Szczera Joanna Kulig opowiada swoją historię | Imponderabilia

0:00Ja się z pięciotygodniowym dzieckiem

0:01przerzuciłam ze Stanów do Warszawy,

0:03potem z dwumiesięcznym do Paryża i

0:05rozpoczęłam zdjęcia. Zdarzało się, że

0:07ludzie chcą się z tobą tylko

0:09zaprzyjaźnić dla funkcji,

0:12co dla mnie było takie przykre, bo to

0:13znaczy, że nie interesuje Anna Okul

0:15Kulika,

0:17czyli tak jakbyś nie mam nic ciekawego

0:19do zaproponowania, czy ty nie jesteś

0:21interesująca, więc mi się robiło smutko.

0:23Tylko smutno tylko interesująca jest ta

0:26Joanna Kulik, aktorka ta znana. Jak

0:29zimną wojnę pierwszy raz zobaczyłam, nic

0:31mi się nie podobało. Dopiero po pół roku

0:33jak w Nowym Jorku zobaczyłam, spodobała

0:35mi się ta postać, bo zobaczyłam jako

0:37postać, a nie siebie ze swoją mimiką.

0:39Nauczyłam się na przykład pisać sama

0:41maile sama do siebie, wysyłać WhatsAppy

0:43sama do siebie, jak się zdenerwuję dużo

0:45rzeczy sama do siebie i choćby nie wiem

0:47co, to potem jakiś głos mówi: "Błagam,

0:52przeczytaj to jutro, nie wysyłaj

0:53[śmiech] tego na przykład do męża". I

0:56potem rano mówię: "Boże, jak to dobrze,

0:58że nie wysłałam". Albo nauczyłam się na

0:59przykład, jak się bardzo zdenerwuje, to

1:01na przykład głowa pod zimną wodę, żeby

1:03się na przykład nie kłócić z wężem.

1:04>> Nie [śmiech] robiłaś tak.

1:06>> Zrobiłam

1:07zrobię normalnie podgam,

1:10>> tak? Bo wtedy opadają te opadają te

1:12emocje i wtedy nie powiesz tego, co

1:14chcesz powiedzieć.

1:16>> Wolisz Janna czy Asia?

1:17>> Asia, chyba.

1:18>> Asia. Asia Kulik. Dzień dobry.

1:19>> Dzień dobry.

1:20>> Bardzo, bardzo się cieszę, że cię widzę

1:23dzisiaj rano przez to, że nagry Asia

1:25właśnie. Wiesz, tak, dziękuję, że

1:26zapytałeś, nie, bo wiadomo Joanna

1:28poważnie, poważnie,

1:29>> ale i jest coś takiego, że rzeczywiście

1:33w sumie potocznie

1:35jakby jest Aśka Asia i tak w sumie

1:37jestem przyzwyczajona i rzeczywiście

1:38nawet jak, bo zawsze jakby używałam

1:41Joanna Kulik i potem na tych planach

1:44międzynarodowych nie wiedzą nigdy

1:45powiedzieć Jana, przekręcają, potem ich

1:48uczy mówić podwójne Joanna i w końcu

1:51nagle

1:52>> zaczęłam mówić nickname Asia i nagle się

1:54okazuje, że nagle czuję swoje swoje imię

1:55i w ogóle nie ma tego w sumie także i co

1:59i za granicą jesteś Asia? Zaczęłam na

2:00planie, żeby Asia do mnie mówili nawet

2:02mi się to podoba czy i też jakby to

2:05łatwe jest do wypowiedzenia tylko, że

2:06trzeba powiedzieć nickname, no bo nie

2:08wiadomo czemu nagle jest Joanna

2:09podpisane i nagle Joanna Asia to jest

2:11takie

2:12>> o co

2:12>> chodzi daleko od siebie trochę nie w

2:15ogóle oni trudno czasem no a jeszcze

2:16Joasiu Joasiu, Joanna Aśka no dużo tych

2:20różnych jest takich formia

2:23>> ja też ci będę mówiła

2:25>> Karolu [śmiech]

2:27>> jeszcze sekundę Nie, bo nie ma. Nie, bo

2:29akurat Karol, no nie jest Karolku. O

2:31nie, ale to widzisz, to nie jest chyba

2:32to samo co Asia, nie? Że Karolku,

2:34>> no to jest zdrobnienie.

2:36>> No ale jakoś Karolku takich małych

2:37chłopczyk, nie? Asia to jednak jest

2:39normalnie chyba nie mała dziewczynka.

2:42>> A chyba nie jest okej.

2:43>> No nie, nie, nie, nie czuję tak, żebym

2:45jakbym kupiła Karolk. No dziwne

2:47rzeczywiście.

2:48>> Pamiętasz takie mrozy za dzieciaka, jak

2:49są teraz?

2:50>> Tak,

2:51>> no nie?

2:51>> Tak. I bardzo lubię.

2:52>> Minus 15. Jak się było dzieckiem, to to

2:56czasem był taki mróz, że można było iść

2:58po śniegu, bo się nie zapadał.

2:59>> Tak. Albo na przykład były okna jakby

3:02zamarznięte, albo w ogóle śnieg

3:03całkowicie jakby zasłaniał okiennicę. Ja

3:06lubię bardzo. Wtedy mi się lubię zimę

3:08wtedy.

3:09>> No wtedy zima jest.

3:10>> Ty też pewnie

3:11>> tak. Taka zima jest najpiękniejsza i

3:13taka zima mi przypomina właśnie młodość

3:16dzieci. Chociaż ostatnio miałam taką

3:17sytuację, że

3:20>> szłam w ogrodzie saskim, nagle widzę

3:22takie dziwne urządzenie. Myślałam, że to

3:24jest maszyna do odśnieżania śniegu

3:27>> i tam była kobieta była szefową budowy i

3:31ona mówi: "Nie, to jest szklimy okna".

3:34[śmiech] Ja mówię: "Tak minus 15".

3:37>> O kurczę.

3:37>> Ona mówi: "No bo wie pani, po prostu

3:40przestaną wpisywać zimę do do do jakby

3:43takich

3:45no do no, że od jakiegoś czasu przestała

3:47być wpisywana zima do do budowania, no i

3:50nagle przyszła zima i musimy się wyrobić

3:52w termin". Więc okna są szklone minus

3:5615. Więc ciekawa była ta maszyna.

3:58Rzeczywiście wyglądała taki taki bardzo

4:00dziwnie z takim jakimś takim y no y jak

4:05mały czołg to trochę wyglądało, ale

4:07ciekawe to było. Także zainteresowało

4:10mnie jak to w ogóle się dzieje, że się

4:13buduje.

4:13>> Czy ty już miałaś okazję zagłosować w

4:15tegorocznych Oskarach?

4:16>> Tak.

4:17>> Członkini akademii.

4:18>> Widziałaś wszystkie filmy?

4:19>> No wszystkich to się nie da. Zobaczy

4:21wszystkich to się nie da. To prawda. To

4:23oglądam ile mogę to oglądam. Także

4:25>> okej. Wi to jest tak, że ty głosujesz we

4:27wszystkich kategoriach. Możesz głosować

4:29we wszystkich kategoriach.

4:29>> Tak, tak. Tak. We wszystkich

4:30kategoriach. Tak.

4:31>> Wow. To kto wygra?

4:33>> No to tego nie mogę wć.

4:34>> Nie możesz powiedzieć.

4:35>> Ej, ale faj, bo ty jesteś od dwóch lat w

4:37akademii.

4:37>> Tak

4:39>> to jest. Jakie to jest uczucie, że

4:41możesz głosować w Oskara? Kiedy się było

4:42po tej drugiej stronie, kiedy to na

4:44ciebie głosowali? Generalnie to znaczy w

4:46ogóle jak ja się dowiedziałam, że że to

4:48to było to olbrzymim wyróżnieniem i jest

4:50to takie przeżycie

4:53czasami trochę nawet takie irracjonalne,

4:55bo jak byłam dzieckiem to no w ogóle by

4:58mi do głowy nie przyszł, że że w ogóle

4:59coś takiego mnie w życiu spotka. Więc to

5:01jest jakieś takie olbrzymie wyróżnienie

5:03i taka radość wielka. Ale no byłam mocno

5:08zaszokowana, jak się dowiedziałam,

5:10wzruszyłam się bardzo, że ta zimna wojna

5:13jakoś tak bardzo dobrze zafunkcjonowała

5:16i i ludzie to pamiętają i była to ważna

5:20rola i potem dużo ciekawych rzeczy

5:24>> otworzyła mi.

5:25>> Oczywiście będziemy o tym rozmawiać. A

5:27też jeszcze jedna rzecz do Oskarów, bo

5:30pewnie kiedy się głosuje, bo jak byłaś

5:32po drugiej stronie, no nie, że że były

5:34te emocje, niedawno był u mnie Tomek

5:36Kot, też też trochę o tym mieliśmy

5:37okazję powspominać, że były te emocje,

5:39wiesz ile osób zagłosuje, jak dobrze

5:41działa ta cała promocj też tak, że ta

5:43promocja cała działa też do for real

5:45consideration, czyli no tych filmów jest

5:48tak dużo, że tak ta cała kampania

5:50oskarowa też te plakaty, które są w

5:53Stanach jak jak była ziemna wojna, to

5:54raczej to była reklama skierowana do

5:56członków akademii, żeby zobaczyli,

5:59>> zobaczyli te filmy, no bo tych filmów

6:02jest tak dużo, że oczywiście ta reklama

6:03jest skierowana do tego, żeby jak

6:04najwięcej członków przyciągnąć, żeby

6:06akurat zwrócili uwagę na ten konkretny

6:08film. To też jest bardzo

6:09>> dlatego liczba billboardów ma znaczenie.

6:10ma znaczenie i ja pamiętam, że nawet

6:12byłam zaproszona do Santa Barbara wtedy

6:15i tam, bo tam nagle

6:17jakby

6:19jest tam największy jakby

6:22odsetek emerytowanych

6:24członków akademii i to jest na przykład

6:27ważne, bo oni mają bardzo dużo czasu,

6:29żeby to oglądać i bardzo ważne, żeby

6:31było w zimnej Wojnie, żebym tam

6:33pojechała i tam też jakby opowiadała o

6:35tym filmie, zachęcała emerytowanych

6:37członków akademii do obejrzenia

6:40zimnej wojny. Także ciekawe też to było

6:42takie doświadczenie, że

6:45>> no że to rzeczywiście

6:47sporo

6:49sporo tej kampanii skierowanej jest do

6:51tego, żeby no jak przyciągnąć też

6:54>> nie no kawał kawał świetnej roboty i i

6:58to i to co będzie przed tobą, ale na

7:00razie jesteśmy w lutym 2026 roku. Grasz

7:04przepięknie w serialu Netflixa Ołowiane

7:07Dzieci. Czyli widziałeś, że ci się

7:09podoba.

7:10>> Tak, [śmiech] widziałem. Tak, domyślam

7:11się, że udzieliłaś wielu wywiadów, gdzie

7:14widziałaś po oczach, że tak

7:15niekoniecznie, zwłaszcza jakiś krótkich.

7:16Nie, nie, nie. Ja, ja miałem okazję

7:17zobaczyć całość.

7:19Serial, który w Netflixie będzie

7:21dostępny 11 lutego. Grasz tam panią

7:24panią doktor Jolantę Wadowską Król,

7:27która miała pseudonim Matka Boska

7:30>> Szopienicka.

7:30>> Szopienicka [śmiech] nawet tak

7:32powiedział. Matka Boska Śląska chciałam

7:34powiedzieć. A powiedziałam. [śmiech]

7:36>> Ej, ale mogłabyś zagrać Matkę Boską.

7:39>> Matka Boska Śląska. Widać, że jestem

7:40zmęczony zmęczon oke. Wszystko jest

7:43okej. Em, naprawdę przepięknie zagrałaś.

7:46Uważam, że to jest świetny casting, żeby

7:48właśnie ciebie do tego zaangażować. To

7:51jest historia, która opowiada prawdziwe

7:52wydarzenia yyy z Katowic, z Szopienic

7:55konkretnie z lat 70, gdzie właśnie

7:58doktor Wadowska m bardzo bez wsparcia,

8:02wręcz można powiedzieć, że na przekór

8:04jakiemukolwiek wsparciu czy czy

8:06systemowi próbuje leczyć dzieci z

8:09zatrucia.

8:10>> Dziękuję ci bardzo

8:11>> i świetnie do tej roli pasujesz.

8:13Chciałbym, żebyś trochę opowiedziała o

8:14tym, jak to do ciebie trafiło, dlaczego

8:17się zdecydowałaś, bo tak jak mówię, po

8:18tym całym procesie, kiedy się to już

8:20ogląda, no pasujesz tam po prostu

8:21idealnie.

8:22>> Bardzo ci dziękuję. Y, do mnie zadzwonił

8:26Maciej Pieprzyca. Ja nigdy z Maćkiem nie

8:28pracowałam albo cenię jego twórczość i

8:30jego filmy i i nie dostałam jeszcze

8:35scenariusza. On mówi, że chciałby się ze

8:36mną spotkać, że że ma propozycje i że

8:40czy możemy się spotkać. spotkaliśmy się

8:41w kwietniu, y,

8:45no to już można powiedzieć,

8:472 lata temu. Y, i

8:52było to takie dobre spotkanie, bo on mi

8:54właśnie opowiedział o o o Jolancie. Nie

8:57znałam tej historii.

8:58>> To jest też dość nowa książka, na której

9:00cała historia jest oparta. Ona chyba

9:01wyszła w 21 roku, więc to jest wszystko

9:03bardzo bardzo

9:03>> świeże. Oczywiście to jest inspirowane,

9:06bo nie jest jakby jeden do jeden.

9:07>> Jasne.

9:08>> I potem dostałam scenariusz,

9:11przeczytałam, spodobał mi się ten

9:13scenariusz, zadzwoniłam do Maćka, mówię,

9:14że bardzo, bardzo chciałabym zagrać.

9:16Wiedziałam, że to jest duża rola, dużo

9:17dni zdjęciowych, więc też zależało nam

9:19na tym, żeby faktycznie w tym czasie nie

9:21brać jakichś innych propozycji. Mówię

9:23Maćkowi, że jak już mówię tak, no to

9:25rzeczywiście poświęcam się temu. I

9:30rozpoczęły się próby

9:32w lipcu.

9:37Tak, w lipcu było chyba 2 i pó tygodnia

9:39prób czytanych, czyli rzeczywiście miał

9:41możliwość z każdym wątkiem się spotkać,

9:43bo Maciek też jest taki, że dla niego

9:44ważne są te przygotowania.

9:465 sierpnia rozpoczęły się zdjęcia, które

9:48trwały w sumie do 10 grudnia.

9:52>> Okej,

9:53>> bo było jakieś 70 dni zdjęciowych, z

9:56czego na 70 zdjęciowych ja miałam 64 non

9:58stop prawie jestem tam na ekranie.

10:01Oczywiście też wiadomo jeszcze jakieś

10:03przerzuty dwa miesiące na Śląsku,

10:06weekendy mieliśmy wolne, więc to też

10:07było dla mnie ważne, bo no i no wiadomo,

10:11Maciek też ma rodzinę, mam rodzinę,

10:12dzieci, więc wiadomo, że też ważne było,

10:14żeby te weekendy spędzać. z dziećmi i to

10:16też było takie bardzo komfortowe, ale

10:18był to długi plan. Yyy, i żeby

10:21rzeczywiście utrzymać energetycznie to

10:23wszystko w ryzach, to to wymaga ode mnie

10:25takiego skupienia i oddania się temu.

10:29Także jak skończyły się zdjęcia 10

10:31grudnia, to powiem szczerze, że tak no z

10:33dwa miesiące tak dochodziłam. Znaczy

10:36wiesz, żeby złapać taki rytm znowu

10:39rodzinny, domowy, no bo to jest jednak

10:41>> takie wycięcie trochę z funkcjonowania

10:43te 12 godzin na na planie, a nawet z

10:47rozcharakteryzowaniem się z dojazdem, no

10:48to jest 14,5, nie? To jest jakby, że tam

10:504:30 pobudka, 19:30 powrót do hotelu,

10:54więc właściwie

10:55>> okej

10:55>> jesteś

10:56>> cały czas

10:57>> cały czas tą rolą trochę.

10:59Wiem, że ty trochę o sobie tak mówiłaś i

11:03było tak w twojej biografii, że

11:04wcześniej zwłaszcza przy rolach

11:05teatralnych też mocno zżywałaś się z

11:08postaciami i nawet wiem, że w pewnym

11:10sensie to tak trochę odcisnęło piętno na

11:12tym, czy właściwie dalej chcesz to

11:14robić. y myślę, że ja chyba jestem

11:16jednak osobą

11:18m nie należę chyba za bardzo do osób

11:20takich długo dystansowych w sensie

11:23takim, że u mnie jest jednak taki jakiś

11:26proces, tak jak siebie obserwuję, że

11:28bardzo szybko się zapalam,

11:30>> potem szybko się wygaszam i lubię mieć

11:33jakieś takie poczucie dokończenia

11:36postaci. Nie wiem jak to masz też jak

11:37coś przygotowujesz czy piszesz, że na

11:39przykład przeprowadzasz wywiad z kimś,

11:42przygotowujesz to. No ale jakbyś miał

11:44jakby 10 razy ten sam wywiad

11:46przeprowadzić z tą samą osobą, to

11:47>> 10 razy inny wywiad by był.

11:49>> No właśnie

11:50>> tak.

11:51I ja zauważyłam po prostu, że

11:56że tak na przykład jak budowałam postać

11:58w teatrze i byłam tym zafascynowana,

12:00wchodziłam na scenę,

12:03to to trwało. Nie nie, nie biorę tu pod

12:05uwagę spektakli muzycznych, bo to jakby

12:06jest trochę inny rodzaj energii. To jest

12:08jakby bardziej bliżej do koncertu. Ma to

12:11jakby inny taki wydźwięk, ale ale

12:13konkretnie budowa takich

12:16skomplikowanych postaci dramatycznie,

12:18gdzie rzeczywiście dużo trzeba z tych

12:20emocji wkładać, to na przykład po roku

12:24grania tego odczuwałam jakiś taki

12:29lęk. A potem na przykład jak w tym samym

12:32czasie budowałam postaci filmowe, gdzie

12:34trzeba było też jakby ileś z siebie

12:36oddać, to takie zmęczenie materiału i

12:39stwierdziłam, że chyba

12:41jednak nawet jak jest trudna,

12:43skomplikowana

12:45forma, ale to, że ona jest rejestrowana

12:47jakby na chwilę, możesz różne warianty

12:50wykonać tej sceny emocji, ale potem jest

12:53montaż, że to daje trochę taki materiał

12:56do lepienia z ciebie jeszcze innych

12:58historii, ale to już się odbywa była

12:59trochę poza tym zasięgiem, kiedy ty już

13:02te emocje wyrzuciła z siebie. Tacze to

13:05jest tak, że ty za każdym razem musisz

13:08to siebie

13:10wyprodukować,

13:11wyrzucić. Rzeczywiście jest taka

13:13tęsknota, bo nie ma braw i nie ma tego

13:15żywego kontaktu z publicznością, ale

13:17wydaje mi się, że chyba lepiej mi to

13:19wychodzi jak się jak się jednak buduje,

13:22buduje, wyrzuca

13:24kurtyna, jakby film, zdjęcia się kończą,

13:27wracasz do swojego domu i to już jest co

13:31się dało zrobić, to się dało, czego się

13:32nie dało, to się nie dało zrobić.

13:34>> Więc chyba tak, tak to trochę u mnie

13:36wygląda, ale wiem, że są aktorzy, którzy

13:38świetnie jakby bez problemu są na

13:41planie. wieczorem wracają do teatru i

13:43kompletnie tym żyją i w ogóle im to nie

13:45przeszkadza. No u mnie to trochę właśnie

13:47niestety było za dużo.

13:48>> Jasne. No moim zdaniem też to

13:51dopasowanie ciebie do tej roli, do tej

13:53postaci jest m

13:57o tyle dobre, że

13:59nie znamy się tak, ale ale na tyle na

14:01ile cię wyczuwam to twoje

14:03>> tak, bo myśmy nigdy ze sobą nie nie nie

14:05widzieliście i nawet żeśmy się poznali

14:08[śmiech] chyba, że nie pamiętamy. Tak,

14:10nie wiadomo. Ale ale oficjalna wersja,

14:13>> ale wiem, że jesteśmy z podobnych

14:15strony, jesteśmy z południ Polski

14:17małolska.

14:18>> Ale wydaje mi się, że twoje cechy

14:19osobowości,

14:21które gdzieś tam się przebijają, które

14:23gdzieś tam się ujawniają, to że ty

14:25czujesz odpowiedzialność, to, że chcesz

14:27pomagać ludziom w tej profesji, w której

14:30jesteś,

14:30>> tak

14:32>> to mam wrażenie, że się też przebijało w

14:34tej postaci, której grałaś, czyli

14:35osobie, która która chce coś która chce

14:38zrobić coś więcej. Naprawdę to widać.

14:39Więc dlatego też dla mnie ten casting i

14:41ta rola czy Maciek też mi mówił, że

14:43bardzo mu zależy, bo mówi, że uważa, że

14:45pasuje bardzo do tej do tej postaci. Ale

14:48ciekawe było u niego to, że on

14:50rzeczywiście, że to była taka rola,

14:53którą naprawdę mogłaby się w taki sposób

14:55profesjonalny oddać reżyserowi, bo on

14:59jakby nawet jak były konkretne uwagi, z

15:01którymi przychodził, on on rzeczywiście

15:05przychodził i za każdym razem dodawał

15:08jakąś taką konkretną uwagę, że dość

15:10plastycznie udawało się te emocje z

15:13siebie wyrzucać, że że było takie pełne

15:16zaufanie, że na przykład do 30 dnia

15:20zdjęciowego to jeszcze nawet łatwo się

15:22to robi, ale po 30 dniu zdjęciowym

15:24dochodzi takie zmęczenie fizyczne

15:27>> ekipy moje

15:28>> od tego wstawania

15:30>> jakby no że

15:33>> że że że on miał jakiś taki rodzaj

15:34skupienia bardzo dobrze wiedział jak

15:38chce żeby to wyglądało bardzo dobrze

15:39wiedział jak chce to zmontować więc

15:41bardzo dobrze wiedział czego potrzebuje

15:43czego nie potrzebuje i rzeczywiście

15:47Jak doszło to takie zmęczenie planu, to

15:50to czuło się takie zaufanie, że możesz

15:52naprawdę polegać. Nie wiem jak on to

15:53robił, że nie widać było po nim tego

15:55zmęczenia, bo na pewno był zmęczony, ale

15:57po prostu nieprawdopodobnie długo

16:00potrafi zachować koncentrację, że nawet

16:01jak mi się zdarzało w tracić ją, to on

16:05przychodził i dawał taką uwagę, że

16:07widziałam, że potrzebuję tego, a tego

16:09nie ma, ale on nie odpuścił i to było

16:12bardzo, bardzo pomocne. Zwłaszcza, że

16:16też on też ma super ekipę, z którą

16:17pracuje, że stałą, że

16:21że jednak przez to, że to było

16:22niechronologicznie, to

16:26cały jego zespół bardzo dobrze był

16:27skoordynowany w tym, żeby jednak bardzo

16:30pilnować tego, żeby to mimo tego, że

16:32kręcimy obiektami niechronologicznie,

16:35że ja też czasami, no bo czasem miałam

16:38taką, nie wiem już taką schizofrenię, że

16:41w to a to zagrałam tego nie zagrałam, a

16:43to zagrałam w szóstym odcinku, a teraz

16:45jest pierwszy, to jak to zagrałam, żeby

16:46zagrać, bo łatwiej się robi

16:48chronologicznie, bo były takie momenty,

16:50mówię: "Kurz, jakby to było

16:51chronologicznie, to bym trochę inaczej

16:52zagrała, ale jednak widać, że też on

16:54tego pilnował, mówi só mi nie pasuje".

16:57Albo na przykład idziesz szybkim krokiem

17:00i nagle już jakieś inne odcinki są

17:02nakręcone. Nagle wracamy do tej

17:03sytuacji, nagle mówię: "Słuchaj, ale to

17:05jest dziwnie, bo to tak nagle jakbyś, że

17:07rzeczywiście często jest tak, że jak się

17:09kręci niechronologicznie, nie pilnuje

17:10się tego, to nagle aktor wyszedł z za

17:13rogu, idzie szybko na dziwnie zwolni.

17:14Oczywidę, że coś jest jakby nie sklejone

17:17z tego odcinka. Więc tu Maciej bardzo

17:20bardzo super mi się z nim pracował.

17:22Jeszcze też jedna rzecz.

17:24>> Proszę. To był też reżyser,

17:27którego też bardzo dobrze

17:29nie znam. To znaczy w sensie znam jego

17:31twórczość, ale to nie jest osoba, którą

17:33ja w ogóle znałam,

17:35rozumiesz? że nie kumplujemy się. Nic

17:38nie wiem o jego życiu takim osobistym,

17:40no bo nie jest moim przyjacielem, więc

17:42muszę powiedzieć, że łatwiej mi się

17:44pracowało. To znaczy, że

17:46>> O, to jest ciekawe. Bardzo to było

17:48ciekawe, bo, bo naprawdę

17:51tak jakby był tylko czysto przelot

17:54zawodowy, więc tak jakby mogłam się

17:56bardziej otworzyć, bo ani

17:58improzowaliśmy, ani no mówię, nie

18:00kompletnie jakby byliśmy od siebie

18:02oderwani na takiej płaszczyźnie

18:03osobistej. Ani z jakichś bankietów go

18:05też nie znałam, [śmiech] więc naprawdę

18:07to było takie, że tak

18:09>> tak czułam taki komfort, że to jest tak,

18:11że mogę tak wszystko z siebie oddać po

18:13prostu i że to jest taki, że nic o nim

18:15nie wiem.

18:16>> [śmiech]

18:16>> Okej. Nie było tego bagażu,

18:18>> nie było. Tak naprawdę to to i to było

18:21jakieś takie nowe doświadczenie, bo

18:24>> nie wiem. No. No tak, takie mega nowe.

18:28>> Rozumiem.

18:30Jesteś bardzo empatyczną osobą. Chyba

18:31prywatnie za bardzo nawet

18:33>> c chyba aż za bardzo jesteś, znaczy

18:35chyba nie ma czegoś takiego.

18:36>> Nie ma za bardzo, ale

18:38bardzo przechodzą na mnie emocje.

18:41Chociaż to też ja pan, jak zanią polony

18:43mówił, to jest dobra cecha do aktorstwa

18:45akurat. No bo to jest tak, że jak ci

18:46ktoś bardzo dużo naopowiada o kimś i ty

18:49się nasłuchasz, to ja od razu jakby to

18:51tak się we mnie

18:52>> wchodzi,

18:53>> wchodzi i tak czuję to. No ale nie masz

18:56rację, że w sumie lepiej być empatycznym

18:58niż nieempatycznym.

18:59>> Ale czasami jak się, ale czasami trzeba

19:01tylko na to uważać, że

19:04>> że jak są osoby, które, bo pewnie też to

19:07czasem masz takie wrażenie, że czasami

19:08są osoby, które za dużo jęczą albo jak

19:10narzekają.

19:11>> A to ja jestem, to ja przed lustrem. Ja

19:12to widzę [śmiech] bardzo często.

19:13>> A jak za dużo, jak za dużo z takimi

19:15osobami, nie, to trzeba być trzeba być

19:19wypoczętym,

19:20>> żeby dźwignąć czasami nawet najlepszych

19:22przyjaciół, którzy jęczą i nauczyć

19:25[śmiech] się, że dzisiaj może jutro.

19:28>> A ty jesteś taka, ty jesteś taka

19:29jęcząca,

19:30>> nie? Ale ja mam tendencję, że ludzie

19:31lubią mi jęczeć.

19:32>> A lubią się na ciebie wylać? Tak, że ja

19:35jakoś że jakoś przyjmę i

19:39>> i muszę czasami yyy

19:43>> no tak po prostu wiedzieć, że jak jest

19:45ten dzień, że już nie mam siły, to

19:46lepiej na drugi dzień się na przykład

19:48spotkać.

19:48>> Tak. Co ja się? No bo jest tak, [śmiech]

19:50jestem jestem taki zmęczony. Ja ty se

19:54naet nie zdajesz sprawy. [śmiech]

19:56Ja ci się muszę wyżalić. Psa mówiłem do

19:59do weterynarza. Musimy jechać. Musimy

20:01ściągnąć mu kamień za No ja muszę ci, ja

20:03ci to wszystko opowiem. Słuchaj, mamy

20:04teraz, mamy czas, to ci wszystko,

20:05[śmiech]

20:07>> także nie, ale wydaje mi się, że no

20:09raczej być lepiej być chyba empatycznym

20:12niż nie czułem, ale we wszystkim trzeba

20:13mieć jakiś zdrowy taki

20:15>> balans.

20:15>> Absolutnie jest też coś, co

20:19z mojej perspektywy bardzo dobrze łączy

20:21cię w tej konfiguracji

20:24jeszcze w zimnej wojnie.

20:27I być może jest to jakiś spory element

20:29tego, że ten film tak dobrze wyglądał na

20:32ekranie, bo miałem okazję dwa razy

20:34rozmawiać z Tomkiem Kotem i jesteście

20:39naprawdę, to nie jest tak, że

20:40rozmawiałem z wszystkimi aktorami i

20:41aktorkami na świecie, to nie jest

20:43prawda, ale ale trochę ludzi poznałem

20:46tutaj i jesteście wyjątkowo

20:49autentycznymi

20:51bliskimi i ciepłymi osobami. Przysięgam.

20:54W sensie jakby i ciebie jak poznałem

20:57przez ten krótki moment i Tomka jak

20:59miałem z Tomkiem miałem okazję

21:00porozmawiać. Wy macie w sobie coś

21:02takiego, co nie jest takim

21:05takim dystansem, które często osoby

21:08grające rolę mają, że kiedy są w roli,

21:10to są w roli, kiedy są na wywiadach, to

21:12też są w pewnego rodzaju roli. Wy

21:13jesteście osobami i podejrzewam, że

21:15między wami też jakiś rodzaj takiej

21:17>> Nie, z Tomkiem się wybitnie pracował. To

21:19jest tak skromny człowiek i tak wrażliwy

21:22>> i tak niski.

21:23>> Y, no właśnie buty miałam od Dobrze, że

21:26tak, tak, miałam i też jakby nie wiem

21:29czy zauważałeś, że często kadry są

21:31takie, że mam

21:33odcięte stopy,

21:36>> więc pudełku.

21:38>> Miałam takie buty.

21:39>> A miałaś takie buty? Okej.

21:40>> Tak. I c i wtedy jakby no bo to było to

21:43by było zbyt komiczne momentami, że

21:45jestem aż tak dużo niższa od niego.

21:47>> Jasne.

21:48>> Ale potomek też mnie powiada jak grał

21:49religia, że on tam jakoś miał taki

21:51patent opracowany, że tak się opierał na

21:53i tak, że że musiał się tak jakoś tak

21:55zniżać i miał to wszystko, bo on jest

21:57też taki,

21:58>> znaczy ja podziwiam u niego, bo ja tego

22:01nie mam. A może jakbym wyćwiczyła to bym

22:04może i to mogła mieć w jakimś aspekcie

22:06tam jak mieliśmy komedię dla ale to jest

22:08aktor który nieprawdopodobnie

22:11też pantomimicznie cieleśnie potrafi się

22:15przeobrazić

22:17>> akurat w zimnej wojnie miał inną rolę bo

22:19ona była bardziej taka minimalistyczna i

22:22bardziej taka właśnie

22:23>> y

22:25na na na innych elementach aktorstwa

22:28parto co co dla ciebie w tym filmie nie

22:31bardzo To to w ogóle u Pawła jest

22:32minimalistyczne takie granie, ale

22:34generalnie podziwam u niego, że on

22:35potrafi całym ciałem

22:37>> przeobrazić się

22:40>> w kogoś kompletnie innego, że ma taki

22:42jakiś niesamowity talent

22:45y plastyczny. No i to jest

22:48>> no nie nie wiem, chyba tak nie potrafię,

22:50więc to bardzo to u niego podziwam. No

22:52chyba, żebym musiała bardzo dużo ćwiczyć

22:55gesty, no da się też jakoś to wykonać,

22:57ale u niego to łatwo. On potrafi

22:59naśladować. innych bardzo łatwo głosy.

23:03>> To prawda

23:04>> super [śmiech] to jest, ale jest zarazem

23:06taki skromny, czuły i duże zaufanie do

23:09niego miałam. Mi się wydaje, że też to

23:10gdzieś się przebiło na ekranie, że to

23:12zaufanie aktorskie między nami było.

23:14>> Tomek jest super. Absolutnie. Ja się pod

23:16tym też podpisuję.

23:18Jestem ciekaw, czy ty musiałaś,

23:21czy chciałaś, czy masz tak w ogóle, że

23:24musisz trochę ograniczać swoje naturalne

23:27zaśpiewy, jakiś taki sposób wymowy

23:30małopolski, jak jesteś.

23:32>> No ja myślę, że on ciągle wychodzi, że

23:33że gdzieś

23:34>> wiesz, teraz wychodzi, ale to jest

23:35naturalne teraz.

23:36>> Myślę, że jakoś tam się nie

23:39>> Czy myślisz o tym? Nie, bo jakby jakbym

23:41myślała o tym, no to musiałabym być

23:43bardzo pewnie sztuczna i jakby to nie

23:47nie da się trochę tego zrobić. Zresztą

23:49mi to jakoś nigdy nie przeszkadzało.

23:51Czasem ktoś tam jak zdawałam do szkoły

23:52teatralnej to mówię co mi tak po czesku

23:54mówi czy jakoś tak co to jest jakiś

23:56dziwny.

23:59Wydaje mi się, że czasami

24:02lubię na przykład jak są takie na

24:04przykład jakaś kronika filmowa albo nie

24:07wiem w dwójce jak takie audycje z

24:10dawnych czasów, że oni przepięknie mówią

24:12powoli

24:14>> taką piękną polszczyzną i takim

24:16>> właśnie

24:18to jest wszystko takie stabilne,

24:20spokojne i i to jest oczywiście

24:23niesamowite. Ale no jeżeli chodzi o

24:26mnie, no się wychowywałam w górach, w

24:27dużej rodzinie, w prostej rodzinie.

24:29Mówię się głośno. Nie wiem jaki w ogóle

24:33rysk gwary jest w Muszęce, bo to nie

24:34jest gwara, jest jakiś taki zaśpiew.

24:37Potem studia w Krakowie też

24:40>> a musiałaś walczyć,

24:41>> też jest jakby pewien taki zaśpiew.

24:45Więc potem języki obce. No a wiem,

24:48miałam zajęcia z taką metodą Tomatisa i

24:51pamiętam, że tak wtedy

24:54>> ta nauczycielka mówi, że właściwie

24:58jeżeli chodzi o różne

25:01tak lekkie naleciałości gwarowe, to

25:03właściwie to jest tak jakby się

25:04posiadało dodatkowy język, że to wręcz

25:06jest w takich jakichś falach dźwiękowych

25:08i naukach języka jako jako atut, bo ty

25:10masz jakby jakąś taką dodatkową

25:13umiejętność

25:14jeszcze oprócz normalnie swojego języka,

25:17więc nie nie myślę, że że to wszystko

25:19jest kwestia tego, że jesz jeszc tak

25:23różne rzeczy muszę wykonywać, że jakbym

25:25się jeszcze przejmowała swoim zaśpiewem,

25:26czym się nigdy nie przejmowałam, to

25:28chyba bym już bym żadnego wywiadu nie

25:30udzieliła, bo cały czas musiałam myśleć,

25:32czy ja to czy dobrze powiedziałam, czy

25:34źle, czy tak, czy ja może tak powinnam,

25:36bo ktoś coś tam powie i tak na pewno

25:38mnie obgadają i tak coś na pewno

25:40powiedzą nie takiego, jak trzeba, więc

25:43>> wiadomo,

25:44>> no tak jest. ciebie też na pewno

25:45>> bardziej myślę sobie o czymś takim, bo,

25:47bo, bo są te rzeczy, które nam, których

25:48się nauczyliśmy jak byliśmy bardzo

25:50młodzi i to wiesz, też pytam o to

25:51celowo, bo jesteśmy z podobnego regionu,

25:53że wiesz, wejze, idzę wyjdze, wiesz,

25:57takie bardzo gwarowe,

25:58>> takie bardzo gwarowe. No i to wiesz, ja

26:00to mam w sobie,

26:01>> tak? No i to już nie jest tak, że

26:04świadomie o tym muszą przypad, że

26:05maszkory. Na przykład, że na przykład

26:07powiedziałam do jego mojego męża, że mam

26:10hankory, no to dla niego to jest w ogóle

26:13co to są hankory? I potem zaczęłam

26:15myśleć, no to wytłumaczyć, no bo to są

26:19nerwy

26:21z nieuzasadnionego powodu, czyli jakby

26:24jesteś taki masz hankory, tak jesteś

26:27zdenerwowany, nie wiadomo z jakiego

26:29powodu nosić się. Jakby jest takie jedno

26:32słowo na to, na przykład

26:33>> później coś tam jeszcze takiego.

26:35>> A znasz słowo kociuba?

26:36>> Kociuba?

26:37>> Tak. No to się po prostu wyciągało z

26:40pieca.

26:40>> Pogrzebasz do pieca. Tak jest. No tak,

26:43jesteśmy z tego samego regionu, to

26:45nigdzie chyba w Polsce indziej nie

26:46występuje. Kociółba jest chyba tylko

26:48tam.

26:48>> Tak.

26:49>> No oczywiście są wiadomo też jakieś

26:50takie różne y

26:53No, no dobra, wiadomo. A co tobą

26:55kierowało na samym początku? Bo ty

26:57zrobiłaś bardzo dużo rzeczy od bardzo

26:58młodego wieku, no nie?

27:01Jakie były twoje pierwsze, wiesz, co

27:04było tym twoim pierwszym drivem? Byłaś,

27:06byłaś w domu w Muszynce? Chciałaś

27:08>> myślę, że dla mnie absolutnie takim

27:10największym

27:13takż drivem, czyli takim motorem

27:15napędzający

27:16to to [śmiech]

27:20>> przepraszam,

27:22>> że A jakbyśmy po małopolsku drive

27:25określili

27:26>> pociąg.

27:27>> Pociąg.

27:27>> Znaczy nie po małopolsku,

27:29>> że drive, czyli taki

27:30>> ciąg. Myślę, że po małopolsku ciąg by

27:32był okej.

27:33>> Ciąg. No

27:34>> że

27:36>> masz taki ciąg do niej.

27:38cię wciągnie cię yyy

27:41>> to szansa na sukces. Tak, to absolutnie

27:44to, dlatego że wtedy nie było takich

27:45programów rozrywkowych. To był jedyny

27:47taki muzyczny show lat.

27:49>> Yyy, nawet 15,

27:51>> nawet 15. Okej.

27:52>> 16 jak półfinał. I to był taki, yyy, no

27:55wtedy też no generalnie ogólnie

27:59nie była jakichś takich, nie wiem czy

28:02YouTube wtedy w ogóle nawet był. Chyba

28:03nie było jeszcze

28:04>> jak miałaś 16 lat 15

28:05>> nie było nie

28:06>> myślę że internetu nie było w Polsce za

28:08bardzo

28:09>> w ogóle generalnie było bardzo

28:12no no no totalnie że miałam Motorolę

28:14chyba na 19 taki wielki telefon

28:16komórkowy i to panelk zadzwonił i szłam

28:19do szkoły muzycznej to wysypywałam całe

28:21plac jak i halo [śmiech] po prostu więc

28:24jeszcze były przy budki telefonicznej

28:26jakieś tam się jeszcze tam pamiętam się

28:28kupowała jakieś karty na ileś tam

28:31impulsów Tak jest w ogóle, ale to był

28:35plus, bo przynajmniej jak się do kogoś

28:36dzwoniło i wiadomo było, że jest

28:38[śmiech] mało impulsów, to bardzo się w

28:41sposób skontensowany załatwiało sprawy,

28:43że jakby,

28:45>> ale generalnie no wtedy naprawdę

28:47telewizja, wystąpić w telewizji z mojej

28:50miejscowości w szansie na sukces, wygrać

28:52to, to był taki no poważny poważne

28:55osiągnięcie i taki strzał, który

28:58absolutnie dodał mi skrzydeł i to to

29:00jakoś tak mnie nakręciło, żeby rozwijać

29:02się i że wszystko jest możliwe tak

29:04dalej. Takło ktoś, ktoś z zewnątrz

29:07powiedział ci, że okej, ty jesteś dobra

29:08w to. Tak, ale to też było na takiej

29:10zasadzie, że to też był taki czas, że

29:13dla mnie też to, no bo to w ogóle kulisy

29:17tego są takie, że ja byłam w ósmej

29:18klasie szkoły podstawowej i y

29:22to był okres powodzi chyba wtedy i

29:24pamiętam, że wtedy na na terenach tam w

29:28naszych terenach była Multivita,

29:30wytwórnia wody Multivita i wtedy

29:33>> to było jakoś tak, że

29:36>> oni zafundowali

29:38boisko do szkoły podstawowej i pamiętam,

29:40że pani dyrektor zadzwoniła, że czy bym

29:42zaśpiewała coś w ramach podziękowania i

29:44wtedy jakby z grupą z grupą młodzieży

29:49zaśpiewaliśmy coś śpiewaliśmy moją twoją

29:51nadzieję Czesława Niemena i potem nagle

29:54i tam była była jakaś grupa właśnie z

29:57tej firmy i mówią słuchaj czy ty byś

29:59dziewczynko nie zaśpiewała coś sola

30:01mówię no że znam kasztany Edyty Górnik

30:03ale nie potrafię tego zagrać na

30:04keyboardzie to zaśpiewała Capella ja

30:06pamiętam tak stanęłam tam zaśpiewałam

30:08sama Kapella i potem

30:11dostałam telefon. Właściwie wtedy

30:13zadzwoniono do mojej mamy, ona była

30:14kucharką w przedszkolu, że że jest taki

30:17pomysł, że miałacie te szansę na sukces,

30:20czy pani zgodziłaby się, żeby córka

30:22pojechała

30:24i wtedy też no i wtedy pojechałam do do

30:28Warszawy. było takie niesamowite jakby

30:31też przeżycie, że że ktoś jakby mnie

30:33dostrzegłos

30:35>> tak i tak i po prostu ktoś po prostu się

30:38zainteresował, dowiedział się, że jakoś

30:40tak ich to spodobało się im jak jak

30:43śpiewam, więc to była taka naprawdę

30:44szansa na sukces i takie bardzo

30:46>> tamtych czasach to jeszcze bardzo mocno

30:47działało, tak? bardzo mocno działał i to

30:49było też takie miłe, więc ja pamiętam,

30:51że że to było takie

30:54ważne i bardzo byłam wzruszona, że no z

30:56takiej akademii jakiejś małej w szkółce

30:59ktoś mnie dostrzegł i i zorganizował mi

31:02ten wyjazd. Ja te eliminacje wygrałam,

31:05potem wygrałam szansę na sukces, więc to

31:07też była taka taka radość. No i potem

31:09zaczęłam sobie tak kombinować. Mówię:

31:11"No to teraz wymyślimy, że będę się

31:13przeniosła do Krakowa". No i tak potem i

31:16zresztą zresztą No tak, zresztą ostatnio

31:19jak byłam nawet na stuleciu swojej

31:21szkoły w Krynicy Zdrój, bo chodziłam do

31:23technikum hotelarskiego, to no to było

31:26to takie miłe spotkanie, bo wtedy tak

31:28sobie jakby uświadomiłam, że tych takich

31:32przystanków autobusowych, pociągowych,

31:34potem lotnisk, tej podróży

31:38od 15 roku życia jest sporo w moim życiu

31:43i tych adaptacji było bardzo dużo. dużo,

31:45co świadczy o tym, że w sumie adaptuję

31:48się dość szybko i w sumie nie boję się.

31:52I a propos tego czym mówisz, czy się

31:54zastanawiam, czy mówię tak, czy zawsze

31:56coś, nawet przecież w obcych językach ja

31:57nie mówię super perfect. Ogólnie zawsze

32:00jakby atutem było to, że jestem osobą

32:03otwartą. No wiesz jak jest w górach,

32:05ludzie raczej mówią to co myślą i dobra.

32:08Ewentualnie

32:08>> czasem mówią to co myślą, czasem przez

32:10całe życie ci nie powiedzą pewnych

32:12rzeczy. Spokojnie, spokojnie.

32:14Generalnie, ale generalnie jest taki

32:16rodzaj, że no jak nie wiem, to się

32:18nauczę i znaczy zawsze raczej tak

32:21podchodziłam do spraw, no bo jakbym się

32:24bardzo stresowała, jakieś takie

32:26kompleksy miała, no to po prostu z lęku

32:28bym nic nie zrobiła. No nie da rady tak,

32:30no bo psychicznie bym wysiadła.

32:32>> Poza Los Angeles, tam się postanowiłaś

32:34jednak nie zadamawiać. M a no w sensie

32:36takim nie, bo to jest jakiś taki

32:40no ciekawy

32:42ciekawa socjologicznie obserwacja,

32:44>> no

32:44>> ponieważ jakby dlatego tak o tym też

32:47powiedziałam, że tam nigdy nie

32:48wyjechałam, bo

32:50jakby w opinii publicznej albo w opinii

32:54ludzi, którzy po prostu tak mocno chyba

32:56oglądali tą kampanię oskarową, że w ich

32:59głowach jakby, że ja tam cały czas

33:01jestem i to to najbardziej, bo nie mam

33:04prawa jazdy, więc Dużo taksówkami

33:06jeżdżę, więc najbardziej to widzę jak

33:08gdzieś lądujem, taksówkarz odbiera z

33:10lotniska, gdzieś jadę, to za każdym

33:12razem, chyba że to już jest ten sam,

33:14który mnie któryś, bo to, bo się

33:15powtarzają, [śmiech] że na przykład

33:17wsiadam, oni tak

33:19>> to pani wróciła albo jak tam w Stanach i

33:22w sensie, że jest jakiś taki, że to oni

33:26mi te pytania zadają, czy wróciłam i że

33:28zawsze mówię, ale nie wyjechałam, tylko

33:29jeżdżę do pracy,

33:31>> więc to jest bardzo ciekawe takie, że to

33:34się tak jakby za zapisało.

33:38>> No jasne. Wiesz, też byliście byliście

33:40razem z Tomkiem,

33:41>> no byliśmy

33:42>> parą, która po sukcesie zimnej wojny

33:47próbowała tam swoich sił z różnymi to

33:50tylko chodzi o to, że to nawet nie wiem,

33:52bo muszę ci to wytłumaczyć precyzyjnie.

33:54>> Dużo ludzi, dużo rzeczy ludzie po prostu

33:55nie widzą i się dzieje w cieniu, kiedy

33:57wiesz wychodzicie po castingach,

33:59rozmawiacie, zaczynacie. To ci właśnie

34:00to muszę opowiedzieć, że że próbowało

34:04>> swoich sił. No bo

34:06>> to jest tak,

34:09że nadal próbujesz swoich sił albo

34:12zmienisz strategię i po prostu

34:15wykonujesz

34:16część swojej pracy, którą możesz

34:20wykonywać

34:22również tu w Polsce, ale drzwi są

34:25szerzej otwarte, bo film się przebił w

34:28jakiś sposób. Oczywiście

34:29>> i i mi się wydaje, że ta presja też, że

34:35musisz tam wyjechać, że musisz coś tam

34:38zrobić, coś nie wiadomo co pokazać, no

34:41jest jakby niepotrzebną presją, bo

34:44właściwie czułaś ją

34:47>> zaczy ja na przykład ze swojej strony

34:50>> nie czułam tylko te pytania z zewnątrz.

34:51Tak, zewnątrz tak, bo tak nagle dlaczego

34:53ty tam nie zostaniesz, dlaczego ty tam

34:55nie zostałaś? Ale mówię, ale po co mam

34:56tam zostawać?

34:57>> Okej.

34:58No bo ja nawet jak byłam, jak byłam

35:01drugi raz pół roku, to tak obserwowałam

35:03to wszystko sobie pomyślałam. Tak

35:04zresztą jak patrzyłam na przykład na

35:05reżyserów jak wtedy byliśmy w kampanii,

35:08był beautiful boy,

35:11>> no to mnie no tak przyjechałam na

35:12miesiąc promocji, robię to, potem wracam

35:13do rodziny, do żony i w ogóle to jest

35:15takie i i potem jak byłam drugi raz pół

35:19roku i tak obserwowałam tą całą

35:23rzeczywistość,

35:25no i myślę sobie tak,

35:28czy ja bym chciała być emigrantem tam,

35:32>> m,

35:32>> czy chciałabym tam mieszkać i że nikt

35:36nie może do mnie przyjechać tak szybko.

35:38Przyjaciele, yyy, rodzina, babcia. Po to

35:42tylko, że nagle dostaję film w Londynie

35:44i w sumie mieszkam w Stanach, żeby

35:47wrócić do Europy i grać w Londynie. Czy

35:49to jest jakieś, jakieś chaotyczne mi się

35:51to wydawało? Bo generalnie jeżeli mają

35:54dla ciebie rolę w Stanach, to po prostu

35:55zadzwoni ten agent i cię ściągną,

35:59żeby grać tam. Ale bardzo dużo filmów

36:02jest. To nie jest tylko, że tam z

36:03ambasadem, jak tam będzie coś dla

36:05ciebie, no to polecisz i zagrasz. I tak

36:07miałam z Michaelem Kittonem. Była rola,

36:08poleciałam, zagrałam, wróciłam do swojej

36:12bazy. Ale to mi też dobrze Waldek

36:14Pokromski wytłumaczył, który zresztą też

36:16pracowaliśmy przy ołowianych dzieciach

36:18razem, żeby pamiętaj Jaśka, musisz mieć

36:21gniazdo. No bo on też po całym świecie

36:23lata robi filmy, ale gniazdo ma jakby w

36:25Warszawie. Okej. I ważne było, żeby

36:27ważne, żeby mieć ten punkt, takie

36:29zaczepienie. Dla mnie najlepszym punktem

36:31jest jakby

36:33Warszawa, bo mam bliskie osoby blisko

36:36siebie, a jak chcę wykonać swoją pracę,

36:39to też lubi ją wykonać i jechać bez

36:41rodziny. Chyba, że to jest jakiś długi

36:43okres zdjęciowy, no to też te przyjazdy

36:45rodziny się organizuje. Ale myślenie

36:49takie, że tam jedziesz po coś, żeby ci

36:53się udało, generuje jakieś, nie wiem, że

36:55jesteś jakieś trzeciego świata i musisz

36:57tam po prostu udowodnić, nie wiem, że

37:00znaczy to jest jakiś taki chyba nasz

37:01kompleks po prostu ciągle tego, że że w

37:04Ameryce to jest lepiej, nie wiadomo. No.

37:06No to nie co innego, gdy mówię, gdybym

37:09ja była osobą, która jest, nie wiem, ma

37:11ojca Amerykanina, matkę Polkę i jestem

37:13po prostu super po prostu fluently

37:16Ameryką, no to ty to ja rozumiem, że tam

37:18walczysz o rolę Amerykanek, ale to nie

37:20jest w ogóle w zasięgu moich możliwości

37:23i nigdy nie będzie, więc ja gram to, co

37:26mogę zagrać ze swoimi możliwościami.

37:28Więc jeżeli takie role będą dla mnie, to

37:31agent zadzwoni, a jak ich nie będzie, to

37:33nie zadzwoni, nie ma co tam siedzieć, bo

37:35po co, żeby właśnie nie wiem,

37:37>> ale to jest piękne, że to mówisz, bo

37:38widzisz, to ty właśnie rozbrajasz to, o

37:40czym bardzo często ludzie mówią i umówmy

37:42się, bardzo wiele osób o takim

37:44scenariuszu mniej bądź bardziej jawnie

37:46marzy, że właśnie wyrwać się i być może

37:49już nie wrócić albo wyrwać się i tylko

37:51raz na jakiś czas przylatywać, żeby

37:52pokazać swoją obecność, że wiesz, robię

37:54rzeczy tam i wracam tu, a tu ty

37:56pokazujesz zupełnie inne podejście.

37:58który jest fenomenalny, bo moim zdaniem

38:00właśnie nawet jak czytałem gdzieś, że ty

38:03postanowiłaś wrócić tu i opowiadasz o

38:04tym bardzo szczerze, że kurczę, jeżeli

38:06są role, ty masz tam przecież

38:07reprezentację,

38:08>> no to oni zadzwonią cię ściągną po

38:10prostu w sekundę jak będzie super

38:12reżyser cię chce to oni wiedzą gdzie

38:14mają zadzwonić. Ale jak nie ma roli to

38:16też nie nie zadzwonią, więc to to nie

38:20nie jest ważne gdzie jesteś, to jest

38:22ważne, że jak to jest co masz zrobić.

38:24Zresztą ja też potem, bo ty masz tu

38:26swoją pracownię, też mam tą swoją

38:28pracownię, że ja sporo ró jednak z

38:30reżyserami też zrobiłam online. Bo to

38:32jest też tak, że na przykład ciekawym

38:34doświadczeniem było to, że jak ja byłam

38:36za drugim razem w LA, to przez tą

38:39pandemię to przysięgam, co z tego, że ja

38:42tam byłam, wszystkie spotkania były

38:44online, bo się ludzie tak nauczyli, że

38:46po co jechać dwie godziny gdzieś, że i

38:49tak masz te zoomy, a że ludzie nie chcą

38:52się z tobą spotkać, co jest oczywiście i

38:54plusem, i minusem, bo ja oczywiście wolę

38:56te kontakty na żywo, ale prawda jest

38:57taka, że te najważniejsze rzeczy

38:59odbywają się na Zoomach, a potem jeżeli

39:02Jeżeli dochodzi do konkretnie, nie wiem,

39:04próby czytane, miary kostiumów, no to to

39:07się leci i się to wykonuje. I też

39:10szczerze powiedziawszy

39:14oczywiście trzeba się nauczyć co

39:16konkretnie musisz dostać żeby tą rolę

39:18wykonać ale wydaje mi się że jak lecisz

39:21w charakterze gościa do jakiegoś kraju

39:24czyli po prostu jesteś artystką

39:25europejską zaproszoną jesteś gościem w

39:27tym kraju wykonujesz swoją pracę to ty

39:29też masz takie poczucie że ktoś cię

39:31gości ty możesz jakieś super rzeczy o

39:33swoim kraju powiedzieć o swojej kulturze

39:35podzielić się tym z drugim człowiekiem

39:37ale wracasz jednak do ojczystego kraju,

39:40gdzie ja się czuję swobodnie i dobrze i

39:43kocham swój kraj i czuję się tu jak w

39:44domu. Nie lubię się czuć gdzieś jak na

39:47wygnaniu, więc ja się tam trochę tak

39:48czułam i się z tym źle czuję. [śmiech]

39:50Po prostu wolę się czuć dobrze

39:52>> i bardzo słuchaj, no wiesz, Polska jest

39:54bogatsza tym, że jesteś tutaj i też

39:56dzięki temu pewnie jest więcej opcji na

39:58to, żebyś grała tutaj. Też też ważne na

40:00przykład jest, żeby jednak PR nawet jak

40:02rozmawiałam z Hildą, to ona mówi, że to

40:04jest bardzo ważne, ma sporo aktorek

40:06europejskich u siebie w agencji, że by

40:09mieć połączenie ze swoją kulturą, żeby

40:13jednak robić filmy z reżyserami ze

40:16swojego kraju, którzy odnoszą sukcesy

40:18międzynarodowe,

40:20żeby żeby nie tracić połączenia ze swoim

40:23ojczystym językiem, bo też pandemia

40:27pokazała i ona też mówi, że kiedyś

40:28trochę się Amerykanom nie chciało za

40:30bardzo

40:31nie oglądać filmów w ich a nagle się

40:35okazuje, że przez pandemię nagle już nie

40:39ma problemu, że tam są pod, że że jakiś

40:42taki język, taki, że są subtiles, że w

40:44ogóle nagle nagle zaczęto, że to też się

40:47bardzo zmieniło.

40:47>> Bardzo dużo Netflix zrobił w tej

40:49kategorii. No bo przecież teraz te

40:50seriale w większości, ty też przecież

40:52zaraz po zimnej wojnie grałaś w Diedi

40:55między innymi, że to były rzeczy, które

40:56od razu się mogły ukazać w wielu

40:58miejscach. I Netflix akurat dość dobrze

41:00pokazuje, że

41:01>> polskie produkcje mogą się kapitalnie

41:03oglądać na całym świecie, że czasem

41:05nawet nie nie spodziewalibyśmy się co to

41:07za kraj.

41:07>> Tak, że że ten że że już jakby praca w

41:11ojczystym języku no zmieniło to trochę

41:14charakter tej szerszej oglądalności. już

41:16nie musi być tylko po angielsku.

41:18>> A powiedz mi proszę, jak z perspektywy

41:20czasu, bo już kilka lat minęło, jak

41:22wspominasz ten okres kiedy było tak

41:25zimna wojna, kan festiwale, festiwale,

41:28Oskary i ty zaraz potem dziecko czy tuż

41:31przed dziecko urodziłaś i zaraz potmś w

41:35nagrania

41:37jak no wszyscy w ogóle potem tak myśmy

41:40patrzyli Aśka na to i powiem szczerze,

41:43no to to był taki trudny trudny okres.

41:46No to no mocno mocno. Ja myślę, że

41:48takiego wtedy tak jakby doszłam do

41:51limitu swoich wytrzymałości. Wtedy też

41:54to był taki moment, że no mamy te swoje

41:56tą królewską grzepę i wielodzietność,

41:59ale są takie momenty, że trzeba

42:01powiedzieć tak: "No trochę koleżanko,

42:03przesadziłaś".

42:04>> Okej. I ale myślę, że to też wynikało z

42:06tego, że yyy że też trzeba było się

42:09nauczyć tego i to później już chyba

42:12nawet jak rozmawiałam z mamami, że

42:15no że macierzyństwo i praca to każda

42:17kobieta, która pracuje też musiała w

42:20sobie jakoś to przewartościować ile

42:23czasu na to. U mnie to się hardkorowo

42:25zbiegło w sensie takim czyli to znaczy

42:27to po prostu wszystko się naraz jakby

42:30zdarzyło, więc jakby ten rodzaj

42:34poukładania tego wymagał jakby takich

42:36szybszych [śmiech] reakcji.

42:38było to trudne, ale z drugiej strony z

42:40perspektywy czasu myślę, że podjęłam o

42:43tyle dobre decyzje, że

42:46że też w którym momencie odpuściłam, że

42:48na przykład jeżeli chodzi o tą o seral

42:50the edit, to wydaje mi się, że więcej

42:53bym jeszcze wykonała, jakbym miała tak

42:55jakby więcej energii, ale mówięśko,

42:59tak nie dociągniesz do końca, trzeba to

43:01odpuścić. Może byś to jeszcze lepiej

43:03zinterpretowała, może szybciej się

43:04nauczyła, ale po prostu jesteś w stanie

43:06wykonać to na ten czas, na tyle ile

43:09jesteś w stanie wykonać i trzeba po

43:11prostu pewne rzeczy odpuścić, przestać

43:13się tak fiksować w tym perfekcjonizmie,

43:16no bo to to tu było tuż po ziemnej

43:17wojnie, no to takie to mę to trzeba to

43:19tak i tyle na to czasu i i więc trochę

43:22mnie też to nauczyło pokory ten czas.

43:24>> A kto wtedy narzucał większą presję?

43:26Czyniki zewnętrzne? właśnie produkcja

43:28nowego serialu, czy ty sama

43:30>> z Ja myślę, że w ogóle to był taki

43:31moment, w którym szczerze powiedziawszym

43:34>> to chyba nie powinnam brać tego serialu.

43:36Tak jak sobie teraz tak myślę, nie? też

43:38świetnie pasował. No bo śpiewałaś tam,

43:39śpiewałaś to,

43:40>> ale mówię o fiz że

43:43>> znaczy ja ja po prostu zzyty to trzeba

43:45było wtedy to trzeba było naprawdę

43:47odpocząć,

43:49>> ale jak to jak to się mówi, no ciężko

43:52jakby podejmować decyzje, w których

43:54faktycznie tyle się dzieje. Nagle

43:56spotykasz się, nie wiem, z Glenem, który

43:59pracował z Chissim Jonesem, twoi

44:00ukochani w ogóle, no w ogóle muzycy.

44:05Damian Szazel. No w ogóle nagle spotyka

44:07się i nagle ja tam tu w fali po prostu

44:12po prostu kampanii. No i i zaczy ja

44:16myślę, że gdyby oni do mnie przyszli po

44:19porodzie to ja przypuszczam, bym się nie

44:22zgodziła, ale przez to, że to się

44:24wydarzyło przed,

44:25>> to było zaraz pokan, czy

44:29Damian Szazel się spotka ze mną tydzień

44:31przed

44:33>> dwa tygodnie przed porodem. jakoś, bo to

44:35było w trakcie, bo to było jeszcze

44:36polegało na tym, że trwała kampania

44:38oskarowa, ale tak naprawdę agenci już

44:40się cały czas omawiali z producentami,

44:41żeby już jak najszybciej następną rolę.

44:44Znaczy ja teraz z perspektywy czasu no

44:45widzę, że to zawsze tak działalę. Wtedy

44:47dla mnie było tu kampania, tu co chwilę

44:49z jakimiś reżyserami i to jakimi, nie?

44:52To było jakieś szaleństwo i ja on mówi

44:54tak: "Super, masz tor". Ale potem

44:55sprawdzili muzycy, no to ja się cieszę,

44:57przygotujesz 14 piosenek? Oczywiście

44:59[śmiech] wszystko przygotuję, a potem

45:01nagle po

45:01>> prostuygodnieedem

45:02>> tak, a potem nagle wszystko się dzieje.

45:04Y i to jest tak, że no jest lekki szok,

45:08nie myślę, że

45:08>> ty urodziłaś w ogóle w Stanach?

45:10>> Tak, tak. Z pi ja się z

45:11pięciotygodniowym dzieckiem przerzuciłam

45:13ze Stanów do Warszawy.

45:14>> Wow.

45:15>> Potem z dwumiesięcznym do Paryża i

45:17rozpoczęłam zdjęcia. Także no to było

45:19bardzo, bardzo, bardzo hardkorowe

45:22przeżycie.

45:24Ale jak już tak myślę o tym z

45:26perspektywy czasu wszystko się udało.

45:28Nauczyłam się potem odmawiać teżkały

45:32[śmiech]

45:33wszystko się udało, ale nigdy więcej.

45:36>> Nawet nie o to chodzi, tylko nauczyłem

45:37się mówić nie też,

45:38>> że, bo na początku jak się po prostu

45:40słyszy te wszystkie wybitne

45:42hollywoodzkie nazwiska, to no wiesz jak

45:44jest. No po prostu mówisz: "Co ja nie

45:46dam rady,

45:47>> proszę cię".

45:48>> No ale też trzeba potem sobie

45:50powiedzieć, że nie wszystko dasz radę.

45:52To ja wymienię tam kilka tylko osób, z

45:55którymi miałeś okazję współpracować.

45:56Wymieniono już Michael Kitton, Alpacino,

45:59Niedno, Fan, Dantin Butler, Itan Hawk.

46:04Kogo wspominasz najlepiej z takich

46:06gwiazd, które? Nie wiem nawet czy czy

46:10najlepiej, ale na przykład mi się z

46:12Peterem Dinkiczem podobało to, że on

46:15>> Peter Dink,

46:16>> on on tak siedział ze mną, mówi tak:

46:19"Jak to w ogóle w tych obcych językach

46:21jesteś w stanie grać?" mówi. Ja, ja nie

46:23wiem. To jest, ja miałem po włosku rolę

46:25po prostu. Nie, ty wie to jest jak cię

46:29podziwiam jak to to jest w ogóle to

46:31wszystko czaj najtrzyjsze siebie mi to i

46:34mi strasznie tak było miło, bo

46:37bo czasami jest tak, że my

46:40no nie wiem, może też z jakiegoś

46:41kompleksu wynika, że tak dużo na siebie

46:44nakładamy i ciągle się nam jeszcze

46:47wydaje, że powinniśmy więcej. A w

46:51zestawieniu z aktorami amerykańskimi to

46:56my strasznie dużo potrafimy i jesteśmy

46:59niesamowicie pracowitymż

47:03tak górnolotnym narodem, ale w ogóle

47:05niesamowitymi pracusiami, którzy bardzo

47:08często robią

47:10siedem rzeczy zamiast dwóch

47:14>> i że to nie jest takie oczywiste, że

47:15wszyscy tak pracują jak my. Więc można

47:18się pod tym kątem dowartościować, że

47:20naprawdę tempo ekspresowe, nauka języków

47:24ekspresowych, jakiś akcentów, praca z

47:26coach, że to ty to po prostu zrobisz,

47:28nie? I nie myślisz, że tego nie zrobisz,

47:30a nie to nie jest takie oczywiste. Jest

47:33też taki podziw. No i i to to to raczej

47:37z tym się zetknęłam, że właśnie z taką

47:41taką otwartością i ciekawością też

47:44jak jak jak my pracujemy. No jakieś

47:47takie pozytywne wynoszę z tego

47:49doświadczenie, że nawet czasami aż byłam

47:51zaskoczona, że niepotrzebnie się tak

47:53denerwowałam.

47:55>> Kurczę, no ale ja sobie naprawdę trochę

47:57trudno jest mi sobie wyobrazić, żeby się

47:59też no tak nie denerwować w tym całym

48:01kociokwiku, który tam właśnie to jest

48:03wszystko naturalne. Tak.

48:04>> No tak. Ja będę teraz wyluzowana. No ale

48:06>> no trochę trudno jest. No w stanie sobie

48:08wyobrazić,

48:10>> co się wtedy działo. A powiedz proszę po

48:12tym wszystkim

48:14wracasz.

48:16Twoja mama mieszka w Murzynce?

48:18>> Moja mama w Krakowie teraz.

48:19>> A teraz mieszka w Krakowie. Czyli ty już

48:20nie nie wbijasz tam do

48:21>> Jaam, wbijam, byłam przed świętami

48:23brata. Mój brat drugi z kolei.

48:27>> Co ci ludzie mówią jak po tym wszystkim

48:29cię spotką? Bardzo zadowoleni. Byłam

48:31nawet kilka lat temu na dożenkach, co za

48:33śpiewałam z bratem. To bardzo tam

48:34wszyscy byli zadowoleni. Y, nie

48:38powiedziałam też byliś zadowoleni, że

48:40tam zrobiłam to tak jako niespodziankę,

48:43bo że do nich przyjechałam na przykład

48:45nie tam jakiś innych miejscowości albo

48:47Krynicy to jest jakieś świeże.

48:48>> Góale są dumni i chcą, żeby ich krajanka

48:51[śmiech] przyjechała do nich.

48:53>> Więc to jest bardzo przyjemne, że gdzieś

48:56żyje się w tej społeczności, mimo tego,

48:58że się tam już długo nie mieszka. Pewnie

49:00też tak masz, że wracasz i jakoś jesteś

49:02tam. No mogą ci jedni lubić, inni nie

49:04lubić, ale ogólnie to nie jest tak, że

49:06nie funkcjonujesz.

49:08>> No jasne. To jest miejsce, z którego

49:09pochodzisz. No to jest miejsce z którego

49:11pochodzisz,

49:12>> więc jest to bardzo,

49:15bardzo, bardzo miłe, jak są. No

49:18przynajmniej takie odnoszę wrażenie, że,

49:20że cieszą się, że są dumni.

49:21>> Okej, okej, okej. To, to wspaniałe. Ja

49:23widziałam jakiś taki krótki materiał,

49:24być może z tych dożneg, o których

49:25mówisz, jesteś w takim wianku. Tak,

49:28[śmiech] kapitalnie to wygląda. Tak,

49:30także byłam i to było takie takie miłe,

49:34miłe to jest. [śmiech]

49:35>> Opowiedz mi proszę trochę o, bo wiem, że

49:37to już jest mniejsza rola, ale grasz

49:38znowu czy już być może zagrałaś u Pawła

49:41Pawlikowskiego w 1949.

49:44>> Tam śpiewasz,

49:45>> tak?

49:46>> I rozumiem, że to jest, że to jest już

49:48rzecz taka drugoplanowa.

49:50>> Tak, tak, tak. Jestem

49:52gościnnie, ale cieszę się,

49:54>> no bo to nasz taki czwarty film razem.

49:58Także to jest miłe bardzo i zresztą

50:00uwielbiam z Pawem pracować, bo on ma

50:02taki,

50:03nie wiem nawet jak to nazwać, jakoś

50:05dobrze się komunikujemy, rozumiemy i

50:07cieszę się i przyjaźnimy się. Także to

50:09taki mój filmowy ojciec trochę i i

50:13zawsze mogę liczyć na radę jakąś czy też

50:15dużo takiego wsparcia od niego

50:16otrzymałam też w tej międzynarodowości

50:18nawet, że jak on jest bardzo taki no on

50:22naprawdę jest znakomicie. w pięciu

50:23językach nie więcej mówi, więc on zawsze

50:25mi imponował tym. Pamiętam jak robiliśmy

50:27kobietę z piątej dzielnicy, ja w żadnym

50:29języku obcym nie mówiłam. Tak strasznie

50:30się stresowałam, wstydziłam.

50:32>> Mhm.

50:33>> Pamiętam, byliśmy tam w metrze chyba w

50:35Paryżu mówi tak: "Aśko, co ty się

50:36przejmujesz? Ty tyle gadasz,

50:39tyle gadasz, że ty się nauczysz tych

50:41[śmiech] języków obcych, bo tak ludzie

50:44nie za bardzo kocham. Także jakoś sobie

50:46zawsze o tym myślę i [śmiech]

50:49i

50:50>> naprawdę różne były sytuacje, nie

50:52pamiętam jak y nie to teraz no to teraz

50:55to jest łatwo sprawdzić, bo przecież

50:57jest sztuczna inteligencja i Google jak

50:58nie masz jakiegoś słowa, ale ja nieraz

51:00ile ja się tam na gestyku, [śmiech] ale

51:03móz oni wedzą o co ci chodzi, bo ty tu

51:06rękami dopowiesz i ogólnie więc coś więc

51:09bardzo to było zabawne, ale faktycznie

51:13potem mi jakoś

51:15imponowało to u niego i bardzo chciałam

51:17się rozwijać i właśnie edukować i gdzieś

51:20tam jakieś różne kursy, kursy językowe,

51:22no bo ja w sumie języka angielskiego to

51:24się nauczyłam tak no chyba 24 lata to

51:28się dopiero zaczęłam uczyć, więc bardzo

51:29późno ogólnie także. Ale i u mnie tylko

51:33to działa jak jest właśnie są ludzie,

51:35jesteś w sytuacji

51:37nie na zajęciach, nie przy stole, nie

51:39słówka to w ogóle nie ma opcji. To musi

51:41być jakby ten żywy, żywa energia. Jasne.

51:44Ja sobie tak myślę, yyy, bo, bo jesteś

51:48do takiego stopnia scalona, z tym, co

51:50Paweł Pawlikowski robi, że ja totalnie

51:53sobie wyobrażam, że za jakiś czas yyy

51:56jeszcze będziecie mieli okazję pracować.

51:58>> Byłoby super,

51:59>> gdzie ty będziesz miała większą rolę, bo

52:00ja mam wrażenie, że faktycznie to jest

52:03i dzieci i ołowiane dzieci i inne filmy

52:06czy seriale, w których jesteś, one

52:08wiesz, no im jesteś lepsza, im twój

52:10warsztat jest lepszy, to wszystko

52:11wychodzi. Ale faktycznie z Pawłem ten

52:13rodzaj chemii, który potraficie, jest,

52:16>> który on potrafi z ciebie wydobyć, to

52:17jest coś, co sprawia, że kurczę

52:20niesamowicie się dobrze złożyło, że że

52:22na siebie trafiliście, bo bo faktycznie

52:23on z ciebie wydobył coś,

52:26>> co kiedy wyszło, bo ten film był świetny

52:28tak czy inaczej, ale on był aż tak

52:31świetny, że wyszedł gdzieś dalej. A to

52:32jest trudne, żeby żeby film polski czy

52:34europejski poszedł tak daleko taką rolą?

52:37Naprawdę oglądali i czasem nawet się

52:41dziwię jak gdzieś tam lecę, zwłaszcza w

52:43środowisku, że ten film naprawdę

52:46zrobił duże wrażenie i jest taki z takim

52:48szacunkiem, że super rola, że bardzo nam

52:50się ten film podoba, że on się tak

52:51przebił i to to to jest to no wielkie

52:55szczęście miałam, bo to mówię talent

52:57jedno, ale to nie to może nie być

52:59możliwości pokazania. Tak,

53:00>> oczywiście, oczywiście. Ja mam wrażenie,

53:02że ty masz coś w sobie takiego fajnego,

53:04że

53:05że na ekranie potrafisz być bardzo

53:07właśnie ekspresyjna i jesteś

53:09ekspresyjna, jak widać i to jest super,

53:11[śmiech] ale równocześnie masz takie

53:14smutne oczy. Tak jest. ta pol tak takie

53:17polsko smutne,

53:18>> że że ja w ogóle w pierwszym filmie, w

53:19którym zagrałam to była środa czwartek

53:21rano, to

53:22>> reżyserzy obsadzili mnie w roli Tereski,

53:24bo że szukali kogoś w szkole teatralnej

53:27kto wygląda młodo, czyli może zagrać

53:30jeszcze tam 18latkę,

53:33>> a miałam wtedy chyba 23 lata,

53:36ale że ma taki smutek w oczach,

53:38>> także coś w tym

53:40>> coś coś tam [śmiech] jakaś nostalgia,

53:42jakieś coś, że oni szukali smutnych

53:45oczu, więc Może coś tam się dzieje.

53:47>> Jakie twoje naturalne usposobienie? Jaka

53:49jesteś naturalnie? Jesteś osobą?

53:50>> Nie, raczej jestem osobą taką żywiołową.

53:52Myślę, że że no nie jestem za spokojną

53:55osobą.

53:55>> Nie jesteś za spokojną osobą. Pierwsza

53:57wstaję rano.

53:58>> Raczej nie potrafię być spokojna, tylko

54:01raczej mam temperament taki

54:02energetyczny. Znaczy nie jestem

54:04flegmatykiem. [śmiech]

54:06>> No nie jesteś. Zawsze mnie osoby

54:08flegmatyczne denerwowały i to jest

54:10okropne, ale musiałam naprawdę pracować

54:12nad tym, bo jestem osobą impulsywną i

54:14raczej muszę i to już też dużeo

54:17wypracowałam, że czasami żeby powiemam

54:19tak impuls decyzja

54:20>> od razu,

54:21>> tak, ale czasami to popycha sprawę, ale

54:24czasami też te decyzje są różne przez

54:26to, więc czasami nauczyłam się na

54:28przykład pisać sama maile sama do

54:30siebie, wysyłać WhatsAppy sama do

54:32siebie, jak się zdenerwuje, dużo rzeczy

54:34sama do siebie i choćby nie wiem To to

54:37potem jakiś głos mówi: "Błagam,

54:40przeczytaj to jutro, nie wysyłaj tego

54:42[śmiech]

54:42na przykład do męża". I potem rano

54:45mówię: "Boże, jak to dobrze, że nie

54:46wysłałam".

54:47>> Poczekaj, poczekaj. Czyli ty jak jak

54:49chciałaś napisać do kogoś wściekłą

54:50wiadomość, to najpierw pisałaś ją do

54:52siebie.

54:53>> No to nauczyłam się pisać do siebie, bo

54:54wysyłałam do kogoś to od razu i potem na

54:56przykład żałowałam, bo bo to było pod

54:57wpływem impulsu, albo nauczyłam się na

55:00przykład jak cię bardzo zdenerwuje, to

55:01na przykład głowa pod zimną wodę.

55:03>> No co ty? Naprawdę też tak robiłam, żeby

55:05się na przykład nie kłócić z wężem.

55:07>> Nie robiłaś tak.

55:08>> Zrobiłam tak [śmiech] zrobię normalnie

55:11pod kr

55:12>> tak, bo wtedy opadają te opadają te

55:14emocje i wtedy nie powiesz tego, co

55:16chcesz powiedzieć, nie. Także ja mam

55:18taki charakter, no różny, różny. Także,

55:21>> o kurde, [śmiech] zrobiłem ci mocną

55:23kawę, to jeszcze wiesz wszystko działa.

55:25>> Ale też na przykład jak jestem bardzo

55:27zmęczona,

55:28>> to też się uczę gdzieś iść, bo No, bo na

55:32zmęczeniu też po prostu można czasami

55:34różne rzeczy powiedzieć.

55:36Czy czy ty się przechodziłaś przez

55:39jakieś terapie, żeby sobie tam różne

55:41rzeczy poukładać, czy

55:42>> nie będziemy o tym mówić, bo ja nie

55:44lubię psychologizować, ale generalnie

55:48myślę, że udało mi się to jakoś wszystko

55:51poukładać. M

55:54>> no ile ja to jestem 43 lata, że znaleźć

55:57taki work life balance i to jest dla

55:59mnie jakby na najistotniejsze.

56:01>> Super, super, super.

56:04A powiedz mi proszę, no cię nie pytam o

56:07kwoty,

56:09ale

56:11chodzi mi bardziej o stosunek. Czy ty

56:12jesteś osobą, bo to jest też bardzo

56:14ciekawe, ty nieraz o tym wspominałaś,

56:16wyszłaś z domu skromnego, żeby

56:18powiedzieć ubogiego.

56:20>> Zrobiłaś bardzo wiele rzeczy, które na

56:22pewno też pomogły ci się ustabilizować.

56:25Możesz sobie żyć tu, możesz żyć na

56:26Fertwenturze, możesz pracować, jakby

56:29spełniasz się i to jest i to jest

56:30świetne. Jestem ciekaw jakie masz jakie

56:33masz podejście do pieniędzy. Czy jesteś

56:35osobą, która wypracowała sobie taki taki

56:37zdrowy stosunek do pieniędzy, czy na

56:39przykład miewałaś albo może masz takie,

56:42że kurczę jednak więcej trzeba

56:43jednakować. To nawet tak nie mam, tylko

56:46że czasami trzeba było się nauczyć, żeby

56:48sobie też sprawić przyjemność

56:51>> w sensie takim, że nie potrafiłaś tego

56:53wcześniej,

56:53>> znaczy bardziej tak, że no nie wiem, że

56:56nie mieć takiego,

56:59>> no bo jak się skromnie żyło, no to

57:00raczej się tak liczyło te te pieniądze i

57:03potem na przykład jak nie wiem chcć na

57:05jakiś masaż czy coś takie, miałam tak

57:06ojej, ale przecież to mogłabym komuś dać

57:09pomóc, że od razu jakby rozdać,

57:12więc musiałam się nauczyć, żeby też

57:14czerpać radość z tego, że no idziesz na

57:16jakieś dobre śniadanie i nie robić sobie

57:18z tego poczucia winy. No to to jest coś,

57:20co myślę nadal nad tym pracuję, bo lubię

57:23się dzielić, ale czasem łatwiej mi się

57:25jest podzielić niż czasem dać sobie bez

57:29poczucia winy. No to to jest coś

57:30takiego, co po prostu nawet są takie

57:33jakieś jakieś podcasty o biedamentalu

57:35czy co to gdzieś coś takiego.

57:38>> Więc

57:39>> A to co, że czujesz, że to jest coś, co?

57:41Nie, ja myślę, że to nie jest nawet do

57:43tak zażartowałam, ale w sensie ale cieka

57:46ale to słowo bied mental to jest bardzo

57:48bardzo bardzo ciekawe, bo jak jesteś

57:50człowiekiem przedsiębiorczym to jakby tą

57:53przedsiębiorczość wprowadzasz w życie. A

57:55jak na przykład się tobie jakieś takie

57:57poczucie winy pojawia, że na coś tam nie

57:59zasługujesz, no to to jest bardzo

58:00niszczące, więc trzeba się takiej

58:02nauczyć jakby. Ciekawy był ten podcast,

58:05ale ja do siebie aż tego tak nie

58:07przypisuję, bo potrafię się dzielić i

58:10ale miałam taki moment, że właśnie żeby

58:11mieć radość z tego, że coś sobie dajesz,

58:15że nie tylko pracujesz jakby. No i to a

58:18plus takie na przykład rzeczywiście

58:21posiadanie takiej sytuacji, że możesz

58:23się rozwijać. No to dla mnie, dla mnie

58:25bardzo ważne to są takie elementy, bo na

58:28przykład możesz mieć swoją pracownię, to

58:29też możesz zatrudniać osoby, które do

58:32ciebie przychodzą, które tworzą jakieś

58:33projekty. Więc mi się wydaje, że m to

58:37jest bardzo piękne, że możesz się

58:39rozwijać, dawać drugiemu człowiekowi

58:42coś, ale też dzięki tobie no jakby to

58:46idzie, że możesz się rozwijać, że możesz

58:48tworzyć kolejne jakieś elementy, które

58:50mogą mogą być kreatywne i twórcze. Więc

58:53na pewno pod tym kątem

58:56no że nie trzeba po prostu się martwić o

58:58o pieniądze, to jest ważne, bo możesz

58:59też jakby coś nowego wytworzyć jeszcze.

59:01>> Inaczej wtedy człowiek oddycha, nie? No

59:04tak, tak, tak. Kiedy się nie musi tak

59:05bardzo tym

59:06>> przejmować,

59:06>> tym przejmować, ale to też jest

59:07>> Ale z drugiej strony też myślę, że

59:10plusem,

59:14że też fajnie jest mieć taką podwójną

59:16orbitę, że gdyby na przykład coś się

59:18stało, to ja jakby w bardzo w skromnych

59:21realmiach potrafię funkcjonować i to nie

59:23jest jakby dla mnie, miałaś taki, że coś

59:26się może skończyć, że

59:27>> czy w sensie tam ktoś mi nie wiem, no no

59:29liczmy, że musisz przeżyć, no że nagle z

59:33powrotem jakby jakby nie masz pracy

59:34czegoś, nie wiem, jest jakś roba,

59:36zabierają ci mieszkanie czy coś i masz

59:37mało. To jest coś takiego, co mnie nie

59:40przeraża, bo to jest się bardzo, bardzo

59:42szybko potrafię jakby tak jakby sprężyć

59:46i wiem jak to jest funkcjonować, bo bo

59:48na przykład na studiach miałam taką

59:50koleżankę, ona mnie super rzeczy

59:51nauczyła, że ona miała na przykład

59:54bardzo mało pieniędzy, więc miała

59:56kopertę i miała o poniedziałek, wtorek,

59:58środa, czwartek, piątek, sobota,

59:59niedziela i ja pamiętam, ona mnie tam

1:00:01nauczyła, że no bo miałyśmy tam 20 zł na

1:00:04dzień i ona mówi: "No to no i wszystko".

1:00:08w tym śniadaniu obec wszystko trzeba

1:00:09było w tym ogarnąć i

1:00:11>> i ona wytestuje. No i i mówi tak: "Jak

1:00:14nie wydasz tego dnia to wkładasz jakby

1:00:16do drugiej koperty". To było naprawdę

1:00:18bardzo taki fajny fajny fajny patent. I

1:00:21potem rzeczywiście jak tu 5 zł to potem

1:00:22miałeś 35. I oczywiście najtrudniejsze

1:00:25są zawsze takie sytuacje, że że w ogóle

1:00:28nie masz, nie? No to wtedy to jest jakby

1:00:30No ale też z drugiej strony jak się

1:00:32patrzy czasami na wychowanie

1:00:36czasem, że czasem dzieci mają za dużo

1:00:40jakiś różnych elementów i i nagle im to

1:00:43zabierzesz, to nie wiem czy tak łatwo by

1:00:46szybko się potrafiły tak zebrać, żeby za

1:00:49to mało być w stanie przeżyć. Więc

1:00:51wszystko ma jakieś takie swoje plusy i

1:00:53minusy.

1:00:53>> No wiesz, to zawsze tak jest jak

1:00:55pokolenia się zmieniają, że patrzą na

1:00:56dzieci, mówią, że teraz te dzieci to

1:00:58mają wszystko.

1:00:59>> No to na nas też mówię, a teraz to ten,

1:01:01a ja tam chodziłem bosu do do do szkoły,

1:01:04a ten to masz buty. No racja, że każdy

1:01:06ma.

1:01:06>> A ile miałaś lat, jak miałaś pierwszą

1:01:07komórkę? 19.

1:01:08>> Tak.

1:01:09>> No. No ja może trochę trochę może mniej,

1:01:12ale podobnie. No

1:01:13>> ale takie takie były takie [śmiech]

1:01:15naprawdę takie

1:01:16>> może były jednak trochę mniejsze,

1:01:18>> bo to rola była taka

1:01:20>> taka. No. No. No dobra. Dla tych co

1:01:21słuchają,

1:01:22>> dla tych co słuchają chciałem

1:01:23powiedzieć, że ja się pokazuję 15 cm.

1:01:25[śmiech]

1:01:28y i powiedz i i u ciebie ten y ta chęć

1:01:33do pomagania wyszła właśnie ze swojej po

1:01:34prostu własnej biografii, tak? Czy

1:01:36chciałaś, czy chcesz jakby oddać to, co

1:01:38dostałaś od nas? Ja myślę, że ja myślę,

1:01:39że y nie można chyba oddać,

1:01:43że wydaje mi się, że bardziej to jest

1:01:46jakaś wrażliwość na drugiego człowieka i

1:01:48na przykład zawsze Agania dymna

1:01:49organizuje jakieś akcje czy szlachetna

1:01:50paczka, no to jest radzaki rodzaj godnej

1:01:53pomocy, bo myślę, że też w tym

1:01:56w takim pomaganiu, że gdzieś gdzie jest

1:01:59nie wiem no wstyd, różne jakieś takie

1:02:02elementy, to mi się raczej wydaje, że to

1:02:05jak są takie organizacje czy owsia r czy

1:02:07takie

1:02:10świetnie skonstruowane to jest raczej,

1:02:11że ty możesz swoim przykładem wesprzec,

1:02:15ale nauczyć się też dobrej pomocy. Mi

1:02:16się to właśnie bardzo podoba, czy w

1:02:17Szlachetnej Paczce, czy czy właśnie, no

1:02:19bo z tymi organizacjami najczęściej

1:02:21jestem związana, czy czy z Anią Dymną,

1:02:23czy z Owsiakiem, że

1:02:25>> to jest ważne, żeby się dzielić z drugim

1:02:27człowiekiem, ale też w sposób godny,

1:02:30żeby to nie była jałmużna, ale naprawdę

1:02:32taka, bo to jest naprawdę coś, no myślę,

1:02:36że to cię czyni lepszym człowiekiem,

1:02:37jeżeli potrafisz się dzielić.

1:02:39>> M to prawda. E także i i myślę, że to na

1:02:43pewno też jest tak jak się jak się

1:02:45spotkało dużo wspaniałych ludzi, którzy

1:02:47pomogli ci, wsparli cię, ale też w taki

1:02:50sposób mądry, że właśnie no się mówi tam

1:02:53dają ci tą przysłowiową wędkę

1:02:56i ty jesteś w stanie to wykorzystać i

1:02:57możesz potem wesprzeć drugiego

1:02:59człowieka. No to to jest jakiś to tak

1:03:01trochę działa, nie? że że że to cię

1:03:04motywuje do takiego dobrego wsparcia i

1:03:06to też dobrze na człowieka działa.

1:03:09>> To na pewno dobrze działa i super, że że

1:03:10o tym w taki sposób opowiadasz, bo to

1:03:12jest też moim zdaniem świetny przykład,

1:03:14nie, dla osób, które które chcą się

1:03:17zaangażować. Mam cytat z ciebie.

1:03:20Powiedziała to Joanna Kulik.

1:03:21Przynajmniej tak znalazłem.

1:03:24Nie cierpię jak ludzie czają się wokół

1:03:26mnie tylko dlatego, że jestem tą Joanną

1:03:29Kulik. wyeliminowałam takie osoby z

1:03:31życia. Co tam się działo?

1:03:33>> No tak, bo bo bo zdarzało się, że ludzie

1:03:36chcą się z tobą tylko zaprzyjaźnić dla

1:03:39funkcji.

1:03:40>> Aha.

1:03:41Co dla mnie było takie przykre, bo to

1:03:43znaczy, że nie interesuje Anna Kulika,

1:03:47czyli tak jakby nie mam nic ciekawego do

1:03:48zaproponowania, czy ty nie jesteś

1:03:50interesująca, więc mi się robiło smutko,

1:03:52tylko smutno, tylko interesująca jest ta

1:03:55Joanna Kulik, aktorka, ta znana,

1:03:59>> więc

1:04:00>> A tak miałaś bardziej w Polsce czy za

1:04:01granicą? Hmm, myślę, że w Polsce z tego

1:04:05powodu, że za granicą jakiegoś nie

1:04:07zbudowałam takich bliskich relacji. To

1:04:08są raczej relacje zawodowe, czyli tam po

1:04:11prostu jestem

1:04:12>> w robocie.

1:04:13>> W robocie.

1:04:14>> Robocie.

1:04:14>> A tu było taki trochę takiego kilku

1:04:17tylko rzeczywiście jeżeli tym osobom nie

1:04:21dajesz tego, czego oni może by mogli,

1:04:24nie wiem, ich głowach się wydaje

1:04:26uzyskać, że ty im coś możesz załatwić,

1:04:28nie wiem, no to odchodzą od ciebie. Mm.

1:04:30>> Więc w sumie największą ilość przyjaciół

1:04:33jednak mam takich, którzy znają mnie tam

1:04:35z czasów przed sukcesu i po prostu, że

1:04:38tam nic nie miałam jakąś tam mieszkałam

1:04:40w kawalerce

1:04:42z mężem, dorabialiśmy się i po prostu

1:04:44nie mieliśmy za wiele, więc po prostu to

1:04:47są osoby, które znają mnie bardzo bardzo

1:04:50długo. Nie mówię, że nie wprowadzam tych

1:04:52nowych, ale to potrzeba trochę czasu,

1:04:55żeby żeby też zweryfikować, bo ja przez

1:04:58swoją otwartość też parę razy no jakby

1:05:01się sparzyłam myśląc, że ten ktoś jest

1:05:03ze mną w przyjaźni z powodów mojej

1:05:06osobowości, a tak nie było,

1:05:09>> ale to się jakoś nauczyłam tego, ale to

1:05:12takie było

1:05:12>> masz dobry radar do ludzi

1:05:14>> taki nie myślę, że tak, ale no tak mi

1:05:16trochę przykro było.

1:05:18>> Aha.

1:05:18>> Ale no co cóż.

1:05:20Nie no, życie tego, życie tego uczy, ale

1:05:23to jest to też niesamowite, że

1:05:26kiedy się zobaczy, że takie są motywacje

1:05:28ludzi, nie? Kiedy się już faktycznie

1:05:29poznasz na kimś, nie? To jest to

1:05:32zaskakujące, nie? Jak to faktycznie, że

1:05:33myślisz sobie naprawdę,

1:05:35>> naprawdęzy

1:05:37>> to jest twoja motywacja. No i to znaczy,

1:05:40ale to ale to jest to jest

1:05:43>> no to to mówię bardziej to było na

1:05:44zasadzie, że czyli tak no bo ja bym

1:05:47chciała, żeby nawet pamiętam miała takie

1:05:50sytuacje, że nawet ileś tam razy nawet

1:05:52temu komuś zaproponowałam, mówię: "Ale

1:05:54słaj, ale po prostu chodźmy na kawę,

1:05:56pogadajmy o jakichś takich rzeczach

1:05:57zawodowych, przepraszam, prywatnych. Nie

1:05:59chcę tego i tego robić." Mhm.

1:06:02>> No i ktoś raz próbował, żeby to

1:06:03załatwić, drugi, trzeci i nagle jego nie

1:06:07zainteresowała, że ja chętnie się z nim

1:06:09spotkam, bo żebyśmy se o o babskich

1:06:11sprawach,

1:06:13bo jednak wcale nie o to chodziło. Więc

1:06:16to było takie, bo ja nawet jakby

1:06:17wykazywałem chęć otwarcie się na jakąś

1:06:19przyjaźń, ale kogoś nie interesowała ta

1:06:21przyjaźń. Więc tak, ale z drugiej strony

1:06:23też musiałam się nauczyć tego, że też

1:06:25jak jesteś zbyt za zaciśnięty, no to też

1:06:28to też to też nie możesz, no bo nie

1:06:29poznasz też różnych fajnych ludzi,

1:06:32którzy no lubią cię, też podziwiają za

1:06:35grę aktorską i wcale nie chcą nic od

1:06:37ciebie, ale chcą sobie tam zawodowo

1:06:39porozmawiać. Tylko z drugiej strony też

1:06:41jest tak, że naprawdę ja na przykład

1:06:44wolę takie sytuacje, że ktoś coś chce

1:06:47zawodowo i nawet jak jest twój kumpel,

1:06:50powie ci: "Słuchaj, odstawiamy sprawy

1:06:52przyjacielskie na bok, potrzebuję od

1:06:53ciebie to, to, to i zawodowo. Nienawidzę

1:06:55takich sytuacji, w której ktoś próbuje

1:06:57się z tobą zaprzyjaźnić, żeby uzyskać

1:06:59coś zawodowego. Wolę, że mi konkretnie

1:07:00powie: "Chcę zrobić to, to i to". Ja

1:07:03wtedy też sobie to oddzielam i też sama

1:07:05wolę mieć taką jasną sytuację, bo bo

1:07:09wtedy albo nawet no zdarzy się, że coś

1:07:11przyjaciel chce coś tam zawodowego, ale

1:07:12wtedy mówię: "Słuchaj Aśka, chcę

1:07:14zawodowo to i to nie obrażaj jak się

1:07:16odmówisz i to mówisz tak lub nie". I

1:07:17wtedy jest prosto i nie lubię takich

1:07:19jakiś takich jakichś takich śliskich

1:07:22sytuacji. Nie lubię.

1:07:23>> Słusznie, słusznie, absolutnie słusznie.

1:07:25Yyy, powiedz proszę tak jeszcze na

1:07:27sekundę, wracając do tych y do tych

1:07:28czasów, na około 201920 roku, yyy, nie

1:07:33tęsknisz za takim za takim trochę

1:07:36bardziej szalonym życiem, jak, jak wtedy

1:07:38się działo?

1:07:38>> Chyba chyba

1:07:39>> zacastingami, za propozycjami, może

1:07:42zostań, może zrób. Nie, nie, to nawet,

1:07:44ja ci powiem, że to na czym innym

1:07:46polega.

1:07:46>> Aha.

1:07:48Nie tęsknie, ale ogólnie

1:07:52to szalone życie trochę jest, bo to jest

1:07:54tak, że

1:07:56>> że no są różne obszary. No i jest obszar

1:07:59rzeczywiście la, gdzie ciągle wysyłają

1:08:01castingi. Musisz coś nagrać, musisz

1:08:03funkcjonować w takim trochę

1:08:04korporacyjnym systemie,

1:08:09że cały, że normalnie jest o wiele

1:08:12szerszy obszar

1:08:15koordynacji różnych spraw zawodowych.

1:08:17Teraz jak po prostu jestem jakby tu w

1:08:19tej swojej bazie Warszawa, no to jeden

1:08:23obszar to jest taki przygotowuje obecną

1:08:25rolę gdzieś.

1:08:26>> Mhm.

1:08:28>> Przychodzą jakieś konkretne propozycje,

1:08:30ale teraz na przykład jak przyjęłam rolę

1:08:32zagranie Britney i Spearsta Star czy

1:08:33telewizji, to już kolejne rzeczy, które

1:08:38spływają i czytam, no to na przykład

1:08:40muszę zablokować, no bo teraz musisz

1:08:43jakby znaleźć to okno na to, co zrobiłam

1:08:45w łowianych dzieciach. Koniec. Finito.

1:08:47Jest okres przygotowawczy.

1:08:50Nauka na pamięć, wchodzenie w emocje.

1:08:52Trzeba to zrobić do 16:00, bo o 16:00

1:08:54trzeba odebrać dziecko z przedszkola. Po

1:08:56ten weekend wolny nie wchodzimy w to.

1:08:58Czas odbierania maili. Ale to już nie

1:08:59jest tak, już trzasz skrócić czas

1:09:01odbierania tych maili, no bo znowu ci

1:09:03braky na przygotowanie tej roli, więc to

1:09:05jest trochę jak śmieję się fabrka, że

1:09:07coś jest przygotowaniu, ale jak już

1:09:08podejmujesz się, robię tą rolę, no to

1:09:11mówisz ten obszar jest zarezerwowany w

1:09:14tym obszarze nie czytam już, bo i tak

1:09:16tego nie zagram w tym obszarze, bo gram

1:09:18coś innego. Więc to jest nieustanne

1:09:20takie po prostu czy brać to, czy jeszcze

1:09:22poczekać, czy coś spłynie. No taki takie

1:09:25trochę zarządzanie swoimi zasobami

1:09:27jakby.

1:09:27>> Czyli ty sobie podzieliłaś swój dzień i

1:09:29tydzień na takie bloki, że teraz robię

1:09:31to i starasz się faktycznie tak

1:09:33rozdzielać po prostu przed taki serial.

1:09:35Potem z Francji przyszedł przyszły takie

1:09:37dwa filmy. Tu przychodzą castingi

1:09:40>> jest moment w którym to wszystko robisz.

1:09:42Teraz jeszcze jest promocja ołowianych

1:09:43dzieci, więc jakby wywiady i różne

1:09:45rzeczy, że w którymś momencie,

1:09:48>> no ja mówię, dobra, jest luty,

1:09:51to jeżeli

1:09:54w maju się rozpoczynają próby do

1:09:55przygotowania sześć piosenek rola na

1:09:57pamięć.

1:09:58>> Mówisz o tej brytnej?

1:09:59>> Tak.

1:09:59>> W czerwcu zdjęcia,

1:10:02no to powoli trzeba już nie emocjonować

1:10:05się tymi rzeczami, bo to jest za, no bo

1:10:08widzisz, tu takie emocje do zagrania, tu

1:10:10takie, tu takie, tu takie. Nie wygrasz

1:10:11tych wszystkich emocji. [śmiech]

1:10:13A już samo też myślenie, co zrobić.

1:10:16Mówię, koniec, czas minął,

1:10:18>> okej,

1:10:19>> wchodzimy w to i to jest trudne, ale nie

1:10:22da rady inaczej, bo ja już parę takich

1:10:24akcji przeciążenia zaliczyłam i i i już

1:10:28wiem, że czasem na przykład zrobię

1:10:30medytację i na przykład i wtedy jakieś

1:10:33dobre pomysły przychodzą, że i wiem na

1:10:35przykład, że odmawiam,

1:10:37>> bo nie dźwignę tego na przykład

1:10:39emocjonalnie, więc bo dobre, dobre są

1:10:41takie momenty, gdzie jesteś sam ze sobą,

1:10:43bo zawsze inni się znajdą, którzy

1:10:45uważają, że coś jest lepsze dla ciebie

1:10:46niż tobie się samemu wydaje, ale trzeba

1:10:48jednak uważać

1:10:51>> a propos po diedzi, że jednak trzeba tak

1:10:54dobrze siebie słuchać i wtedy po prostu

1:10:57no wyjdzie, nie wyjdzie, nieważne, ale

1:10:59ważne, że jesteś pogodzonym ze sobą, bo

1:11:01tak to no to no nie da się. Więc ja mam

1:11:03wrażenie, że takie szaleństwo w innym

1:11:06kontekście

1:11:08i to takie przebodźcowanie i presja to

1:11:12jest dalej, a jest ale jest nawet

1:11:14większe. Tylko lepiej sobie z tym radzę.

1:11:17M

1:11:17>> bo wiem, że nie da się wszystkiego. M

1:11:21>> to prawda.

1:11:21>> To bardziej musiałam jakby pracować

1:11:22sobie.

1:11:23>> Jest taka fajna książka, nie wiem czy

1:11:24ją, czy ją miałaś, David Lynch ją

1:11:26napisał, Catching a big fish i ona jest

1:11:30właśnie o medytacji i o i o sztuce. No

1:11:32to polecam ci. Jest, to jest taka książę

1:11:34czunia na 100 stron, ale jest właśnie o

1:11:36tym, takie małe rozdziały, gdzie on

1:11:37pisze o tym jak pisał różne filmy, różne

1:11:41wspomnienia z nich, ale są takie, bo

1:11:43pewnie o tym procesie też pewnie mówi

1:11:45też o tym procesie twórczym, bo to jest

1:11:47trochę tak, że

1:11:49>> aktor jest czy artysta w procesie

1:11:51twórczym, tak jak ty na przykład masz to

1:11:52swoją pracownię, wywiady, idziesz do

1:11:54domu, rozdzielasz, to tak samo ja idę do

1:11:55pracowni przeczytać scenariusz czegoś,

1:11:57że musisz się czymś napełnić, coś

1:11:59zobaczyć, ale do tego oczywiście jest

1:12:00cała ta koordynacja tego wszystkiego.

1:12:02Oczywiście jest zespół, ludzie

1:12:04oddelegowani, ale na samym końcu to ty

1:12:06musisz podjąć tą decyzję. Teraz jest

1:12:09rzeczywiście

1:12:10taki rodzaj

1:12:14zarządzania tym, czego w szkołach

1:12:16teatralnych się nie uczy. I to jest tak,

1:12:19że człowiek się w praniu uczy tego, jak

1:12:22tymi zasobami, no na metodzie prób i

1:12:25błędów wstania, przewrócenia się. Aha,

1:12:29tak to działa. No trzeba jakoś to

1:12:31ułożyć.

1:12:34Tak sobie myślę o tych twoich ostatnich

1:12:35sześciu, siedmiu latach i się

1:12:38zastanawiam nad takim pytaniem, kiedy

1:12:41ostatnio byłaś tak naprawdę szczęśliwa.

1:12:43>> Ja jestem szczęśliwą osobą. A wydaje ci

1:12:46się, że mówisz, że tak naprawdę, że nie

1:12:47wydaje się osobą szczęśliwą?

1:12:49>> Nie, nie, absolutnie nie. Nie, [śmiech]

1:12:50nie. To nie jest pytanie przez negację.

1:12:51Spokojnie. Nie

1:12:53>> jestem ciekaw, że w tym, wiesz, w tym, w

1:12:54tym szaleństwie, w tym wszystkim, jak

1:12:56sama opowiadasz, czasem trudno jest

1:12:57złapać. No prztą mówiłaś, że

1:12:59>> Tak, tak, tak. Więc jestem po prostu

1:13:00ciekaw, kiedy miałaś takie momenty.

1:13:02>> Ja jestem osobą szczęśliwą, nie, jestem

1:13:05osobą szczęśliwą, zadowoloną z życia

1:13:07rodzinnego, zawodowego.

1:13:08>> Aha.

1:13:11Są takie smutki czy trudności, no bo

1:13:15wydaje mi się, że jest cały czas happy i

1:13:17szczęście 24 na godzinę, ale tak

1:13:20wewnętrznie

1:13:22>> to

1:13:23>> wydaje mi się, że jakieś takie mam w

1:13:26sobie spokój, choćby się mogło wydawać,

1:13:28że go nie mam, ale ale nie uważam się za

1:13:31osobę nieszczęśliwą.

1:13:32>> Okej.

1:13:33>> Nie, nie, nie uważam się. No to bym ja

1:13:36raczej raczej się cieszę życiem i i

1:13:39takim lubię bardzo też codzienność,

1:13:43tak, których tam dużo nie opowiadam, ale

1:13:44lubię takie proste po prostu życie to

1:13:47bardzo mi dużo to szczęście sprawia

1:13:49sport, jakieś zrobienie dobrego

1:13:51śniadania, takie życie po prostu

1:13:54rodzinne, ale takie

1:13:56>> taką normalność to wtedy jestem

1:13:59totalne szczęście czuję to i i lubię tą

1:14:01codzienność. Okej,

1:14:03>> więc jak pewnie o tych sprawach

1:14:04zawodowych w takim tempie opawam

1:14:06szybkim, bo to chcę sobie do takiego

1:14:07pudełka włożyć, no to tam wiadomo, to

1:14:11może tak jestem taka, ale jest ten

1:14:13obszar taki

1:14:15>> takiej szczęśliwości domowej, że to

1:14:17naprawdę ja lubię po prostu żyć

1:14:19codziennym życiem.

1:14:20>> Super. A oglądasz się swoje rzeczy?

1:14:24Lubisz się oglądać?

1:14:25>> Nie za bardzo się lubię oglądać.

1:14:27Na przykład mi faniardą powiedziała, że

1:14:29ona nigdy nic ze sobą nie widziała. Nie,

1:14:31nie chce mi się trochę w to wierzyć, ale

1:14:33>> tak powiedziała, że ona nigdy nic.

1:14:36>> Ale nie wiem, czy to może być prawda. A

1:14:38ja nie lubię za bardzo siebie oglądać po

1:14:41czasie. Czyli na przykład jak zimną

1:14:43wojnę pierwszy raz zobaczyłam, nic mi

1:14:44się nie podobało. Dopiero po pół roku

1:14:46jak w Nowym Jorku zobaczyłam, spodobała

1:14:48mi się ta postać, bo zobaczyłam jako

1:14:50postać, a nie siebie ze swoją mimiką.

1:14:54Kucik odpiłam, znaczy

1:14:56więc, ale ogólnie

1:14:59nie za bardzo, ale lubię na przykład

1:15:00oglądać filmiki, które robi mój mąż z

1:15:03wakacji

1:15:05>> albo w ogóle gdzieś mnie nakręci tak, no

1:15:08nie wiem, w życiu, bo wtedy tak naprawdę

1:15:10widzę siebie

1:15:11>> m

1:15:12>> taką radosną, taką nierolę, nie

1:15:16przebraną w jakąś postać. Bardzo lubię

1:15:18te filmiki. Naprawdę uwielbiam.

1:15:21>> Okej. A jak jak już oglądasz się albo

1:15:24jak pracujesz sama ze sobą nad rolą to

1:15:26jak brzmi twój wewnętrzny krytyk? Co

1:15:29sobie mówisz?

1:15:31>> Jak buduję rolę to staram się

1:15:32wewnętrznego krytyka wyłączać, bo ja nie

1:15:34wiem czy bym w ogóle zbudowała rolę

1:15:35jakbym jakby on był non stop włączony.

1:15:38>> On cię potem bardziej włącza

1:15:41>> może właśnie przez co siebie nie lubię

1:15:43oglądać przy pierwszym oglądaniu serialu

1:15:45filmu, że strasznie obserwuję to co

1:15:48robię. Przypominają mi się jakieś kadry,

1:15:50które nie weszły do serialu. Wszystko co

1:15:52ludzie naokoło mówili, sytuacja w kół

1:15:55wtedy był taki dzień, to może, że

1:15:57wszystko pamiętam, wszystko oprócz nie

1:16:00tylko to, co widz widzi, tylko

1:16:02wszystkich ludzi. Wszystko mi się

1:16:04przypomina jak taki po prostu jakby taka

1:16:06czapa spadła mi na głowę tego tego

1:16:08wspomnienia. Tak jakbym nie wiem po lata

1:16:11wróciła gdzieś do miejsca, w którym

1:16:12dawno nie byłam. Dziwne to jest.

1:16:14>> Więc i dopiero potem potem potem to

1:16:17emocje opadają. Więc to to wtedy mi się

1:16:20ten m Jeżeli chodzi o jakieś media,

1:16:23mało oglądam ze sobą wywiadów, no bo

1:16:26wydaje mi się, że człowiek po prostu jak

1:16:29siebie widzi to cały czas widzi, że coś

1:16:31jest nie tak. [śmiech]

1:16:33>> Jest wszystko super.

1:16:34>> No więc nie, więc

1:16:35>> spokój.

1:16:35>> Lubię jak ludzie mi opowiadają, dlatego

1:16:37lubię znowu tymi taksówkami jeździć, bo

1:16:39na przykład ludzie opowiadają, że mnie

1:16:40tam widzieli, że to mówiłam i wtedy

1:16:43>> A pamiętasz, czy musisz sobie

1:16:44przypominać?

1:16:46Ja pamiętam, bo przecież jestem tu z

1:16:48tobą i pamiętam

1:16:50i nie wiem czy potem może nawet nie

1:16:53obejrzę tego naszego

1:16:55spotkania, no bo ono jest jakby żywe, że

1:16:57my tu jesteśmy teraz,

1:16:59>> ale potem jak ludzie na przykład mi

1:17:00opowiadają, że coś mi się tam podobało

1:17:03albo że jadę taksówką i tam cytują coś,

1:17:05to dla mnie ważniejszy jest odbiór tego,

1:17:08jak widz odbiera medialnie mnie, niż jak

1:17:11ja sama siebie oglądając, bo moim

1:17:13zdaniem ja nie odbieram siebie tak jak

1:17:16widz i nigdy nie odbiorę, więc po prostu

1:17:19>> wolę słuchać albo po czasie jak ktoś coś

1:17:22powie, bo wtedy daje mi to taki jakiś

1:17:25bez No ale z drugiej strony wiadomo, że

1:17:27ci co na przykład mówią raczej cię

1:17:29chwalą, więc pewnie ci coś im się nie

1:17:31podobało to ci nic nie powiedzą.

1:17:32>> A zdarzyło ci się, że ktoś ktoś z tobą

1:17:34rozmawiał i cię nie pochwalił? W sensie

1:17:36miał do ciebie takie nastawienie, że

1:17:39nieprzychylne? y w miarę przychylne, ale

1:17:41zdarzało się, że na przykład trochę

1:17:42ludzie próbowali przekraczać granicę, że

1:17:44na przykład y z miesiąc temu miałam tak

1:17:48z jednym taksówkarzem, że no on już tak

1:17:50osobiste pytania mi zadawał, że

1:17:54ja m albo mu zacznę takie same zadawać.

1:17:57>> Aha.

1:17:58>> No i to takie było.

1:17:59>> A gdzie jest u ciebie granica osobistych

1:18:01pytań?

1:18:01>> Znaczy nie, że nawet nie wiem jak to,

1:18:03jak to nazwą. No tak, jakieś takie tak

1:18:05jakby mam jakimś kolegom z podstawówki,

1:18:07nie?

1:18:08Bo to też generuje rozpoznawalność, że

1:18:10ludzie jak cię oglądają to sobie

1:18:12uzurpują prawo do zadawania każdych

1:18:14pytań, że po prostu jesteś ich

1:18:15przyjacielem.

1:18:16>> Tak

1:18:16>> więc ale ja lubię z ludźmi rozmawiać,

1:18:18tylko że on był taki nachalny i mówię,

1:18:21że że ale udawałam na początku, że

1:18:24czytam gazetę, nic to nie pomogło. Ja

1:18:26mówię, że proszę pana, ja chciałam

1:18:28przeczytać ten artykuł, czy może pan mi

1:18:30nie zadawać tych pytań. Dobra, dobra.

1:18:32[śmiech]

1:18:33>> Drodzy taksówkarze, no dajcie żasi

1:18:35spokój. Jak czyta jak czyta gazetę, to

1:18:38>> to udaje, że nie chce gadać,

1:18:39>> to na 100% nie [śmiech] chc z wami

1:18:41gadać. To jest prosta sprawa. Kto w

1:18:43dzisiejszych czasach czy

1:18:44>> gazet, ale z drugiej strony też ich

1:18:46lubię, bo też dużo ciekawych historii

1:18:49opowiadałem. [śmiech] Takówkarze mają

1:18:51mnóstwo historii. Tak sobie myślę,

1:18:54>> wracając na chwilę do do ołowianych

1:18:56dzieci, bo ten serial też trzeba dodać,

1:18:59on się może spotkać z ciekawym

1:19:00przyjęciem na Śląsku.

1:19:02>> Tak, tak. Bardzo, bardzo, bardzo też

1:19:04tutaj jakby

1:19:05>> ciekawe w takim i ciekawe co się stanie

1:19:07jak będziesz jechała na Śląsku taksówką

1:19:08coś.

1:19:09>> No właśnie to muszę pojechać,

1:19:11>> bo [śmiech] znowu no ja nie chcę wam

1:19:12>> myślę, że mogę dużo ciekawych historii

1:19:14właśnie usłyszeć właśnie takich, które

1:19:16będą takie pomocy nawet jeszcze bardziej

1:19:18zrozumieniu jakby tej historii czy czy

1:19:21lokalności, chociaż nie wiem jakie ty

1:19:23masz wrażenie, ale ja odnoszę, że na

1:19:24przykład ślązacy mają dużo cech

1:19:27podobnych do do ludzi z gór.

1:19:30>> Absolutnie, absolutnie. tam czułam

1:19:32momentami inna gwara, ale ogólnie jakiś

1:19:34taki rodzaj rodzinności takiego

1:19:37>> rodzinność, przywiązanie do pracy,

1:19:38przywiązanie do tego miejsca na ziemi,

1:19:40przywiązanie do do języka. Totalnie.

1:19:42Tylko, że tak sobie myślę o tej

1:19:43historii, że ona też jest trudna, no bo

1:19:46ona też pokazuje pewnego rodzaju zgrzyt

1:19:48pomiędzy tym, co jest cechą no bardzo

1:19:50ważną dla góali, czyli kopalnie, huty,

1:19:54praca i tym, że czasem te elementy

1:19:58szkodzą, szkodzą im, szkodzą ich

1:20:00rodzinom. potrzebowali czasu, żeby to

1:20:03jakoś przerobić w mentalności, że trzeba

1:20:06>> no jakby

1:20:08dać się przekonać, nie żeby

1:20:09>> dać się przekonać. Ja myślę, że kurczę,

1:20:11no bo no co by nie mówić, kopalnie

1:20:13istnieją w ograniczonym stopniu do dziś.

1:20:16Z tego co wiem, nie wiem czy to taka

1:20:17ciekawostka, ja chyba nic nie

1:20:18przekręcam.

1:20:20Wiesz, że Polska chyba od 1 lutego albo

1:20:23albo jakoś w styczniu

1:20:26jest jedynym producentem węgla w

1:20:28Europie, w Unii Europejskiej. Ostatnio

1:20:30słyszałam ostat w Czechach już

1:20:33>> tak jesteśmy ostatni już chyba teraz

1:20:34oficjalnie, więc w Polsce jest

1:20:36najdroższy i najtańszy węgiel

1:20:37równocześnie,

1:20:38>> także tak,

1:20:38>> czyli to będzie no jakby

1:20:42>> no na Śląsku to może być to może być

1:20:44ciekawe i na pewno ślązacy będą ten

1:20:46serial oglądać i co jest jeszcze ciekawe

1:20:48to też bez wielkich spoilerów ta

1:20:50historia o k którą opowiadacie którą

1:20:53którą ty przepięknie też pokazujesz

1:20:56była przez wiele lat

1:20:58>> no my

1:20:58>> schowana Jolanta, król bardzo późno

1:21:01doczekała się takiego docenienia.

1:21:04Przyszła bardzo dużo trudnych rzeczy,

1:21:05zanim rzeczywiście

1:21:07>> zostało to to docenione i i i i i i i ta

1:21:11jej no no wielka niezłomność

1:21:13dowartościowana i i ten serial myślę też

1:21:16jest takim hołdem złożonym jej na planie

1:21:19była byli członkowie.

1:21:21>> Właśnie szkoda, bo nie zdążyliście się

1:21:23spotkać już.

1:21:24>> Ja na planie spotkałam i syna i wnuczkę.

1:21:26Rozmawiałam z wnuczką. No było to

1:21:28bardzo, bardzo wzuszające. Jak on

1:21:29przyszedł do mnie, mówi to no widać, że

1:21:31bardzo, bardzo też niesamowicie oni byli

1:21:34z życi z babcią, z mamą i że to dla nich

1:21:37jest ważne, że ten serial powstanie. Ja

1:21:39się też bardzo, bardzo cieszę.

1:21:41>> Co by było, gdybyś to jednak ty, a nie

1:21:44Krzysiek Zalewski wygrał Idola? [śmiech]

1:21:47Ale ja tak strasznie chciałam wygrać

1:21:50tego Idola.

1:21:51>> Na pewno strasznie chciałaś wygrać.

1:21:52>> Pewnie nagrałabym płytę.

1:21:54>> No Krzysiek Zalewski wspaniały człowiek,

1:21:56świetny artysta.

1:21:58Tak.

1:21:59No ale nie wygrałam. No nie wygrałam.

1:22:01[śmiech]

1:22:03Ale ale miło wspominam ten ten czas. Ja

1:22:07zajam chba drugie miejsce, więc bo tam

1:22:08było głosowanie widzów,

1:22:10>> śpiewałam pogodę ducha i jak ostatnio

1:22:12zobaczyłam sobie właśnie w YouTubie ten

1:22:14wykąt, to tak się uśmiechnęłam sama do

1:22:16siebie.

1:22:17>> Puściłaś sobie to?

1:22:18>> Tak. Tak. Rano wstajesz, że [śmiech]

1:22:21>> także także tak. Ale tak jak widzisz,

1:22:25zawsze jak jakiś był, dowiadywałam się,

1:22:27że jakiś jest casting albo to ja szłam

1:22:30na te castingi.

1:22:31>> Tak, tak właśnie to zauważyłam, że że w

1:22:32tamtym okresie

1:22:34>> bardzo dużo i próbowałaś i chciałaś i

1:22:36>> tak tak że mówię czasie

1:22:38>> jak nie drzwiami to okna nie

1:22:39>> to nawet nie miałam takiego, ale że

1:22:40mówię jest casting, pójdę zaśpiewać.

1:22:42>> No tak. A jak się teraz teraz obecnie ze

1:22:44swoim ze swoim życiem, ze swoją karierą

1:22:47jak się z tym wszystkim czujesz? Bo mam

1:22:48wrażenie, że to się wszystko bardzo

1:22:49ładnie poukładało.

1:22:50>> Dobrze się poukładało. Tak. Ja się czuję

1:22:52dobrze.

1:22:52>> Tak. Tak jak powinno być.

1:22:54>> A masz jakieś takie marzenia jeszcze

1:22:56związane z grem?

1:22:57>> Płytę płytę chcę swoją nagrać, także

1:22:59bardzo bym chciała się tu z tobą spotkać

1:23:01przy okazji promocji, jakby się udało na

1:23:02przykład.

1:23:02>> No proszę, a robisz już coś w tym

1:23:03kierunku?

1:23:04>> Nic nie mówię, ale

1:23:06nie, nie chcę chcę. Bardzo bym chciała,

1:23:08czyli na razie chcesz

1:23:09>> tak,

1:23:10>> ale ze swoimi rzeczami

1:23:12>> chcę i nic już więcej nie powiem, ale to

1:23:15jest moim marzeniem. To jest moim

1:23:16marzeniem. Nic nie powiem. Nic nie mogę

1:23:18powiedzieć.

1:23:19>> Dobrze. Proszę bardzo. Patrzcie,

1:23:20patrzcie to. Ja mam, ja mam tutaj

1:23:21czarodziejską kulę. Ja robię tak. O, bo

1:23:24to jest kula odpowiedzi. Wiesz co to

1:23:25jest? Nie. Dobra,

1:23:26>> ja zapytam kulę.

1:23:27>> Zapytaj,

1:23:28>> czy na płycie Asi Kulik gościnnie

1:23:32wystąpi Grzegorz Turnęł?

1:23:35Patrzysz na mnie takim wzrokiem.

1:23:38Gwiazdy mówią nie.

1:23:39>> Mówią nie.

1:23:40>> Gwiazdy mówią nie. [śmiech] Czyli

1:23:42gwiazdy gówno wiedzą.

1:23:45>> Nic nie powiem. [śmiech]

1:23:47>> Dobra.

1:23:49Czy płyta Asi Kulik ukaże się w 2020

1:23:55si roku?

1:23:59Na pewno nie.

1:24:02[śmiech] Dobra, to ja już nie. To

1:24:03czekaj, teraz ty jedno, teraz ty. Jedno

1:24:05pytanie, jedna odpowiedź. Dawaj.

1:24:07>> Czy

1:24:09czy ludziom spodoba się nasz program? I

1:24:11co? Kręcić? Kręcić.

1:24:12>> Tak. Musisz potrząsnąć. Tak. I i do góry

1:24:15okienkiem.

1:24:20Nie dam głowy.

1:24:22>> O kurczę,

1:24:22>> czy nie?

1:24:23>> Nie, no nie dam głowy. Czy nie wiadomo.

1:24:25>> Dobrze,

1:24:26>> dob. Nie, to nie. Coś

1:24:28>> to trudno.

1:24:29>> Dzisiaj jesteś słabo skalibrowana ta

1:24:31kula. [śmiech]

1:24:31Czyli muzyka

1:24:33>> i autorskie rzeczy.

1:24:34>> Muzyka.

1:24:35>> Nic nie będzie mówić. Nic nie będzie

1:24:36mówić. [śmiech] Dobrze.

1:24:38>> W porządku. A rozumiem. A czyli to jest

1:24:39kwestia zapeszania.

1:24:40>> Tak, bo

1:24:40>> pot bardziej z tych

1:24:43tak.

1:24:43>> Okej. Najpierw robię, potem mówię.

1:24:45>> Tak, z tych.

1:24:46>> Okej. Dobrze, ale masz swoją pracownię.

1:24:48>> Ale na przykład słuchaj, a propos

1:24:50śmiesznych rzeczy, to ostatnio wczoraj

1:24:53ilość osób, która do mnie zadzwoniła,

1:24:54żeby potwierdzić czy wystąpię z tańcu z

1:24:56gwiazdami była zatrważająca,

1:24:58>> ponieważ pojawił się fake news.

1:25:00>> Widziałem go. Ja wiedziałem, że nie

1:25:02>> tak, ale słuchaj, to jest niesamowite.

1:25:05Ile osób, ile

1:25:07>> jakiś do mnie tam sąsiadów, że ciotki do

1:25:09nich dzwonią,

1:25:10>> nie? Ile, Ile ci ile ile ciotek do nich

1:25:14dzwoniło, że, żeby to potwierdzić?

1:25:16>> Makryenica, muszynka, [śmiech] wszyscy

1:25:18by siedzieli przed telewizorami.

1:25:20>> Zobaczmy jakia tańczy. No nie, no

1:25:22przecież daj spokój. Taniec z gwiazdami

1:25:24to byłby hit. Ale naprawdę nie

1:25:26chciałabyś nawet tak, żeby potańczyć,

1:25:27żeby się sprawdzić tak to robię sobie

1:25:29sama ze sobą albo iść na imprezę, nie na

1:25:31tak, żeby tak nie

1:25:32>> w konkursie.

1:25:34>> Okej. A ty w ogóle, bo z jednej strony

1:25:36opowiadałaś o tym, że ty w wiele miejsc

1:25:39chodziłaś, brałaś udziały, szansa na

1:25:41sukces i tak dalej,

1:25:42>> muzyczne, tak,

1:25:44>> ale czy ty lubisz rywalizować, bo to

1:25:46jest kurczę też to jest ludzie o tym

1:25:48często zapominają, że

1:25:49>> No właśnie, a to jest jednak rywalizacja

1:25:51przecież na przykład idola no jednak nie

1:25:53wygrałaś, nie? Szansa na sukces, tak

1:25:55wiesz, mnóstwo castingów pewnie się

1:25:56nauczyłaś w ciągu swojego życia, że no

1:25:58większości się nie dostaje, nie?

1:26:00>> Tak, tak.

1:26:01To jest ciężki kawał chleba tak dostawać

1:26:03odmowę. Jak ty sobie w ogóle z tym

1:26:04radzisz też?

1:26:07>> No myślę o tych programach, w których

1:26:08brałam udział. To był dla mnie chyba to

1:26:10było wtedy takie podejście, że ważne

1:26:12było, żeby się pokazać.

1:26:14>> Okej.

1:26:15>> Że no bo jak nie zafunkcjonujesz

1:26:16nigdzie, to cię nikt nie zobaczy. M

1:26:19>> więc chyba, ale na pewno zawsze

1:26:23no no pamiętam tej, że mi smutno było,

1:26:26że że nie przyszłam dalej widolu, więc

1:26:28wydaje mi się, że no że jest coś

1:26:30takiego, jakiś rodzaj no nie wiem

1:26:32porażki, ale chyba to też jest no w

1:26:34takich zawodach nieuniknione, że też

1:26:36musisz się z tym zmierzyć, że nie zawsze

1:26:38jesteś najlepszy i ta rywalizacja czy

1:26:41czy jakiś rodzaj competition no jest

1:26:44jakby wpisany w to i no i tyle. I i i i

1:26:49chyba ważne, żeby iść dalej, no bo

1:26:51gorzej jak po prostu

1:26:53>> ci nie pójdzie i już potem

1:26:55>> m

1:26:55>> koniec.

1:26:56Czyli ty nie masz takiego charakteru. Ty

1:26:58ciebie porażka czy taka odmowa nie

1:27:00dołuje. Nie, nie. No mówię to tak jak

1:27:02mówisz na pewno to z wychowania pewnie

1:27:04wynika. No bo mówię jak

1:27:07>> pewnie miałabym nie wiem sytuację w

1:27:09której no

1:27:10nie musiałabym się martwić o ten byt, no

1:27:13to pewnie może nie wiem. A tak to no to

1:27:15jest też tak, że to trzeba było zdobywać

1:27:16i i i walczyć o swoje, więc chyba to

1:27:19wyrobiłam w sobie już w dzieciństwie.

1:27:22Ja mam wrażenie, że to w jaki sposób

1:27:24pracujesz i w jaki sposób o tym

1:27:26opowiadasz też pięknie pokazuje. To jest

1:27:28lekcja dla wszystkich, nie tylko dla

1:27:30aktorów, aktorek, tylko to jest taka

1:27:31lekcja życiowa, że bardzo ważne jest,

1:27:33żeby nie odpuszczać nawet.

1:27:34>> Tak, czyli żeby żeby ta porażka cię nie

1:27:38No u sportowców też to dobrze widać,

1:27:40nie? Że że po prostu, ale na przykład

1:27:43jak się ćwiczy, czy widzisz jak oni są

1:27:45zdeterminowani, oni wiedzą, że jeden

1:27:46mecz wygrasz, drugi przegrasz, no ale

1:27:48musisz je grać, nie? No bo jak w ogóle

1:27:50nie grasz, no to ani nie przegrasz, ani

1:27:51nie wgrasz, w ogóle nawet nie zrobisz

1:27:53pewnego postępu.

1:27:55Oni są dość dobrze wyćwiczeni w tym,

1:27:57żeby być w stanie się pogodzić też z

1:28:00przegranym meczem.

1:28:02I mi sportowcy tak imponują też to to

1:28:06często mówię a propos planów filmowych,

1:28:08że plany filmowe też są trochę tak myślę

1:28:11ekipa, kói

1:28:13zespół, że że to jest też coś z takiego

1:28:17poligonu wojskowego, że faktycznie

1:28:20rodzaj jakby skoncentrowania,

1:28:23co może też mówię z wielodzietnej

1:28:24rodziny wyniosłam, że właśnie no w

1:28:27grupie dużej funkcjonowałam, czy nawet

1:28:29czy nawet wieeś mała, znasz wszystkich

1:28:30jakiś muszie odnaleć,

1:28:33>> że jest coś takiego, że funkcjonujesz w

1:28:35grupie i plan filmowy też jest takim

1:28:37poligonem, bo jest ograniczona ilość

1:28:39czasu, żeby operator ustawił światło.

1:28:41Słońce o określonej godzinie wschodzi,

1:28:44zachodzi. Musisz to te wszystkie

1:28:46elementy muszą się, a ty jeszcze musisz

1:28:47z tymi emocjami wstrzelić się w

1:28:49określoną ilość czasu, więc musisz się

1:28:52nauczyć pracować pod presją, bo nie

1:28:54zagrasz. Więc mi się wydaje, że

1:28:58jest coś z takiego, z takiej pracy, że

1:29:01na czas musisz coś wykonać i jeżeli tego

1:29:04nie wykonasz, to nie dostaniesz

1:29:05następnej roli. Albo jeżeli cię na tyle

1:29:08stres zje,

1:29:10to po prostu nie będziesz miał, no nie

1:29:14nie dasz rady grać, zaczy nie zatrudnią

1:29:16cię, więc to jest taki, to trzeba umieć

1:29:19pracować pod presją, że no jest już

1:29:22widzisz, że reżyser 10 minut na koniec

1:29:24sceny, bo już wiadomo, stoi nad nim

1:29:26producent, no przecież też jest

1:29:27ograniczony budżet tego nie naciągnął i

1:29:30ty masz najcięższe rzeczy do zagrania i

1:29:32możesz i czujesz tą presję w sobie, ale

1:29:34no ja potrafię pracować pod presją. że

1:29:37zrobię to.

1:29:38>> To jest super cecha charakteru,

1:29:41>> ale pewnie domyślam się, że potem trzeba

1:29:42sobie to

1:29:43>> Oje, potem to jest taki zjazd, że

1:29:45[śmiech]

1:29:46trzeba właśnie potem albo to potrafię

1:29:48pływać długo wtedy, bo rzeczywiście

1:29:50znowułem, że

1:29:51>> tak iść na basen i pływać, pływać,

1:29:53pływać, pływać. Emocje schodzą, schodzą,

1:29:55schodzą, schodzą, schodzą. Albo spacer,

1:29:57albo szyb, albo do lasu. Nikt do ciebie

1:29:59nie mówi, no bo no bo to jest tak, że no

1:30:02potem musisz to zejść z ciebie. Także to

1:30:04to jest nawet trudniejsze niż samo

1:30:06granie. Powiedziałabym.

1:30:07>> Też tak mam i totalnie się podpisuję pod

1:30:09tym charakterem, że z jednej strony

1:30:12uważam się za osobę raczej

1:30:13ekstrawertyczną,

1:30:15>> ale potrafisz się skupić.

1:30:16>> Ale czasem lubię jak nikt do mnie nie

1:30:18mówi. [śmiech]

1:30:19Nie

1:30:20>> po prostu wiesz jak po prostu każdy No

1:30:22tak, że to jest, że że to też nie jest

1:30:24tak, że charakter ekstrawertyczny tak

1:30:25zwany to jest, że to jest tylko to,

1:30:27tylko jest też fragment.

1:30:30>> I powiem ci, że jedną rzecz dziwną

1:30:31zaobserwowałam. To mnie totalnie

1:30:33zaszokowało, bo jak pracowałam w Diedi,

1:30:35>> to tam byłam z zespołem jazzowym i oni

1:30:37też występowali jako aktorzy,

1:30:39>> tak?

1:30:40>> Ja nie wiedziałam, że oni mnie

1:30:41obserwują, bo oni mnie obserwowali się

1:30:42okazało, bo ja byłam aktorką i

1:30:44wokalistką, oni tylko muzykami, którzy

1:30:46muszą zagrać, więc jakby nie wiedziałam,

1:30:48że oni obserwują mnie i taki

1:30:50saksofonista mówi tak: "Słuchaj, razem z

1:30:52Randim, my ciebie obserwujemy i wiesz co

1:30:55to robisz? Gadasz, gadasz, gadasz,

1:30:57gadasz, ale już ma być akcja i nagle tak

1:31:00się zasysasz. Są dwie sekundy, jest to

1:31:02skupienie i grasz. Ja w ogóle tego nie

1:31:04zauważyłam u siebie.

1:31:05>> Czyli on, czyli jest coś takiego, że

1:31:07jakby wyłączasz

1:31:09>> włączasz to skupienie do gry i grasz,

1:31:11ale ja tego w ogóle nie byłam świadoma,

1:31:13że to robię. Czyli jakieś jakieś się

1:31:15robiło takie, że oni to zaobserwowali i

1:31:17to ich interesowało. Więc

1:31:19>> kocham muzyków, ale oni mają jednak taką

1:31:22sobie inny inny świata.

1:31:24>> A powiedz mi jeszcze o to cię zupełnie

1:31:25nie zapytałem. Teraz mi się

1:31:26przypomniało. Ty byłaś dobrą studentką

1:31:29aktorstwa. No różnie na początku

1:31:32beznadziejną

1:31:32>> tak, ale takie, że słabe oceany i tak

1:31:34dalej.

1:31:35>> No truje i w ogóle po pierwszem chciałem

1:31:36mi wyrzucić. No tak nie bardzo się

1:31:38potrafiłam.

1:31:38>> A dostała się za pierwszym razem?

1:31:39>> Za drugim.

1:31:41Tak tak nie nie to nie było tak. To

1:31:44krzyk mnie zawsze broni mówi: "Jeż to

1:31:45ona robi dobrze."

1:31:47>> No nie nie bo to to było tak inne, bo ja

1:31:51byłam bardziej w edukacji muzycznej. Gra

1:31:52na pianinie śpiew.

1:31:53>> A ty poszłaś też na wokal tam? Nie na

1:31:55się, bo na w ogóle na stalodowy dostałam

1:31:57się tak, ale dawałam na wedzieł jazzu,

1:31:58nie dostałam się ogólnie na dyrygenturę

1:32:01też się nie dostałam

1:32:03>> i ta szkoła teatralna jakby się pojawiła

1:32:06w moim życiu. I na początku to było dla

1:32:09mnie trudne, bo nie byłam ani z rodziny

1:32:11aktorskiej, ani aktorstwo nie było na

1:32:14poziomie moich marzeń bardziej muzyka,

1:32:16więc miałam taki inny nawyk. Ale wtedy

1:32:18pamiętam Mikołaja Grybowskiego.

1:32:19Pracowaliśmy tak Gąbrowiczem i on sobie

1:32:21wziął naszą grupę wokalnoestradową, bo

1:32:23mówi, że on potrzebuje ludzi, którzy

1:32:24mają słuch muzyczny, bo w Gąbrowiczu to

1:32:26jest bardzo ważne. I wtedy ja pamiętam,

1:32:28mówię: "Mikołaj, a czy ja muszę tak samo

1:32:29grać jak śpiewam?" Mówię: "No muszę ktoś

1:32:31być na tym samym poziomie". Wtedy tak

1:32:32się jakoś przejęłam, że zaczęłam to

1:32:35ćwiczyć i i później

1:32:37>> później później myśmy tą tą sztukę

1:32:39wstawiliśmy w teatrze stóu, ale to była

1:32:41dla mnie taka ważna współpraca. On wtedy

1:32:43też mnie wziął do teatru starego na

1:32:44casting. Wygrałam casting. Więc Mikołaj

1:32:46Grabowski bardzo mocno przyczynił się do

1:32:48mojego takiego sukcesu teatralnego, bo

1:32:50on w sumie mnie zauważył już jako

1:32:52aktorkę, bo tak to to tam marnie mi

1:32:54szło.

1:32:55>> No proszę. No to też jest dobra lekcja,

1:32:58żeby wiedzieć, że

1:32:59>> że czasami można ten talent okryć odkryć

1:33:02jakby później, tak? Że to nie musi być

1:33:05nie musi to być w marzeniu, że że to

1:33:07jakoś ja do tego dojrzałam jakby poprzez

1:33:09doświadczenie. Kurczę, a to w ogóle się

1:33:12wspaniale w takim razie łączy z tym, co

1:33:14chciałem ci powiedzieć na koniec, że

1:33:17przypomniałem sobie, wiesz, zimną wojnę,

1:33:20przypomniałem sobie ten odcinek Eddiego,

1:33:22w którym grasz, Diedi, przepraszam,

1:33:25oczywiście ołowione dzieci. gdzieś tam

1:33:27sobie zerkałem na te rzeczy, które

1:33:28zrobiłaś i naprawdę mam nieodparte

1:33:30wrażenie, że

1:33:33okej, zimna wojna była tym największym

1:33:36wydarzeniem dotychczas, ale jak patrzę

1:33:39na ciebie, jak jak jak się rozwijasz i

1:33:41jak to jak to wszystko gra, że że ja mam

1:33:43jakieś takie wrażenie, że to co

1:33:46najciekawsze to jeszcze chyba

1:33:47>> jak ja ci dziękuję, bardzo mi jest miło.

1:33:49Naprawdę, że

1:33:50>> bardzo mnie zmiało, bo, bo, bo właśnie

1:33:52czasem jest taka presja tej zimnej

1:33:53wojny, że jakby

1:33:55>> nie wiem, nie przeskoczysz jej, czy

1:33:56musisz rywalizować z nią. A mi się

1:33:58wydaje, że to trzeba podchodzić tak, że

1:34:00starać się jakby na nowo otwierać

1:34:03książkę i bo tak to

1:34:05>> no nie da się tego nie da się już tak

1:34:08dobrej roli zrobić jak zimna wojna, ale

1:34:11można zrobić inną po prostu i wtedy, bo

1:34:14takie ciągłe porównywanie to to ja też

1:34:16żyłam trochę z taką z taką presją. Rola

1:34:18życia, rola życia. No możliwe, że jest

1:34:20rolą w życiu, ale chodzi o to, żeby to

1:34:21cię nie

1:34:23kategoryzowało tylko w takiej konwencji,

1:34:26żeby iść i próbować i i i otworzyć się

1:34:29na nowe.

1:34:30>> Ja myślę, że ja myślę, że tamta rola

1:34:33była i to już było chwilę temu. Ja

1:34:34myślę, że faktycznie to jak w przypadku

1:34:36każdego aktora i aktorki, tylko że ty to

1:34:39masz, czyli masz tego kogoś, z kim

1:34:41mogłabyś to zrobić. Ja nie mówię, że tak

1:34:42na pewno będzie. Czyli Pawła

1:34:44Pawlikowskiego.

1:34:46>> Dojrzewasz jako osoba, i jako aktorka i

1:34:49wydaje mi się, że dla takich jak ty

1:34:52to połna pisze rolę albo ktoś inny w

1:34:55sensie, że że ty już to w sobie masz,

1:34:57tylko potrzebujesz jeszcze tych

1:34:58idealnych warunków, żeby żeby była taka

1:35:00rola i wtedy

1:35:02>> więcj