49:05ci mówię o tym spokoju.

49:06[wciągnięcie powietrza]

49:07>> To to to nudy.

49:08>> Takich momentów takich takich pięknych

49:09momentów zatrzymań prywatnych. Tego ci

49:11życzę.

49:12>> A dziękuję bardzo. To piękne.

49:15To to ja jeszcze moje postskryptum

49:18dodam. To ja ci życzę, moja droga, żebyś

49:23miała tak wielkie grono przyjaciół,

49:25którzy są wzmacniające, żebyś po prostu

49:26nie mogła się od nich opędzić.

49:28>> Mam, mam. Dziękuję. Tylko ja dzisiaj już

49:30idę też. Wiesz, ja dzisiaj idę w jakość,

49:32a nie ilość. I tak naprawdę prawdziwych

49:35osób mojego serca zliczę na palcach

49:37jednej ręki. Już niech tak zostanie.

49:40>> Oczywiście.

49:41>> No dzięki.

49:43>> Napiszcie jak wy czujecie się po

49:44dzisiejszej rozmowie. Zapraszam was na

49:47PS.

49:49Chciałam ci powiedzieć moim postkryptum,

49:50jak ja się czuję po rozmowie z tobą i

49:53chcę ci powiedzieć,

49:58że to jest takie, że ty jesteś taka

50:00tajemnicza, wiesz,

50:02że dużo masz tej tajemnicy i że nie

50:04odkrywasz wszystkich kart. To dziękuję

50:06ci dzisiejszej tej rozmowie, że

50:11że zobaczyłam takie różne poziomy twoje,

50:13wiesz,

50:15różne poziomy i i taką ogromną

50:17wrażliwość twoją.

50:20Tak,

50:21>> bardzo, bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję

50:24i i naprawdę mam nadzieję, a może do jak

50:26najszybszego spotkania.

50:27>> Do jak najszybszego spotkania. Tak jest.

50:28Mam nadzieję, nie wiem jak się ty czułaś

50:30i

50:30>> wspaniale.

50:31>> Wierzę, że

50:33>> wspaniale. Myślę, że bardzo ciekawa

50:34rozmowa.

50:35>> Tak.

50:36Tak jest. Tak uważam, bo ty jesteś

50:38bardzo ciekawą osobą. Dziękuję bardzo.

50:39>> Też no nawzajem. Zresztą fajnie było

50:41pogadać. Słuchaj, ten możemy to zostawić

50:45już sobie na potem

50:47temat, wiesz, właśnie odnośnie tego

50:49budowania ról.

50:50>> Ja uważam, że role, które do nas

50:52przychodzą, to nie jest przypadek,

50:55>> że absolutnie to nie jest przypadek, że

50:57to znaczy, że na ten moment naszego

50:59życia,

51:00>> jeżeli oczywiście podejmiemy decyzję na

51:02tak, to my jesteśmy w stanie to zagrać.

51:06No to jest właśnie

51:09bardzo zgodne ze stylem pracy coachingu

51:12aktorskiego ani skorupy. Nie wiem czy

51:14>> chyba Mateusz Dmidziuk mi wiesz

51:16>> opowiadał o niej właśnie, bo ona tak

51:18właśnie pracuje właśnie na tej zbiorowej

51:20świadomości.

51:21>> Nie wiem czy konkretnie o niej, ale o

51:22właśnie o coachingu aktorskim.

51:23>> A to bardzo możliwe, że że Mateusz się

51:25spotkał z Anią, bo Ania właśnie o tym

51:28bardzo dużo mówi że to przychodzi.

51:30Dlaczego? Dlaczego o tej świadomej

51:34wyobraź zbiorowej wyobraźni czy tych

51:36tych tych historiach wspólnej jakby

51:39wyobraźni i i No tak to to życzę, żebyś

51:43to tego ci ama życzę, żebyś z Anią

51:45spotkała się na na jakąś kreację.

51:49>> M dziękuję ci bardzo, bo jesteś już

51:52drugą osobą, która mi o tym mówi, a tak

51:54jak ci mówię, w życiu mnie nie rządzą

51:55przypadki. Ja tak nie uważam. To jest

51:57bardzo [parsknięcie] ciekawe, bo i z

51:59męskiej strony poznałam, teraz z

52:00żeńskiej, że to do mnie wraca, no nie?

52:03Więc no

52:04>> super babka.

52:04>> Może coś w tym jest.

52:05>> Ania Skorupa. Super.

52:07>> Tak. Ja ci życzę tej, słuchaj, tej

52:08listy, że jeżeli nawet ona jest stąd do

52:12Chin, to żebyś miała te momenty, że tak

52:14sobie wiesz, a dobra, będę odhaczać

52:17i żeby właśnie nie było tej ciężkiej

52:19pracy, tylko żeby to było w takiej

52:20lekkości, że że już nie musisz ciężko

52:22ciężko pracować, żeby mieć tylko tylko,

52:25że po prostu żyjesz i to przychodzi do

52:27ciebie,

52:29samo spływa.

52:31>> No tak. Dziękuję.

52:33>> Dziękuję. Dziękujemy.